escort Paris فرجام یک گفتگو - برچی نیوز
  • انتشار: ۳ اسد ۱۳۹۶
  • ساعت: ۶:۲۷ ق.ظ
  • سرویس: تیتر 2
  • کدخبر: 5694
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=5694

فرجام یک گفتگو

یکسال از کابل تا اروپا و آسترالیا و آمریکا، صدای هزاره شنیده شد و از طریق رسانه‌های ملی و بین‌المللی مردم افغانستان و جهان از مطالبات و خواسته‌های برحق مردم هزاره آگاه شدند. اگر دست‌آوردی در جنبش روشنائی وجود داشته باشد همین است و این درست‌آورد بزرگیست.

به روح پاک شهدای میدان دهمزنگ (روشنائی) درود بی‌پایان می‎فرستم. خون شهدای راه عدالت و برابری و توسعه و انکشاف متوازن در کشور هرگز بی‌پاسخ نمی‌ماند و این مهم را مردم هزاره همواره ثابت کرده‌اند. پارسال در چنین روزی در میدان دهمزنگ پای و دست و سایر اعضای بدن همدیگر را جمع می‌کردیم و امسال از برای احترام به خون آنها ارگ ریاست جمهوری آمادهء پذیرایی و استقبال از همراهان شهدا، زخمی‌ها و خانواده‌های قربانیان شد.

یکسال از کابل تا اروپا و آسترالیا و آمریکا، صدای هزاره شنیده شد و از طریق رسانه‌های ملی و بین‌المللی مردم افغانستان و جهان از مطالبات و خواسته‌های برحق مردم هزاره آگاه شدند. اگر دست‌آوردی در جنبش روشنائی وجود داشته باشد همین است و این درست‌آورد بزرگیست.

با این مقدمه دوست دارم در این نوشته روی سه موضوع تمرکز کنم. موضوع نخست پذیرش و عدم پذیرش مذاکره است. موضوع دوم، امتیازی که حکومت احتمالاً درنظر دارد و در اخیر نتیجه‌گیری خواهم کرد. پارسال اعضای شورای عالی مردمی از برای پذیرش مذاکره و عدم مذاکره از همدیگر جدا شدند و متأسفانه قطب‌بندی‌های شدید شکل گرفت و تا سطح ناسزا و دشنام در قبال همدیگر پیش رفت که چنین رویکردی نه تنها عاقلانه نبود و بلکه ما را از رسیدن به هدف کلی مان باز می‌داشت. اما تفاوت در مذاکرهء امسال و پارسال در چند نکته خلاصه می‌شود: با نگرانی بسیار اما باید بگویم، پارسال شورای عالی مردمی از وجود رهبران سنتی فیلتر شده بود و اعضای باقی‌مانده به این باور بودند که مذاکرات رهبران سنتی با حکومت بی‌نتیجه و بی‌حاصل است و اگر قرار باشد شورای عالی مردم با حکومت مذاکره کند باید این مذاکره متفاوت از مذاکرات رهبران سنتی باشد و جز پذیرش هدف (انتقال لین ۵۰۰ کیلوولت از بامیان) طرح و برنامه و بدیل دیگری را نمی‌پذیرند. همچنان پارسال از این که شورای عالی مردمی از پشتوانهء قاطع مردم برخوردار بود چنین می‌پنداشت که مذاکره باید یا در مصلی شهید وحدت ملی استاد عبدالعلی مزاری صورت گیرد یا در داخل شورای عالی مردمی و هرنوع مذاکره در ارگ و خانه‌های رهبران سیاسی مردود است. پارسال اعضای شورای عالی مردمی به این باور بودند که انتقال لین ۵۰۰ کیلوولت مهم‌تر از کرسی‌های نمادین رهبران سیاسی است و آنها باید پای این آرمان تا آخر بایستند و الی حق رهبری مردم را ندارند و باید از صحنهء سیاست کنار بروند و جا را برای رهبران جوان که با سلاح‌های مبارزاتی مدرن مجهزاند و قدرت چانه‌زنی بیتشری دارند، خالی کنند. از این رو، اعضای شورای عالی مردمی به این باور بودند که تا زمانی بر خواسته‌های شان تأکید کنند تا آدرس سیاسی آنها از سوی حکومت و جوامع بین‌المللی در افغانستان پذیرفته شود. بدون شک چنین خواستی تنها در عدم تن دادن به مذاکره عملی بود. پارسال تعداد از اعضای شورای عالی مردمی در عین حالی که با مذاکره مخالف نبودند اما با این باور به تظاهرات اقدام کردند که ما به دروازه‌های ارگ و سپیدار نمی‌رویم و اگر قرار باشد مذاکرهء صورت گیرد هیئت مذاکره کنندهء حکومت باید در میان مظاهره کننده‌ها در میدان دهمزنگ حاضر شوند.

 

اکنون اما بر این خواسته‌ها تأکید نمی‌شود. امتیاز فراموش کردن خواسته‌ها و آرمان‌های که در بالا از آنها تذکر رفت، چیست؟ قراری که من اطلاع دارم اعضای پارلمان شامل در شورای عالی مردمی با تنی چند از سران این شورا که عضو پارلمان نیستند، از چندین روز بدینسو با استاد دانش و حنیف اتمر وارد گفتگو شده بودند. درست به سان پارسال که وکلای پارلمان خانهء استاد دانش و استاد محقق نشست‌های را انجام داده بودند و با طرح بدیل ۲۲۰ کیلوولت یا ۳۰۰ مگاوات برق برای مناطق مرکزی و امتیازهای دیگر حکومتی، به توافق رسیده بودند. آنها طرح شان را در مسجد رسول اکرم آوردند و با مخالفت شدید اعضای جوان شورای عالی مردم به شمول خودم که با یونیفورم نظامی آنجا حضور یافته بودم، مواجه شدند و در همان لحظهء که جلسه را پر تنش یافتند تعدادی از این وکلای محترم ۱۸۰ درجه تغییر موضع دادند و طرح بدیل را «خیانت» در حق مردم و آرمان‌های مردم دانستند. یعنی چیزی را که شب در خانهء رهبران «خدمت» می‌پنداشتند، روز در شورای عالی مردمی “خیانت” تلقی کردند. به هرحال، امسال نیز همان چهره‌ها در خانهء استاد دانش روی طرح‌ها، حرف‌ها و حدیث‌های گفته‌اند. پیش بینی من این است که «کیلوولت» به «مگاوات» تغییر خواهد کرد و عدد «۵۰۰» در آن باقی خواهد ماند. یعنی حکومت نتیجهء مذاکرات را انتقال «۵۰۰ مگاوات برق به مناطق مرکزی» اعلام خواهد کرد. این طرح پس از خروج اضطراری تیم آقای خلیلی از شورای عالی مردمی در میان بود. حکومت وحدت ملی می‌خواست به مناطق مرکزی ۵۰۰ مگاوات برق بدهد اما در مخمسهء دو جناح در جنبش روشنائی (جناح آقای خلیلی و جناح شورای عالی مردمی) گیر کرده بود و نمی‌دانست این به اصطلاح «امتیاز» را به کدام جناح بدهد. اکنون که تیم آقای خلیلی با گزینش ایشان در پست ریاست شورای عالی صلح به نتیجهء مطلوب رسیده و دیگر «توتاپ خط قرمز شان» نیست، حکومت ظاهراً ۵۰۰ مگاوات برق برای مناطق مرکزی خواهد داد.

در نتیجه، نفس مذاکره با حکومت و طرح مسئله ولو ۵۰۰ مگاوات برق یک دست‌آورد بزرگ برای جنبش روشنائیست. اصولاً مبارزات عدالت‌خواهی زمانی آغاز می‌شوند که گوشی برای شنیدن حرف مردم وجود نداشته باشد. مارتین لوترکینگ بزرگترین مارش مدنی را در تاریخ ایالات متحده در واشنگتن انجام داد و در عین زمان با حکومت آن وقت وارد مذاکره شد. گاندی ضمن مبارزات عدالت‌خواهی همواره میان لندن و هند در رفت و آمد بود. بابه مزاری هرگز در گفتگو را با حکومت استاد ربانی نبست. گرچه هنوز مزاجم با تعدادی از چهره‌های شناخته شده در شورای عالی مردمی خوش نمی‌خورد اما با تکیه به تجارب قبلی فکر می‌کنم که باب مذاکره را نباید بست و به مذاکرات میان شورای عالی مردمی و حکومت وحدت ملی باید خوشبین بود. نتیجه هرچه باشد به خیر مردم است. ما نمی‌گوییم که از تظاهرات ترسیده‌ایم بلکه خیابان‌های کابل همواره بر روی ما باز هستند و هرگاه خواسته باشیم می‌توانیم مارش‌های ملیونی همسان انقلاب تبسم و جنبش روشنائی را راه اندازیم. ما می‌گوییم تظاهرات زمانی خوب است که تمامی دروازه‌های مفاهمه و گفتگو بر روی مردم بسته باشند. هم پارسال و هم امسال از مذاکره با حکومت و طرف‌های دخیل در قضیه استقبال می‌کردیم/می‌کنیم و منتظر نتیجه می‌مانیم. در این راستا، از آقای دانش باید جداً تشکر کرد. ضمن تلاش پیگیر در باز کردن باب گفتگوی مستقیم شورای عالی مردمی با حکومت بیانهء خیرخواهانهء ایشان نیز راه‌گشا و از تلخ‌کامی‌های درونی به خوبی انتقاد می‌کند. امیدوارم گفتگوی شورای عالی مردمی با حکومت به تنش‌های بیشتر میان مردم ما نیانجامد و زدوبندهای درونی کنار گذاشته شود و همان‌گونه که آقای دانش دیگران را برای نرم‌خویی نصحیت کرده‌اند خود نیز از خودزنی در سخنرانی‌های شان جلوگیری کنند و بگذارند جناح‌ها و طرف‌های درگیر در قضایای ملی در مطابقت به قانون اساسی و با استفاده از آزادی بیان و اندیشه، عمل کنند.

عبدالرحمان رحمانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




Mobile Porn Videos Xvideos Porn Deutsche Pornos Video Sex Tube Sex Free Porn Movies Xxx Porn Videos Xnxx Videos Deutsche Porno Tv Xxx Deutsche Tube
Www Com Seksi Sie hat einen Schwanz Skinny Teen Trap Sissy pornos fette frauen Videos Hervorragender Dreier der für uns fickt frau mit 3 brustn