beylikdüzü evden eve nakliyat sarıyer evden eve nakliyat ataköy evden eve nakliyat şişli evden eve nakliyat kadıköy evden eve nakliyat
  • انتشار: ۱۳ ثور ۱۳۹۷
  • ساعت: ۱۰:۱۶ ق.ظ
  • سرویس: توره های فیس بوکی
  • کدخبر: 16969
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=16969

چرا پس از برگشت به افغانستان از خدمت در ارتش کناره‌گیری می‌کنم؟

این پانزده سال خدمت سرخوردگی‌های بی‌شماری برایم به همراه داشته است. قصه‌های بسیاری از این دوره دارم که بعدها مفصل خواهم نوشت اما به عنوان نمونه اینجا از دو مورد یاد می‌کنم: یکم، تعدادی از همراهانی که در سال ۲۰۰۳ باهم به عنوان سرباز آغاز کردیم اکنون جنرال و دگروال هستند و تعداد دیگر هنوز پس از پانزده سال خدمت مثل من تورن باقی مانده‌اند. من خودم نمونهٔ آشکار و بارز تبعیض و تعصب و فساد اداری هستم. با پوست، گوشت و استخوان احساس کرده‌ام تبعیض را. دوم، سال ۲۰۱۵ وقتی از وضعیت غذایی بد اعتراض کردم مرا به سانوارلی معرفی کردند.

پانزده سال در نظام افغانستان در خط مقدم نبرد وظیفه اجرا کردم. این دوره یکی از بهترین تجارب زندگیم می‌باشد زیرا شانس خدمت به وطن با یونیفورم نظامی و آنهم به عنوان یک پیلوت برای آدم‌های کمی میسر می‌شود. خودم را بسیار خوشبخت احساس می‌کنم که پانزده سال برای حفاظت از مردم و سرزمین خود خدمت کرده‌ام. اما در کنار آن، این پانزده سال خدمت سرخوردگی‌های بی‌شماری برایم به همراه داشته است. قصه‌های بسیاری از این دوره دارم که بعدها مفصل خواهم نوشت اما به عنوان نمونه اینجا از دو مورد یاد می‌کنم: یکم، تعدادی از همراهانی که در سال ۲۰۰۳ باهم به عنوان سرباز آغاز کردیم اکنون جنرال و دگروال هستند و تعداد دیگر هنوز پس از پانزده سال خدمت مثل من تورن باقی مانده‌اند. من خودم نمونهٔ آشکار و بارز تبعیض و تعصب و فساد اداری هستم. با پوست، گوشت و استخوان احساس کرده‌ام تبعیض را. دوم، سال ۲۰۱۵ وقتی از وضعیت غذایی بد اعتراض کردم مرا به سانوارلی معرفی کردند. اما از آن زمان تا کنون احتمالاً نخستین افسری هستم که ده‌ها مقاله و نوشته به زبان انگلیسی، پشتو و دری برای تقویت نظام و در حمایت از نظام نوشته‌ام، مطینم به مقامات هم رسیده چون اکثر نوشته‌های دری‌ام در هشت صبح منتشر شده که روی میز کاری این مقامات هر صبح گذاشته می‌شود، اما هیچ گونه واکنشی از این مقامات ندیدم. در دنیای دیگر افسران شان را تشویق می‌کنند که در نظام بمانند و فعالیت کنند و نظام را تقویت کنند، در کشور ما چنان فضای خفقان ایجاد می‌کنند که افسر مجبور شود نظام را ترک کند. من هم در ردیف ده‌ها پیلوت دیگر قرار می‌گیرم که بر اثر بها ندادن به کار و زحمت یک پیلوت، نظام را ترک می‌کنم. این تصمیم برای من خیلی دشوار است چون یونیفورم جز زندگیم گشته است و با همان محیط عادت کرده‌ام اما برای کار بهتر برای هموطنانم این عادت را ترک می‌کنم.

یکی دیگر از دلایلی که قطعاً بزرگ‌ترین دلیل ترک نظام است، تبعیضی است که مقامات فرقی میان طالب و نظامیان کشور قایل نمی‌شوند. نظامیان کشور را سزاوار نمی‌دانند که دشمن شان را برای شان معرفی کنند. ما با کی رزمیدیم در این پانزده سال؟ طالب خوب کیست ‌و طالب بد کدام است؟ جنگ‌ها همیشه در خدمت پالیسی‌اند. اگر پالیسیی در قبال دشمن وجود نداشته باشد، جنگ بی‌معنی است. یعنی به عنوان یک سرباز پانزده سال را بی‌معنی جنگیده‌ام. برای پالیسی‌سازانی جنگیده‌ام که قاتلین دوستان مرا در تلویزیون‌های طلوع و آریانا و شمشاد تحمل می‌کنند. برای مردمی جنگیده‌ام که طالب را در کوچه‌وبازار در موتر زرهی می‌بینند و اما هیچ‌گونه واکنش نشان نمی‌دهند. با این حال، تصمیم گرفته‌ام بقیه عمرم را در خدمت همین مردم در کارهای رضاکارانهٔ اجتماعی بگذرانم. اگر بتوانم دوستانی را همراه کنم و در مردم تحرک ایجاد کنیم. مردم را از حالت خنثی بیرون کنیم. اگر بتوانیم با کمک دوستان و همراهان تخم بی‌اتفاقی را از میان اقوام باهم برادر افغانستان برچینیم. اگر بتوانیم از این طریق تبعیض، تعصب و فساد را کاهش دهیم، کار بزرگی کرده‌ایم. زیرا به نظرم نسبت به تحمل وضعیت جاری در کشور همه مسؤل هستیم. خلای اصلی و اساسی در وجود خود ماست و ما باید آنرا اصلاح کنیم. همدیگر را به قوم و قبیله و زبان و مذهب تقسیم نکنیم. دشمن مشترک مان را بشناسیم و علیه آن بسیج شویم. شاید برای بسیاری از مردم افغانستان مضحک به نظر رسد اما با مطالعاتی که انجام داده‌ام دیر یا زود پاکستان به انزوای بین‌المللی می‌رود. برنامهٔ هسته‌یی پاکستان زیر نظارت جدی سازمان ملل در می‌آید و در پاکستان یک حکومت ملکی و پاسخ‌گو به جامعهٔ جهانی حاکم می‌شود. در این تغییر، ما مردم افغانستان که بیش‌ترین قربانی را از آدرس پاکستان متحمل شده‌ایم، چه نقشی می‌توانیم بازی کنیم؟ به نظرم مردم افغانستان این را باید درک کنند که کشور ما بدون شرکای استراتیژیک قوی نمی‌تواند به جنگ و ناامنی پایان دهند و به رفاه برسند. شما به چین و روسیه که دو رقیب آمریکا قلمداد می‌شوند نگاه کنید، کدام شان شریک استراتیژیکی دارد که بتواند رویش حساب کند؟ برعکس به آمریکا تصور کنید، همین‌که سازمان ملل می‌گوییم، آمریکا در ذهن ما منجسم می‌شود. همین که ناتو می‌گوییم بازهم آمریکا در ذهن خلق می‌شود. همین که عربستان و امارات متحده می‌گوییم، بازهم آمریکا در ذهن می‌آید. در بحیرهٔ جنوب چین نیز، مالیزی، تایوان، ویتنام و در بحیرهٔ سیاه ‌و کشورهای قفقاز مانند اوکراین و گرجستان. اگر آمریکا و ناتو می‌توانند برای این همه مردم و کشورها در جهان شریک استراتیژیک خوب باشند، چرا نمی‌توانند برای افغانستان باشند؟ این مثال‌ها را آوردم که تعدادی از روشنفکران از هم اکنون برپایی خیمهٔ ملت افغانستان را با کرزی، ایران و روسیه پیوند می‌زنند. این تصمیم را آگاهانه و فقط برای ختم جنگ در افغانستان گرفته‌ایم. باورم این است که ما اگر یک صدای مشترک ایجاد کنیم، جنگ در افغانستان پایان می‌یابد. تا کنون ۸۵ نفر پیام داده و یا از طریق کامنت پای نوشته‌هایم از این حرکت حمایت کرده‌اند. این ۸۵ نفر خوشبختانه از تمامی اقوام افغانستان اند به جز برادران سیک که شاید نوشته‌هایم برای شان نرسیده اند.

اول رمضان مبارک، خیمهٔ ملت افغانستان!

نگارنده: عبدالرحمان رحمانی

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




Mobile Porn Videos Xvideos Porn Deutsche Pornos Video Sex Tube Sex Free Porn Movies Xxx Porn Videos Xnxx Videos Deutsche Porno Tv Xxx Deutsche Tube
Www Com Seksi Sie hat einen Schwanz Skinny Teen Trap Sissy pornos fette frauen Videos Hervorragender Dreier der für uns fickt frau mit 3 brustn