سلام برچی نیوز | گریبان ما و دست "شر بالذات"
  • انتشار: ۴ حوت ۱۳۹۵
  • ساعت: ۲:۳۷ ب.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 1257
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=1257

گریبان ما و دست “شر بالذات”

اول. قهرمانِ پشمینه پوشی، از دل بدبختی و ناامیدی، برای به دست گرفتن سکوی کشتی قوم معصیت کار، کمر به کاری بی پیشینه بست و به ناامیدی تاریخی هزاره پایان داد. در بلخ و بامیان و کابل، دیوانه و جوالی را گردهم آورد و گفت: ما هم می توانیم مثل دیگران با سربلندی و غرور در زمین راه برویم. پیش از او، زندگی در فضای که قلدری و کشتار از خیرهای نادر و کمیاب به شمار می آید، برای هزاره ها دشوار بود. با آمدن بابه مزاری، هزاره ها با گریه و شکیبایی و نیاز، آشنا شدند. بابه مزاری، راه مطالبه گری و سیاست و زندگی را به ما نشان داد. مزاری، نیز مثل همه ی پدیده های خوب، دیر دوام نکرد. سفر قهرمان، رخ تراژیک قصه است. صورت دگر این داستان، تراژیدی ای است که مرثیه خوانان خون آن “ابر مرد” به بار آورده است. ماه حوت، وسیله ی مانور و رزمایش شده است برای عده ای ارباب مآب که پوچاق خربوزه، رویایی مزاری را از یاد آن ها برده است.

اول. قهرمانِ پشمینه پوشی، از دل بدبختی و ناامیدی، برای به دست گرفتن سکوی کشتی قوم معصیت کار، کمر به کاری بی پیشینه بست و به ناامیدی تاریخی هزاره پایان داد. در بلخ و بامیان و کابل، دیوانه و جوالی را گردهم آورد و گفت: ما هم می توانیم مثل دیگران با سربلندی و غرور در زمین راه برویم. پیش از او، زندگی در فضای که قلدری و کشتار از خیرهای نادر و کمیاب به شمار می آید، برای هزاره ها دشوار بود. با آمدن بابه مزاری، هزاره ها با گریه و شکیبایی و نیاز، آشنا شدند. بابه مزاری، راه مطالبه گری و سیاست و زندگی را به ما نشان داد. مزاری، نیز مثل همه ی پدیده های خوب، دیر دوام نکرد. سفر قهرمان، رخ تراژیک قصه است. صورت دگر این داستان، تراژیدی ای است که مرثیه خوانان خون آن “ابر مرد” به بار آورده است. ماه حوت، وسیله ی مانور و رزمایش شده است برای عده ای ارباب مآب که پوچاق خربوزه، رویایی مزاری را از یاد آن ها برده است.

دوم. کنترل مصلای شهید مزاری برای خلیلی و محقق، متضمن زندگی سیاسی است. اگر محقق، حاجی احمدی را در شمال به قتل رساند و خلیلی به خیانت های بزرگ مضنون است، به خاطر گسترش حوزه ی نفوذ و داعیه ی رهبری جامعه ی هزاره بود. برای مست های پول و بادی گارد، کنترل جامعه ی که دگر به ارباب و ملا و لنگی پشت کرده اند، دشوار است. حالا که جنبش روشنایی، بر خواسته از درون جامعه ی امروز، میدان را برای خلیلی+محقق تنگ کرده است، طمع کنترل جامعه، هوش را از سر خلیلی و محقق در ربوده است. از هگل نقل قولی وجود دارد که گفته می شود از سنت مکتب “انحطاط و سقوط” مایه گرفته است و آن این است: “هر قوم تنها هنگامی ممکن است به مرگ غیر طبیعی بمیرد که قبلن در درون خود به مرگ طبیعی مرده باشد.” حماقت محمد محقق و مکر کریم خلیلی، به مرگ طبیعی ای جامعه ی هزاره انجامیده است. ما مرده ایم؛ در حوزه ی سیاست، نمره ی صفر هم نمی گیریم؛ نسل اندر نسل، جوالی گری و کارگری کرده ایم و حالا هم می کنیم؛ روزی طالب قلدری می کند و روز دگر توسط داعش گردن زده می شویم. گیر افتاده ایم در برزخ اندوهی که پایانی ندارد. دادخواهی که می کنیم، محقق برای ما دیوار دراز آباد می کند. و این داستان همین گونه ادامه دارد.

سوم. ٢٢ حوت سالیاد وفات بابه مزاری است. محقق برای برگزاری همایش مردمی به این مناسبت قرار بود با خلیلی تبانی کند، تا از جنبش روشنایی عقب نیفتد. ولی خلیلی به او روی خوش نشان نداد، به خاطر پوچاق خربوزه. حالا در ۶ حوت، محقق همایش برگزار کرده و در ٢٠ حوت، خلیلی. هزاره ها از جنبش تبسم تا امروز، همه ی سرخوردگی های را که متحمل می شوند به خاطر حماقت و نادانی محقق است. بار اول، در جنبش تبسم به مردم، به رویایی مزاری و به قربانیان زابل بی حرمتی کرد. بار دوم، در جنبش روشنایی، زمانی که همه چه به گونه ی درست پیش می رفت، به داعیه ی عدالتخواهی هزاره ها پشت کرد و خرابی بار آورد. اکنون توقع دارد که همایش مردمی در مصلای شهید مزاری برگزار کند، همانند سال های پیش. محقق، یک شر بالذات است. بنیان گذار تنش های جدید داخلی میان هزاره ها. نادانی محقق در ناخودآگاه ذهن هزاره، ثبت شده. محقق، آن قدر نادان است که حتا نمی تواند از ظرفیت اطرافیانش به درستی استفاده کند. هر وقت در رسانه ها حرف می زند، خرابی می کند. او نه به درد سیاست می خورد، نه ملای کامل است و نه قادر است درست اربابی کند. درست است که حافظه ی تاریخی ما ضعیف است. ولی این گونه هم نیستیم که روسیاهی های چند ماه قبل محقق را فراموش کرده باشیم. محقق، هیچ اهمیتی به رویایی مزاری قایل نیست. یادآوری از بابه مزاری، فقط وسیله ای است که حیات سیاسی او را تشیید می کند.

سخی خالد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *