• انتشار: ۲۵ حمل ۱۳۹۷
  • ساعت: ۲:۴۷ ب.ظ
  • سرویس: شبکه های اجتماعی
  • کدخبر: 16032
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=16032

نهضت فدرالی بستر روشنگری برای جمهوری فدرال

برهمه باید روشن باشد که نظام قبیله و سلطه، عامل بدبختی و تراژیدی های خونین در افغانستان است. چون استوانه حیات این نظام را انحصار و تمامیت خواهی تشکیل می دهد.

برهمه باید روشن باشد که نظام قبیله و سلطه، عامل بدبختی و تراژیدی های خونین در افغانستان است. چون استوانه حیات این نظام را انحصار و تمامیت خواهی تشکیل می دهد.

گردانندگان این نظام از همان آغاز مصم بودند که تبارهای دیگر را یکی پی دیگر از عرصه سیاست و قدرت حذف نمایند. تا حدود زیادی در امر”سیاست حذف” موفق عمل کردند، در این اواخر عطا را به رغم آن همه پف و پتاق های فیلمی اش نیز به زانو در آورد.

اما داعیه داران ملی، برای رسیدن به عدالت و آزادی، بدون طرح یک استراتژی مدون، همه شمول، سراسری و فراگیر اجتماعی، دیر و یا زود به بن بست مواجه می گردند.

از قبل باید گفت که نظام صدارتی در افغانستان را تجربه کرده ایم و چنین نظامی جامعه را به عدالت نرسانیده و فقط شکل و فرم یک فیشن سیاسی را داشته است و بس.

افغانستان به دلیل تکثر قومی، فرهنگ های متفاوت، زبان های متعدد و جغرافیای هستی خویش، دیر و یا زود باید به “جمهوری فدرال” برسد.

جمهوری فدرال زمانی می تواند به عنوان یک خواست فراگیر ملی مطرح شود که فدرال خواهان افغانستان از همه تبارها، دست به انسجام تشکیلاتی ” نهضت فدرالی ” بزنند و هرچه زودتر آنرا به عنوان ” خواست ملی ” و” مبارزاتی ” سکان داران نبرد با شوونیزم درآورند.

لذا برای شکل دهی ” نهضت فدرالی ” برای رسیدن به جمهوری فدرال، همه باید بسیج گردند و جمهوری فدرال در راهپیمایی های عمومی، سخنرانی شخصیت های مطرح سیاسی، آگاهان و روشنفکران جوامع محروم افغانستان، باید به عنوان بدیل نظام ریاستی کنونی مطرح گردد.

در نظام پارلمانی ما یک آدم خنثای مثل عبدالله و یا مثل آن را خواهیم داشت و چنین تغییری صرف جنبه ای ” شعاری ” بخود میگیرد، اما در عمل استبداد، انحصار، شوونیزم و تمامی خواهی، همچنان پا برجا و در مواردی شدیدتر از گذشته با “ماسک قانونی ” به سرکوبگری تداوم خواهد بخشید.

نگارنده: علی تقوایی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *