سلام برچی نیوز | چین در بازی آشتی بین افغانستان و پاکستان
  • انتشار: ۲۹ جوزا ۱۳۹۶
  • ساعت: ۷:۱۰ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 3975
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=3975

چین در بازی آشتی بین افغانستان و پاکستان

ملاقات رئیس جمهور غنی با رئیس جمهور چین و صدر اعظم پاکستان در نشست شانگهای امیدواری های را بوجود آورده که بزودی وزیر خارجه چین به افغانستان سفر مینماید و روی تحکیم روابط بین افغانستان و پاکستان گام های برداشته خواهد شد من از رقابت ها و زور آزمایی ها چین و امریکا در منطقه معلومات کافی دارم درحالیه سفر وزیر خارجه چین به افغانستان را به فال نیک میگیرم اما باور ندارم امریکا بگذارد تا چین در سرنوشت افغانستان تاثیر گذار شود میخواهم جهت ادعای خویش نظریات خود را با شما شریک سازم.

ملاقات رئیس جمهور غنی با رئیس جمهور چین و صدر اعظم پاکستان در نشست شانگهای امیدواری های را بوجود آورده که بزودی وزیر خارجه چین به افغانستان سفر مینماید و روی تحکیم روابط بین افغانستان و پاکستان گام های برداشته خواهد شد من از رقابت ها و زور آزمایی ها چین و امریکا در منطقه معلومات کافی دارم درحالیه سفر وزیر خارجه چین به افغانستان را به فال نیک میگیرم اما باور ندارم امریکا بگذارد تا چین در سرنوشت افغانستان تاثیر گذار شود میخواهم جهت ادعای خویش نظریات خود را با شما شریک سازم. بدون تردید در حال حاضر چین بزرک ترین رقیب امریکا در منطقه به حساب می آید : رشد سریع اقتصادی چین ضرورت رو به تزاید به منابع انرژی و افزایش سالیانه بودجه نظامی در شرایط موجود کشور چین را به یک هیولای غیر قابل کنترول برای امریکا تبدیل کرده است در حال حاضر چین با دو مشکل داخلی که بر سیاست خارجی اش تاًثیر انداخته است ، مواجه میباشد لا اقل در یکی ازین مشکلات یعنی معضله تایوان امریکا دست دارد :

تایوان متحد امریکا است . درین تازگی ها دسترسی به صد ها راکت امریکایی از طرف تایوان موجبات خشم چین را فراهم آورده است .از سوی دیگر اویگور » های ایالت « سی کیانگ» چین، مسلمانان ناسیونالیست قزاقی و قرغزی هستند که در طرح مدعیات خود مختاری از جانب اسلامیست های آسیای مرکزی حمایت میشوند و در جامعه چین مدغم نشده اند . آنها هیچ گاهی اتوریته « هان » های چینایی الاصل را نپذیرفته اند . مقامات چین ناسیونالیست های ایگور را بنام تروریست سرکوب کرده و میکنند برخورد چین در مورد ، با مقابله امریکا در برابر طالبان و زورگویی روسیه علیه چچنی ها همگونی دارد . دو تنگه بزرگ یعنی « هرموز » و « ملکه » [ ملکه ۸۰ فیصد واردات پطرول چین را تآمین میکند ] توسط قوای امریکا کنترول میشوند .

امریکا در امتداد خطوط اکمالاتی چین ، شرق میانه و افریقآ یعنی در اندونیزیا ، مالیزیا و سنگاپور غالبآ تحت نام مبارزه با تروریزم حضور نظامی دارد . چین نه تنها از حضور دوامدار نظامی امریکا در افغانستان در اندیشه است ، بلکه پیوستن افغانستان را به سازمان ناتو که گاهگاهی مسنولین حکومت کابل ازان با نا آگاهی از واقعیت ها ، سبک سری و سطحی نگری حرف میزنند ، زنگ خطر برای خود تلقی مینماید .

چین برای درهم کوبیدن حلقه معاصره ، در جبهات مختلف اقدام کرده است . از جمله :

کسب عضویت فعال سازمان همکاری « شانگای » که در ۱۹۹۵ تاسیس شد .

کشور های دیگری چون پاکستان و ایران به صفت ناظر به این سازمان دعوت گردیده بودند که حالا عضویت اصلی را حاصل نمودند هر دو در بسا مسایل منطقوی ، موضع مشترک با چین دارند . بر خلاف ، هند و مغلستان به چین بدیده شک مینگرند .

کشور های عضو پیمان « شانگای » لا اقل دو بار از احتمال حضور دوامدار « ایساف» و ناتو در افغانستان اظهار عدم رضانیت نموده اند .

 

چین پیوند های اقتصادی و نظامی را با متحد قدیمی خود یعنی پاکستان از طریق کمک به اعمار بندر « گوادر » و درین اواخر فروش طیاره های جنگی [ ژی ، اف ـ ۱۷ ] که موتور های روسی در آنها نصب است ، تازه کرده است . فروش این طیارات به پاکستان ، موجب نا راحتی هندوستان و روسیه شده است : علت نگرانی اولی ترس از تقویت پوتانسیل جنگی پاکستان و دومی تخلف از معاهده فی مابین دو کشور که فروش طیاراتی را که موتور روسی دارند به جانب ثالث منع مینماید قیاس میشود .

اخبار تازه حاکی است که مسابقه تسلیحات فضایی که پس از ختم جنگ سرد متوقف شده بود ، با حضور امریکا در افغانستان و منطقه ، بار دیگر از سر گرفته شده است : تخریب یک قمر مصنوعی هواشناسی در مدار زمین ، توسط راکتی که از زمین فیرشد ، تکنولوژی نظامی چین را وارد مرحله جدید و در عین حال خطرناک برای امریکا ساخت . این راکت با حمل کلاهک اتومی میتواند ، اهداف خود را در فضاً در فاصله ۸۵۰ کیلومتر [ زیاده تر از موقعیت بسیاری از اقمار نظامی امریکا در فضآ نشانه گیری کند و سیستم کامپوتری شبکه ارتباط نظامی امریکا را مختل بسازد .

قیام پر قدرت چین در سطح جهان نگران کننده و خطر ناک است . امریکا این حقایق را میداند و هرگز حاضر نخواهد شد زمامداران افغانستان را در مورد روابط دوستانه با چین اجازه عام طعام بدهد

اما پاکستان :

پاکستان دارای نقش کلیدی در انکشاف اوضاع افغانستان است . در وضع موجود اسباب نگرانی پاکستان را از انکشاف اوضاع افغانستان ، میتوان چنین خلاصه کرد :

نفوذ انتلاف شمال در حکومتی که پس از کانفرانس بن در کابل ساخته شد . انتلاف شمال به باور پاکستانیان گروه های وابسته به هند و روسیه اند که با سیاست های پاکستان و طالب پروری های آن سخت مخالف اند هرگز حاضر نیستند پاکستان نقش را که میخواهد در افغانستان بازی کند

قرار گرفتن امریکا با هند در موضع واحد ستراتژیک و نهایتآ ایجاد فشار از دو جهت هند و افغانستان بر پاکستان .

انعقاد معاهده همکاری ستراتژیک میان امریکا و هند ، پاکستان را سخت ناراحت ساخته گرچه امریکا برای تآمین موازنه در مناسبات خود با دو کشور هند و پاکستان، حاضر گردید ، ۳۶ طیاره جنگی اف ـ ۱۶ را به مبلغ ۵ ملیارد دالر به پاکستان بفروشد .

این در حالی است که پاکستان از چندین سال به این سوً بدلیل اولین آزمایش ذروی خود ، از خرید افزار جنگی امریکا محروم بود. استهلاک نیروی ذخیره رزمی اسلامیست ها در جنگ افغانستان . این نیرو ها اصلآ به قصد درگیری ها در کشمیر آموزش دیده اند . حالا زیادتر در افغانستان حضور فعال دارند

ـ اوضاع نا آرام بلوچستان بخصوص بندر گوادر و احتمال بهره برداری ازان به قصد دگرگونی ژیوپولتیک نقشه منطقه توسط قدرت های مستقر در افغانستان با حضور فعال چین بخاطر بهره برداری اقتصادی ازاین بندر مایه نگرانی امریکا گفته می شود بدون شک و تردید

حضور دوامدار قوای خارجی در همسایگی پاکستان یعنی افغانستان ، که موجبات نارامی را در منطقه فراهم آورده است افغانستان در دایره رقابت هند و پاکستان قرار گرفت . امریکا و پاکستان علی الرغم ظاهر همکاری در مبارزه علیه تروریزم در تقابل واقع شدند . با همدیگر فعلآ بزرگ ترین و موثر ترین افزار سیاسی ایکه علیه حکومت کابل و قوای خارجی مستقر در افغانستان بدسترس پاکستان قرار دارد ، تحریک احساسات مذهبی و ناسیونالستی افغان های دو سوی خط دیورند است

حکومت پاکستان به موازات تحکیم پیوند با اسلامیست ها به فشار های وارده از جانب امریکا و ممالک غربی درگیر در جنگ افغانستان برای ایجاد محدودیت در فعالیت احزاب اسلامی مشغول است

واقعیت اینست که حکومت پاکستان در شرایط موجود که حاکمیت در افغانستان را ضعیف و نا توان در اداره کشور میداند ، هیچگاهی حاضر نخواهدبود ، تحت فشار خارجی ، مناسبات خود را با احزاب محافظه کار مذهبی مختل بسازد .

افغانستان بی بهره از حق حاکمیت ملی به موره بی اراده در بازی سطرنج سیاسی منطقه تبدیل شده است علاوه بر جذبات رشد یابنده هویت قومی و ملی به مثابه حلقه مهم زنجیره تطبیق پلان های ژیوپولتیک خود ، در منطقه نگاه میکند و افغانستان را درب دخول آن میداند . نمیتوان امیدی به قطع مداخله حکومت پاکستان به معنی پایان جنگ در افغانستان داشت .

ختم کلی جنگ را باید در واقعیت حضور قوای خارجی در افغانستان و موضعگیری های مخاصمانه احزاب اسلامی پاکستان با آن ، که حامیان گروه های مقاومت مسلح افغانی اند، نیز مورد بررسی قرار داد . به باور من در حال حاضر هیچ یک از کشور های منطقه حتی هندوستان شریک ستراتژیک امریکا بدوام حضور قوای خارجی در افغانستان نظر مساعد ندارد. حضور قوت های خارجی و ازدیاد این قوت ها بعد از آنکه امریکایی ها دست به پایگاه نظامی بزنند وضعیت بحرانی تر خواهد شد .

احمد سعیدی

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *