• انتشار: ۹ جدی ۱۳۹۶
  • ساعت: ۱۱:۴۲ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 10888
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=10888

چه باید کرد؟

مجریان این جنگ ها از قدرت های بزرگ گرفته تا کشورهای منطقه وستون پنجمی دولت، درپیشبرد اهداف شان، هرکدام در خط منافع خود، هزینه های سنگینی مالی را به شبکه ها ی زیر زمینی ای می پردازند که در انجام عملیات انتحاری و انفجاری موفق و کارا عمل کرده اند.

در محور راهبردی جنگ های نیابتی تروریستان طالبی و داعشی ” هزاره کشی ” به عنوان خط مقدم این جنگ تعریف گردیده است.

مجریان این جنگ ها از قدرت های بزرگ گرفته تا کشورهای منطقه وستون پنجمی دولت، درپیشبرد اهداف شان، هرکدام در خط منافع خود، هزینه های سنگینی مالی را به شبکه ها ی زیر زمینی ای می پردازند که در انجام عملیات انتحاری و انفجاری موفق و کارا عمل کرده اند.

حمله های هدفمندانه بر هزاره ها پس از آن ویدیوی تهدید آمیز داعش آغاز گردید. که در ابتد آنرا کسی جدی هم نگرفت. اما ستون پنجمی های دولت در ترویج و تشهیر این ویدیو که عطش “هزاره ستیزی ” آنها را فرو می نشانید، نقش مهمی ایفاء کردند.

پس از آن بود که تروریستا ن برجنبش روشنایی حمله کردند و این حملات را بطور متناوب در مساجد هزاره ها و شیعه ها تا دیروز در مرکز تبیان پی گرفتند.

هدف از این یادآوری این است که هزاره ها باید بدانند که اکنون در معرض کشتار هدفمندانه قرار دارند. و دولت هم کوچکترین گامی برای شناسایی عاملان کشتار هزاره ها و یا عقیم سازی انتحاری ها بر نمیدارد. تا هنوز یک نفر از کارگزاران این همه فاجعه در اماکن مقدس هزاره و شیعه، گرفتار نشده و اسمی هم بر زبان رسمی دولت جاری نشده است. دولت فقط به تسلیت نامه ها و تقبیح های لفظی بسنده کرده است. پس چه باید کرد؟

باور من این است که همه چیز را از خود باید آغاز کرد. به خود متکی بود، به نیروهای خودی باور داشت. اعتماد به نفس و خود باوری را در حد اعلای آن ارتقا باید داد. و چشمی به حمایت دیگران نباید دوخت. در همین کشمکش ارگ و عطا، شاهد بودیم که پیوسته از حق جمعیت و تاجیک ها سخن گفته میشد، که گویا این کشور ۵۰ در ۵۰ میان پشتون ها و تاجیک ها تقسیم باید شود. یعنی حق تبارهای دیگر ضریب صفر را دارد. در جنگ های نیابتی و خونین پیش رو، هیچکسی از ما هزاره ها حمایت نخواهد کرد، و اگر حمایتی صورت گیرد ، آن حمایت مشروط خواهد بود و شرطش هم که ” بیایید و ما از شما به عنوان ابزار استفاده میکنیم” و” دعوای ” مستقل بودن ” را کنار بگذارید. این استفاده ابزاری را هم در داخل وهم در بیرون از مرزها تعمیم بدهید. درپرسشی چه باید کرد؟ تا ما هزاره ها دست همدیگر را نگیریم و در یک انسجام تاریخی کنارهم نیاییم، دیگر راه رستگاری نداریم. اگر توانستیم که مشت واحد گردیده و زیر همین نام که سرکوب میشویم و هر روز به گفته سید ابو طالب مظفری، ” ازما خون تازه میخواهد. ” اگر متحد و یکپارچه شویم. مطمیین باشید که کسی از شما استفاده ابزاری نمیتواند و در عین زمان ” مستقل ” بودن تان هم حفظ میگردد، بی سلاحی و بی دفاعی تان نیز مرتفع میشود، و شما مانند پدران تان، همآ وردانی در میدان رزم، فرهنگ ، تمدن و هنر نخواهید داشت به چند دلیل تاریخی :

– هزاره ها به گفته بطلیموس دانشمند یونانی همرکاب اسکندر، جغرافیای هستی شان را اسکندرمقدونی نتوانست که فتح کند.

– سرزمین هزاره ها را کوروش کبیر نه تنها فتح نتوانست ، بلکه از سوی تیر اندازان هزاره زخم برداشت و جان داد ودر کنار دریای مرغاب اورا دفن کردند.

– عبدالرحمن خود میگوید که هزاره ها مردمان سرکشی هستند که هیچ امپراطوری قادر به تسخیر هزاره جات نشدند. و در کتابش روشن می نویسد که ملک هزاره بسیار کلان و وسیع است.

– هزاره ها قبل از آغاز جنگ ، از ” مملکت هزاره ” طی نامه به عبدالرحمن نوشت.

– در عرصه تمدن آفرینی، کافی است از پیکره ها ی بودای ایستاده و خوابیده و نقاشی ها روی سموچ های اطراف این پیکره ها در بامیان سخن گفت.

لذاخون همین پدران در رگهای ما هزاره های تمدن آفرین، رزم آور و مدافع جغرافیای هستی مان جاری است. و سمبول اصلی این وحدت و انسجام را که درخط عدالتخواهی و اندیشه های شهید مزاری تبلور یافته است، با خود داریم پس نباید دلزده و ناامید شد.

اگر همین گره کور ” انسجام بدون قید شرط ” میان هزاره ها بازشود. شما خواهید دید که همان تک سواران و تیراندازان “زاولی” که “نهرو” با تعجب از آن ها یاد میکند، دوباره به میدان آمده و از عزت و شرف مردم خود دفاع خواهند کرد.

همین اکنون ” جبهه مقامت ” و یا “جنبش مقاومت برای عدالت” رویش فرازمند خودرا آغاز کرده است. اما برای رسیدن به ” انسجام همگانی ” نخبگان، روشنفکران دینی و غیر دینی، باید آستین همت بالا بزنند و از گردونه های دشوار خود خواهی های شان عبور نمایند و برای رستگاری جامعه دست به تمهیدات سیاسی، دفاعی و اقتصادی بزنند و راه ار برای حمایت های ملی و بین المللی از هزاره ها هموار نمایند.

به نظر من نخبگان و روشنگران جامعه در این راستا نقش محوری، اساسی و سرنوشت سازی دارند. تنها به یمن ” اتحاد ” ما صاحب همه چیز خواهیم شد و بس.

نگارنده: علی تقوایی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *