سلام برچی نیوز | کار سیاست و حکومت‌داری صرفاً با جنگ تبلیغاتی راست نمی‌شود
  • انتشار: ۲۳ جوزا ۱۳۹۶
  • ساعت: ۱۲:۱۶ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 3763
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=3763

کار سیاست و حکومت‌داری صرفاً با جنگ تبلیغاتی راست نمی‌شود

کار سیاست و حکومت‌داری صرفاً با جنگ تبلیغاتی راست نمی‌شود. جای کاربست جنگ تبلیغاتی روان مردم نیست. این دعوا را می‌توان با دشمن نظام و همان‌هایی که برادران نظام‌داران خوانده می‌شوند، پیش برد. جنگ تبلیغاتی در شرایطی که کارد به استخوان مردم رسیده و تنش‌های قومی بلندترین مرحله‌یی از ظرفیت خود را می‌پیماید، نتیجۀ معکوس دارد. دشمنی و کینه‌توزی تاریخی اقوام را به جنگ تمام‌عیار مبدل می‌کند. جوی خون را به خانه‌های مردم می‌برد.

Normal
۰

false
false
false

EN-US
X-NONE
AR-SA

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
mso-para-margin-top:0cm;
mso-para-margin-right:0cm;
mso-para-margin-bottom:8.0pt;
mso-para-margin-left:0cm;
line-height:107%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

کار سیاست و حکومت‌داری صرفاً با جنگ تبلیغاتی راست نمی‌شود. جای کاربست جنگ تبلیغاتی روان مردم نیست. این دعوا را می‌توان با دشمن نظام و همان‌هایی که برادران نظام‌داران خوانده می‌شوند، پیش برد. جنگ تبلیغاتی در شرایطی که کارد به استخوان مردم رسیده و تنش‌های قومی بلندترین مرحله‌یی از ظرفیت خود را می‌پیماید، نتیجۀ معکوس دارد. دشمنی و کینه‌توزی تاریخی اقوام را به جنگ تمام‌عیار مبدل می‌کند. جوی خون را به خانه‌های مردم می‌برد.

حکومت ملزم به رعایت قانون و حفظ حقوق شهروندان است. شهروندان وقتی به اعتراض دست می‌زنند به دنبال مطالبۀ مطلوب و عینی اند. حکومت باید به جای جنگ تبلیغاتی به خواست‌های آنان توجه کند. تخریب مطالبات برحق و قانونی شهروندان از سوی حکومت، خود کاری علیه نظام و قانون است. نوعی به خشونت‌کشاندن اعتراض صلح‌آمیز است. مردم به دنبال تغییرات عینی و ملموس اند. فرافکنی با توطئه و دسیسه علیه خواست مردم چه چیزی جز افتراق اجتماعی را به بار خواهد نشاند.

از این‌همه اعتراض علیه اعتراض که به صورت سیستماتیک از سوی احزاب، افراد و گروه‌های اجیر در تبانی با حکومت صورت می‌گیرد، چرا جلوگیری نمی‌شود. چه کسی به نجیب‌الله کابلی و اسماعیل یون سفارش می‌کند تا علیه معترضان به پا بایستند و با ادبیات نفرت سخن بگویند؟

چرا سخن‌گویان رسمی حکومت به جای ارایۀ پاسخ عقلانی به مطالبات مردم بر سویۀ تفرقه‌افکن ماجرا انگشت می‌گذارند و مردم را علیه مردم می‌شورانند؟

این‌همه برنامۀ فرمایشی و نمایشی برای حمایت از افرادی که متهم اند از کجا آب می‌خورد؟

آیا حکومت متوجه حساسیت و شکننده‌گی اوضاع و احوال است یا اصلاً برنامه بر آن است تا وضعیت به سوی تباهی مطلق جهت داده شود؟

کاوه جبران

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *