• انتشار: ۳ میزان ۱۳۹۷
  • ساعت: ۱۱:۰۴ ق.ظ
  • سرویس: تیتر 2
  • کدخبر: 21078
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=21078

کجای [غنی نیویارک نه رفت]، مساله دار است؟

این‌ طرف رسانه‌ها سند منتشر می‌کنند که ترمپ، غنی را وقت ملاقات نداده و غنی نه رفته است. آن طرف، شاه حسین مرتضوی و هارون چخانسوری دو دروغ‌پرداز ارگ، به چشم مردم و رسانه‌ها داخل می‌شوند، که غنی نه رفته چون کارهای مهم داشته است.

اینکه دولت‌ها به دلایلی، خود تصمیم می‌گیرد تا در چه سطحی در مجمع عمومی سازمان ملل شرکت کنند، زیاد پیچیده نیست. رییس‌جمهور، نخست‌وزیر، معاون رییس‌جمهور یا حتی وزیر خارجه، هییت دپلماتیک یک کشور را در مجمع عمومی سازمان ملل رهبری می‌کند.

اما برای ما، مساله‌ی کی نیویارک می‌رود و کی نمی‌رود، نظر به وضعیت و حکومت وحدت ملی و وضعیت سیاسی افغانستان، فرق می‌کند.

چون قصه این است که یک عده‌ای از یک سو سنگ امریکای بودن را به سینه می‌زنند که ما امریکایی هستیم. از دیگر سو، مردم را علیه امریکا تهیج می‌کنند تا امریکا ستیزی کنند. بعداش که امریکا ستیزی در متن جامعه کلید خورد، امریکایی ها را از مردم افغانستان می‌ترسانند، چون نمی‌خواهند غیر از خودشان کسانی دیگر با امریکا رابطه مستقیم داشته باشند. این یک.

مساله دوم به دروغ و فقدان صداقت غنی و دار و دسته اش، با مردم افغانستان است. دروغ این است که نمی‌گوید ما تلاش کردیم برویم. اما، چون رییس جمهور امریکا و معاونش وقت ملاقات ندادند، حالا نه رفتیم.

این‌ طرف رسانه‌ها سند منتشر می‌کنند که ترمپ، غنی را وقت ملاقات نداده و غنی نه رفته است. آن طرف، شاه حسین مرتضوی و هارون چخانسوری دو دروغ‌پرداز ارگ، به چشم مردم و رسانه‌ها داخل می‌شوند، که غنی نه رفته چون کارهای مهم داشته است.

راست نمی‌گویند که هیج، تازه رسانه‌ها را متهم به افسانه بافی و گزارش نویسی خیالی می‌کنند. خلاصه، بخش از مساله به شعور و شرافتمندی و عدم رعایت این مهم، برمی‌گردد.
نگارنده: آصف آشنا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *