• انتشار: ۵ ثور ۱۳۹۷
  • ساعت: ۱۰:۳۱ ق.ظ
  • سرویس: توره های فیس بوکی
  • کدخبر: 16588
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=16588

هزاره کشی یک سنت دیرینه در افغانستان است

هزاره کشی یک سنت دیرینه در افغانستان است. تازگی ندارد. شدّت و حدّت آن کم و زیاد میشود، ولی متوقف هرگز نخواهد شد. کسانی که تشنه بخون هزاره است، فقط فرصت نیاز دارد تا ازین خون مفت و بی باز خواست جویبار بسازد و عطش سر کند.

هزاره کشی یک سنت دیرینه در افغانستان است. تازگی ندارد. شدّت و حدّت آن کم و زیاد میشود، ولی متوقف هرگز نخواهد شد. کسانی که تشنه بخون هزاره است، فقط فرصت نیاز دارد تا ازین خون مفت و بی باز خواست جویبار بسازد و عطش سر کند.

در گذشته نیز چنین بوده و در آینده نیز به همین مینوال خواهد بود. تا هزاره هزاره هست و شیعه؛ ریختن خون شان مباح و خوردن مال شان حلال. رافضی بودن جرم اندکی نیست. بدلیل همین جرم، ما قتل عام تاریخی را تجربه کرده ایم.

اکنون نیز در سایه ای همان جرم، کشتن پیر و جوان، زن و مرد و کودکان مان تجویز و تحمیل میشود. ما اگر خود را هزاران بار با آب زمزم غسل دهیم و کلمه ای شهادتین را جار زنیم، گروهی در میان اهل سنت ما را “رافضی ” گفته بسیاری را در مساجد و مدرسه های شان تشنه بخون مان خواهد کرد.

آن عده از اهل سنت که کمی معتدل و فراخ نظر اند، خود ما را نمی کشند ولی از کشته شدن مان در تهی دل خویش نا شاد نخواهد شد. چون در پایان امر، باز قتل یک رافضی در میان است. شیعه بودن مساوی است با رافضی. رافضی را سنی ها اکثراً بد تر از یهود و نصارا میداند. نابودی ما مقدم بر نابودی آنهاست.

برای هزاره مشکل است که از تن خویش جرم زدایی کند. چون هرجا برود جرم شان در گردن شان مثل زنگوله آویزان است. چهره ای شان نشان مذهب شان و مذهب شان نشانه ای رافضی بودن شان است. پس این جرم را سزایی جز مرگ نیست.

در کنار بسیار دلایل دیگر، من این یکی را ( رافضی ) در کشتار مدام هزاره ها پر رنگ و گران وزن میبینم.

نگارنده: دکتر حبیب الله جاوید!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *