سلام برچی نیوز | کسی که می‌جنگد، عزا نمی‌گیرد
  • انتشار: ۳ ثور ۱۳۹۶
  • ساعت: ۴:۳۰ ب.ظ
  • سرویس: x تیتر یک
  • کدخبر: 2362
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=2362

کسی که می‌جنگد، عزا نمی‌گیرد

فرمانده کل نیروهای مسلح پاسخ قاطع و حرفه‌ای به یک شکست امنیتی می‌دهد. فرمانده کل نیروهای مسلح و رییس‌جمهور افغانستان، باید پیش از سفر به محل حادثه، فرمانده قول اردوی شاهین را برکنار می‌کرد.

رییس‌جمهور امروز را عزای عمومی اعلام کرد. آقای محمد اشرف‌غنی در پاسخ به کشتار سربازان قول اردوی شاهین بلخ توسط انتحاری‌های طالبان، به محل حادثه رفت و امروز را عزای عمومی اعلام کرد. پاسخ رییس‌جمهور به شکست‌های امنیتی سفر به محل حادثه و لفاظی است. وظیفه یک رییس‌جمهور و فرمانده کل نیروهای مسلح این نیست که به محل حادثه برود، عزا بگیرد و لفاظی کند.

رییس‌جمهور باید فرمانده قول اردو را با آمران کشف، ضد استخبارات و فرمانده گارنیزیون محافظ قول اردوی شاهین خانه‌نشین می‌کرد و امر توقیف‌شان را می‌داد. رییس‌جمهور باید به کشف وزارت دفاع و امنیت ملی دستور می‌داد که از این آقایان تحقیق کنند.

کشتار سربازان قول اردوی بلخ توسط انتحاری‌های طالبان، یک شکست امنیتی روشن بود. کسی نمی‌تواند این شکست امنیتی را انکار کند. هر فرمانده جنگ در پاسخ به شکست امنیتی، کسانی را که در ساحه مسوولیت داشتند، برکنار می‌کند و امر می‌دهد که از آنان تحقیق شود. رفتن به محل حادثه و لفاظی وظیفه رییس‌جمهور نیست.

مردم عام افغانستان هم می‌دانند که امروز نیروهای امنیتی برای بقای نظام می‌جنگند. این جنگ شوخی نیست. کشتار سربازان در قرارگاه یک قول اردو هم شکست امنیتی کوچک نیست. اگر مثلاً گشت قول اردو در روستاهای دوردست بلخ، هدف حمله چریک‌های طالبان قرار گیرد و تلفات بدهد، توجیه دارد. اما ورود انتحاری‌های طالبان به طعام‌خانه و مسجد قول اردو، یک شکست بزرگ امنیتی است.

قول اردوی بلخ در احضارات بود. نیروهای ویژه چند روز قبل در ساحه مسوولیت این قول اردو در ولایت بغلان، به پایگاه طالبان حمله کردند و فرمانده آن پایگاه را کشتند. قول اردو در احضارات بود تا به واکنش احتمالی طالبان پاسخ مناسب بدهد. اما با آن هم انتحاری‌های طالبان بدون این که با مانعی روبه‌رو شوند به طعام‌خانه و مسجد قول اردو راه یافتند.

این اولین شکست امنیتی نیست. حمله تروریست‌ها به شفاخانه ۴۰۰ بستر شکست امنیتی دیگری بود که به مردم افغانستان تحمیل شد. تا هنوز حکومت نام‌های تروریستان و شمار قربانیان آن حادثه را اعلام نکرده است. هنوز شوک حادثه ۴۰۰ بستر از ذهن مردم افغانستان نرفته بود که حادثه تروریستی قول اردوی بلخ اتفاق افتاد. پاسخ رییس‌جمهور به هر دو مورد مشابه بود.

حقش بود که رییس‌جمهور قبل از سفر به محل حادثه در بلخ، فرمانده قول اردوی شاهین، آمران کشف و ضد استخبارات و فرمانده گارنیزیون محافظ آن قول اردو را برکنار و امر توقیف آنان را صادر می‌کرد. رییس‌جمهور باید به امنیت ملی و کشف وزارت دفاع دستور می‌داد که از آنان تحقیق کنند. اما رییس جمهور و فرمانده کل نیروهای مسلح افغانستان که کلمات دهان‌پرکن به زبان می‌راند، هیچ کار دیگری نکرد غیر از این که به محل حادثه رفت و عزای عمومی اعلام کرد.

هیچ فرمانده جنگی عزا نمی‌گیرد. فرمانده سوق و اداره می‌کند و پاسخ مناسب و حرفه‌ای به شکست‌های امنیتی می‌دهد. اگر رییس‌جمهور همیشه پس از هر شکست امنیتی به محل حادثه سفر کند و چند جمله بی‌سروته را تحویل مردم بدهد و برگردد، دیر یا زود انتحاری‌های طالبان به داخل ارگ هم رخنه می‌کنند.

این شوخی نیست. وقتی فرماندهی که از قرارگاهش حفاظت کرده نتواند و هم‌چنان در کرسی‏اش باشد، عواقبش همین است. بنابر این بهتر است که رییس‌جمهور، برای حفاظت از جان خودش هم که شده مثل یک فرمانده عمومی قاطعانه عمل کند و پروای هیچ نوع مصلحت قومی و سیاسی را نکند. این جنگ، جنگ بقای نظام و دولت مدرن در افغانستان است. این جنگ ساده نیست که با بی‌پروایی و نادیده‌گیری مشکل حل شود.

طالبان و دیگر گروه‌های تروریستی به شدت مجهز و آموزش دیده هستند. آنان خیلی تاکتیک می‌دانند. نفرات این گروه اسیر ایدیولوژیی اند که مرگ و کشتار را برای آنان رمانتیک می‌سازد. مقابله با این گروه ایجاب فرماندهی قاطع می‌کند. این جنگ با لفاظی و سفر به محل حادثه مدیریت نمی‌شود.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *