beylikdüzü evden eve nakliyat sarıyer evden eve nakliyat ataköy evden eve nakliyat şişli evden eve nakliyat kadıköy evden eve nakliyat
  • انتشار: ۲۷ قوس ۱۳۹۷
  • ساعت: ۱۱:۵۵ ق.ظ
  • سرویس: تحلیل و مقالات
  • کدخبر: 24718
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=24718

پدیده پدرام؛ با ابزار پوپولیسم علیه شوونیسم

سیمای پرهیبت مردم‌پسند، ژست‌های معنادار سیاسی، بیانی نسبتا رسا و شیوا که در سیاستمردان افغان، نادر و چه بسا نایاب است و مواضع بحث‌برانگیزی که خود آن را طرح عریان و بی‌پرده «مسأله ملی» و مبارزه علیه «شوونیسم» می‌خواند.

سیمای پرهیبت مردم‌پسند، ژست‌های معنادار سیاسی، بیانی نسبتا رسا و شیوا که در سیاستمردان افغان، نادر و چه بسا نایاب است و مواضع بحث‌برانگیزی که خود آن را طرح عریان و بی‌پرده «مسأله ملی» و مبارزه علیه «شوونیسم» می‌خواند، ویژگی‌های منحصر به فرد مردی است که در سال‌های اخیر به کعبه آرمان‌ها و قبله آمال و امیال جوانان جویای افتخارات گمشده در روزگاران رفته بدل شده است؛ عبداللطیف پدرام که کلیپ‌های کوتاه سخنان جنجال‌برانگیز او در پارلمان افغانستان، از پربیننده‌ترین‌های دنیای مجازی و شبکه‌های مجازی در افغانستان محسوب می‌شود.

پدیده پدرام، محصول تغییر رویکرد شاعری است که سیاست ورزید، حزب ساخت، نامزد انتخابات ریاست جمهوری شد، علیه امان‌الله خان، موضع گرفت و در نهایت، تا نمایندگی در پارلمان هم جایگاه حقوقی و پایگاه سیاسی، به‌دست آورد.

با این حال، از شاعری که سیاست می‌ورزد، نباید به تمامی انتظار داشت که به سیاست، نگاهی ژرف و همراه با اندکی خردورزی، صبوری و میزانی قابل قبول از محافظه‌کاری و مصلحت‌گرایی داشته باشد. آقای پدرام اگرچه به سیاست رو کرد؛ اما رویکردی شاعرانه و شبه حماسی که موجب شد او را تا آستانه یک سیاستمدار پوپولیست، موج‌سوار و بی‌اعتنا به نتیجه‌ای که از مواضع ویرانگر و پرحاشیه‌اش به دست می‌آید، همواره می‌‌خواهد تیتر اول خبرها باشد و مورد توجه و تحسین دوست‌دارانش قرار بگیرد، و البته از حمله و هجمه مخالفان پرشمارش نیز نهراسد و چه‌بسا از آن، زمینه‌ و ابزاری تازه برای جلب توجه بهره بگیرد.

نخستین نشانه‌ها از نگاه شاعرانه پدرام به سیاست افغانستان، اعلام کلکلسیونی از نام‌های آشنای دنیای شعر و ادبیات افغانستان به عنوان پایه‌گذاران و اعضای ارشد حزب کنگره ملی بود؛ از واصف باختری تا لطیف ناظمی.

این ترکیب اما در نخستین‌نگاه، حزب کنگره ملی را به کنگره‌ای در حوزه شعر و ادبیات، شبیه می‌ساخت تا یک جریان سیاسی. اگرچه این ترکیب، به‌دنبال اعلام بی‌خبری شاعرانی چون لطیف ناظمی و… از شمول در تشکیل یا عضویت در آن، به‌سرعت متلاشی شد و فروپاشید؛ اما این رویداد، مانع از بازتاب این حقیقت نشد که آقای پدرام به عنوان رییس و بنیانگذار حزب کنگره ملی، به سیاست، نگاهی شاعرانه از نوع حماسی آن دارد و این نگاه، به مرور به پاشنه آشیل اصلی حزب کنگره ملی و پدیده پدرام بدل شد؛ زیرا در سیاست مدرن، جایی برای شاعر و عارف وجود ندارد.

در سیاست سنتی هم اگرچه شاعران، ریزه‌‌خواران همیشگی خوان سلطان بودند و در برابر مدحت ارباب سیاست، صله می‌ستاندند؛ اما این شاعرپروری و شعردوستی سلاطین قدیم، لزوما باعث نمی‌شد تا شاعران، خطوط و رؤوس اصلی دربار قدرت را تعیین کنند.

نقطه ضعف دیگر آقای پدرام این است که با نگاهی نوستالژیک به گذشته‌ای از دست‌رفته و غیرقابل برگشت، می‌خواهد حال را تغییر دهد و آینده‌ آرمان‌گرایانه‌اش را بنا کند. او که همواره مدعی مبارزه با «شوونیسم» است و منظورش آشکارا شکستن سیطره انحصاری پشتون‌ها بر کانون مرکزی قدرت در افغانستان بر مبنای فرمول «حل عادلانه مسأله ملی» است، با این موضوع، به‌اندازه‌ای احساسی و حماسی برخورد می‌کند که به نحو‌ غیرقابل درکی از واقعیت‌های سیاسی- اجتماعی جاری در افغانستان و منطقه، فاصله می‌گیرد و در مطالبه‌ای مضحک و رویاپردازانه، خواستار استفاده از «خراسان» به جای «افغانستان» می‌شود!

بعید است حتی خود آقای پدرام نداند که بازآفرینی‌ گذشته‌ای دور، به‌هر اندازه‌ای که خواستنی و دوست‌داشتنی هم باشد، با توجه به واقعیت‌های موجود، امری محال و غیرممکن است، به‌همین‌ دلیل، خراسان‌خواهی آرمان‌‌گرایانه، نه تنها تنیدن به تار توهمی تاریخی و سرگردانی ترحم‌انگیز در تاریک‌خانه تاریخ برای جستجوی افتخاری گمشده است؛ بلکه گریز و امتناعی غیرمسؤولانه از مواجهه‌ معقول و مبتنی بر خرد و عقلانیت سیاسی با واقعیت‌های هرچند تلخ جاری است.

آقای پدرام می‌‌داند که نه ‌توان تخریب واقعیت موجود را دارد و نه از عهده بازسازی و بازآفرینی گذشته‌ای نوستالژیک و از دست‌رفته برمی‌آید؛ پس چرا همواره به مسایلی دامن می‌زند که تنها چند جوان آرمان‌گرا و فاقد قدرت تجزیه و تحلیل واقعیت‌های جاری را راضی می‌کند و به حمایت و هواداری شورانگیز از او برمی‌انگیزد؟ آیا همین حمایت و هواداری پرشور چند فعال اینترنتی، آرمان‌گرایی پرسروصدای پدرام را اشباع می‌کند و فارغ از کسب نتیجه، برای ادامه این مبارزه موهوم و رویاپردازانه، کافی است؟

صرف نظر از پیامدهای عمیقا زیانبار و ویرانگر مبارزه با «شوونیسم» با ابزار «پوپولیسم» برای حیات سیاسی و اجتماعی اقوام افغانستان در ابعاد ملی، این رویکرد برای خود آقای پدرام و حزب کنگره ملی هم ثمره‌ای جز طرد و انزوا نداشته است. او اگرچه به پارلمان راه یافت؛ اما صدای او، همانند بشردوست، همواره تنها بود. همین رویکرد همچنین موجب شد تا او بر اساس ادعای خود و هوادارانش، از سوی «شوونیست‌های حاکم» این بار حتی به پارلمان هم راه نیابد. علیرغم همه این نتایج ناامیدکننده و سریال بی‌پایان ناکامی‌های غیرقابل جبران، آقای پدرام در تصمیمی احساسی و ناشی از همان نگاه شاعرانه و حماسی همیشگی‌‌اش به سیاست و مبارزه سیاسی، این‌بار می‌خواهد در انتخابات ریاست جمهوری، نامزد شود؛ نمونه‌ای دیگر از سیطره غم‌انگیز احساس بر خرد.

علی موسوی خبرگزاری افق

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




Mobile Porn Videos Xvideos Porn Deutsche Pornos Video Sex Tube Sex Free Porn Movies Xxx Porn Videos Xnxx Videos Deutsche Porno Tv Xxx Deutsche Tube
Www Com Seksi Sie hat einen Schwanz Skinny Teen Trap Sissy pornos fette frauen Videos Hervorragender Dreier der für uns fickt frau mit 3 brustn