سلام برچی نیوز | کرزی حامی داعیه طالبان
  • انتشار: ۲۷ حمل ۱۳۹۶
  • ساعت: ۱۰:۳۲ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 2114
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=2114

کرزی حامی داعیه طالبان

شاید عده‌ای از پوپل‌زایی‌ها و برخی از احساساتی‌های دیگر، حرف‌های کرزی را قبول کنند. کرزی هم پرتاب «بمب مادر»  در اچین ننگرهار را بهانه قرار داده و می‌خواهد هواداران بی‌اطلاع و احساساتی خود را جذب کند. او خیلی هوشمندانه عواطف هوادارانش را مخاطب قرار می‌دهد نه شعور وعقلانیت آنان را.

حامد کرزی دیروز گفت می‌خواهد امریکا را از افغانستان بیرون کند. او محمد‌اشرف غنی رییس‌جمهور کنونی را «خاین»  به کشور توصیف کرد. این سخنان حامد کرزی پشتیبانی مستقیم از داعیه گروه طالبان است. کرزی پیش از این هم گفته بود که اگر طالبان ولایات افغانستان را اشغال کنند، اشکالی ندارد. اما دیروز به بسیار صراحت از داعیه طالبان حمایت کرد.

بیرون کردن نیروهای محدود نظامی امریکا از افغانستان و سرنگونی «حکومت خاین» اهداف اعلامی گروه طالبان است. کرزی با سخنان دیروزی‌اش نشان داد که از این داعیه حمایت می‌کند. روشن است که یک عده ساده‌اندیش و بی‌اطلاع به حرف‌های کرزی به‌به و چه‌چه می‌گویند. کرزی آجندای قبایلی را هم دنبال می‌کند. او خودش را رهبر پشتون‌های درانی می‌داند و عده‌ای او را رییس عشیره پوپل‌زایی می‌شناسند.

منتقدان پرتاب «بمب مادر» به اچین ننگرهار کم نیستند. هستند کسانی که از موضع ارزش‌های لیبرال و جهان‌شمول پرتاب «بمب مادر» به اچین را نقد می‌کنند. آنان می‌گویند دولت‌های دموکراتیک و متعهد به ارزش‌های جهان‌شمول تمدن معاصر، در استعمال قوه قهریه به حداقل بسنده می‌کنند. به باور آنان دولت‌های دموکراتیک در استعمال قوه قهریه چنان جانب احتیاط را رعایت می‌کنند که نه از آن افراد بی‌گناه آسیب ببینند و نه به محیط‌زیست، درختان و حیوانات آسیب برسد. لیبرال- دموکرات‌های منتقد پرتاب «بمب مادر» به این باور هستند که دولت امریکا اصل استعمال حداقل قوه و جلوگیری از آسیب‌رسانی به محیط‌زیست را رعایت نکرده است. این نقد هم اخلاقی است و هم با عقلانیت سازگاری دارد.

اما نقد کرزی به امریکا از این موضع نیست. کرزی از داعیه طالبان حمایت می‌کند. گروهی که به جمهوریت، دموکراسی، ارزش‌های جهان‌شمول تمدن معاصر و حقوق بشر اعتقادی ندارد. گروه طالبان می‌خواهد افغانستان را قربانی ایدیولوژی خود کند. آنان می‌خواهند با اخراج قوای بین‌المللی از افغانستان، به عمر جمهوریت، دموکراسی و آزادی بیان در کشور پایان دهند و امارت مخلوع‌شان را اعاده کنند. به نظر می‌رسد که حامد کرزی هم حالا به همین ایدیولوژی اعتقاد پیدا کرده است. برای طالبان دیگر هیچ چیزی مهم نیست. آنان می‌خواهند امارت برپا کنند و برداشت خود از شریعت را بر جامعه تحمیل.

کرزی با آن که ۱۳ سال رییس‌جمهور افغانستان بود، اما با واقعیت‌های کشور آشنا نشد. شاید اعتقاد به تفکر طالبانی واقعیت‌ها را از ذهن او پاک کرده است. کرزی فراموش کرده است که بدون حضور هر   چند محدود نیروهای امریکایی، چیزی به نام دولت و نهادهای دولتی در افغانستان بقا ندارد. این امریکا است که از نیروهای امنیتی افغانستان حمایت استراتژیک می‌کند و پول مورد نیاز حکومت افغانستان  را می‌پردازد. غیر از امریکا، هیچ قدرت منطقه‌ای و کشور همسایه، توانایی حمایت استراتژیک از نیروهای امنیتی افغانستان را ندارد. این کشورها به لحاظ اقتصادی و نظامی در حدی نیستند که بتوانند سالانه ده میلیارد دالر به افغانستان بدهند، حمایت جهانی را برای افغانستان بسیج کنند و  نیروهای امنیتی افغانستان را حمایت استراتژیک کنند.

یکی از کشورهای منطقه که خیلی سخاوت‌مندانه به افغانستان کمک کرده است، هند است. همین هند هم اگر امریکا و ناتو در کشور ما حضور نظامی نداشته باشند، قادر نیست که به افغانستان کمک کند. هند در حضور نظامی ناتو، حاضر است به افغانستان کمک کند. اگر این حضور نباشد، هند نمی‌تواند کمک‌مان کند.

افغانستان نه منابع طبیعی گسترده دارد و نه منابع انسانی تا با استفاده از آن پول در بیاورد. افغانستان، عراق نیست که بتواند با فروش نفت، پول مورد نیازش را تامین کند. در گذشته هم همین طوری بود. شاهان خراسان قدیم اقتصاد غارتی داشتند. آنان زیر نام گسترش اسلام به هند لشکرکشی می‌کردند، طلا و نقره غارت می‌کردند و به این ترتیب مصارف لشکر خود را تامین می‌کردند. از امیر عبدالرحمان خان به بعد هند بریتانیایی مصارف لشکریان پادشاهان کابل را می‌پرداخت. حکومت‌های امان‌الله خان، نجیب و برهان‌الدین ربانی هم به دلیل بی‌پولی سقوط کردند.

هیچ کشوری غیر از کشورهای عضو ناتو قادر نیست که مصارف افغانستان را بپردازد. حتا در حاکمیت طالبان هم موسسات امداد بین‌المللی که از کشورهای غربی اعانه می‌گرفتند، با دادن نان یارانه مردم کابل و دیگر کلان‌شهرهای افغانستان را سیر می‌کردند. اگر این نان یارانه نمی‌بود، جمعیت شهرنشین افغانستان در زمان طالبان، تلف می‌شد.

وضع موجود افغانستان بدیل ندارد. بدیلش طالبان هستند. مردم افغانستان طالبان را تجربه کرده‌اند. مناطق زیر کنترول آنان را نگاه کنید، در آنان تنها از برپایی امارت سخن می‌گویند و خوانش طالبان از شریعت را اجرا می‌کنند. غیر این‌ها، طالبان هیچ پیام دیگر ندارند. روش طالبان هم جنگ و کشتار است.  طالبان  چند فرد مسلح ناراضی نیستند. عقبه فکری طالبان از مدارس مناطق قبایلی شروع می‌شود و تا مدارس کراچی عمق دارد. راولپندی هم عقبه لوژستیکی و اطلاعاتی آنان است. این واقعیت‌هایی است که کرزی یا فراموش کرده است یا به یاد دارد و عمداً نمی‌خواهد آن را به زبان بیاورد. هیچ بخش و قسمتی از مردم افغانستان، نمی‌خواهند به گذشته برگردند و از داعیه کسانی مثل حامد کرزی، مولانا فضل‌الرحمان و ملا هبت‌الله آخند، حمایت کنند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *