سلام برچی نیوز | هزاره ها و سیاست ورزی از مسیرهای عقلانی
  • انتشار: ۲۵ سنبله ۱۳۹۶
  • ساعت: ۷:۱۶ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 7792
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=7792

هزاره ها و سیاست ورزی از مسیرهای عقلانی

هزاره ها بدون عبور از ترس سیاست و سیاست ورزی واقعی، دیگر راهی برای نجات خویش ندارند. چون این روش در زمان سلطنت ظاهرخان عمدتاً در هزارستان به یک ” فرهنگ ” تبدیل شده بود.

هزاره ها بدون عبور از ترس سیاست و سیاست ورزی واقعی، دیگر راهی برای نجات خویش ندارند. چون این روش در زمان سلطنت ظاهرخان عمدتاً در هزارستان به یک ” فرهنگ ” تبدیل شده بود.

دلیل عمده اش این بود که سرکوب دوران عبد الرحمن، نادرخان، هاشم خان جلاد، سردارداوود صدر اعظم وقت، وملایمت توام با نادیده گرفتن هزاره ها وهزارستان توسط ظاهر خان، سبب شده بود که هزاره ها سیاستگری را نوع بازی با “مرگ” فهم کنند.

درکل حق هزاره ها بود، چون در معرض کشتار سیستماتیک قرار داشتند ، بیشتر از این نمیتوانستند که سرکوب وحذف را برتابند. هزاره ها به خوبی میدانستند که عبدالرحمان ودولت های خلف وی با این تبار با کدام چشم تعصب وتبعیض نگاه کرده ومیکنند. این هوشمندی جامعه ای سرکوب شده ای را نشان میداد که برای بقای ملت خود از تمام ابزارها از جمله ” سکوت ” باید استفاده میکرد.

با پیروزی کودتای ۷ ثور، ورق برگشت، هزاره ها برای نخستین بار، صدای شکستن استخوانهای خودرا در صد سال پیشتر، بلندکردند. برای نخستین بار در رادیوی وقت ، درامه ای عبدالخالق وکشتن نادرخان توسط وی، در معرض شنوایی جامعه قرار گرفت – این درامه شنیداری در جمهوری سکوت منتشر گردیده است – همچنان در این دوران، شا دروان عبدااکریم میثاق هزاره تبار، سمت وزارت مالیه را موفقانه ، مدیریت نمود.

پس از تجاوز روسها درافغانستان، نخستین بار درمدت ده سال سلطان علی کشتمند هزاره تبار به عنوان یک صدر اعظم موفق ، زمام رهبری حکومت افغانستان را به عهده گرفت که امروز یکی از افتخارات کشور به شمار میرود. این بدان معنا بود که هزاره ها مستقیمآ وارد سیاست افغانستان شدند. دیگر سیاست ورزی برای هزارها ” تابو” نبود.

با حضور رهبر شهید، استاد عبدالعلی مزاری باید گفت که سیاست درمتن جامعه هزاره نهادینه شد. چون هم نبرد مسلحانه برای دفاع مردم هزاره وهم نحوه ای راهکارهای عقلانی مبارزات سیاسی از سوی شهید مزاری ( سخنرانیها ، انتشار ویدیوها ، فیلمنامه ها و مصاحیه ها با خبرگزاری ها ی جهانی ) هزاره ها را ازانزوای سیاسی بیرون آورد.هزاره پس از شهید مزاری است که قتل عام ، کله منار شدن ها ، نسل کشی تاریخی و غصب سرزمینها وکوچ های اجباری داخلی شان ، به عنوان یک تاریخ پرازدرد وتعب ، در معرض دید جهانی قرارمیگیرد.

اکنون در این اوضاع آشفته ای تاریخی ودر این کشمکش های قدرت سیاسی ، در این بحبوحه ای ضعف وشکست مبارزان ملی، هزاره ها بیش ازهر تباری در افغانستان نیاز به مبارزه سیاسی دارند. اما این حتمی نیست که از طرق احزاب ویا کدام حزب سیاسی مشخص وارد عرصه شوند. هزاره ها میتوانند از مسیرهمین جنبش ها وشوراهای اجتماعی شان وارد عرصه مبارزاتی شان شوند. بدون مبارزه سیاسی – از هر طریقی که ممکن باشد – هزاره ها نه تنها به جایی نمیرسند ، بلکه همانگونه درمانده، ضعیف و وامانده دردل تاریخ این کشور باقی خواهند ماند.

نگارنده: علی تقوایی

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *