• انتشار: ۱۰ عقرب ۱۳۹۷
  • ساعت: ۱:۳۶ ب.ظ
  • سرویس: امنیتی
  • کدخبر: 23120
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=23120

میرزاولنگی دیگر در راه است،«ارزگان خاص» را دریابید

برخی نمایندگان مجلس می‌گویند که حمله گروهی طالبان بر ولسوالی ارزگان خاص هنوز هم ادامه دارد و اگر نهادهای امنیتی اقدام نکنند فاجعه گسترده تر خواهد شد.

برخی نمایندگان مجلس می‌گویند که حمله گروهی طالبان بر ولسوالی ارزگان خاص هنوز هم ادامه دارد و اگر نهادهای امنیتی اقدام نکنند فاجعه گسترده تر خواهد شد.

چمن‌شاه اعتمادی؛ نماینده غزنی گفت: “تهاجم گروهی طالبان از چهار روز به این طرف بالای ولسوالی ارزگان خاص و بخش‌هایی از ولسوالی مالستان غزنی ادامه دارد؛ اما مقام‌های امنیتی پس از اتفاق فاجعه بر سر جنازه‌ها خواهند رفت.”

آقای اعتمادی افزود که نهادهای امنیتی از فاجعه ارزگان خاص باخبر اند؛ ولی خود را به کری زده اند و هیچ اقدامی نمی‌کنند.

عارف رحمانی؛ دیگر نماینده غزنی نیز گفت: “قرار گزارش‌های خود نیروهای امنیتی تا هنوز ۴۲ فرد ملکی در ولسوالی ارزگان خاص در حمله گروهی طالبان به شهادت رسیده، ۷۰۰ فامیل بیجا شده و ۳۰۰ فامیل دیگر در اسارت طالبان افتاده اند.”

به گفته او، حکومت بی‌شرمانه به این فاجعه نگاه می‌کند و هشدار داد در صورتی که قتل عام، آتش زدن خانه‌ها و چپاول بازارها در این مناطق متوقف نشود جنگ قومی در این ولسوالی رخ خواهد داد.

بر پایه آنچه در گزارش ها‌ آمده است در ارزگان یک نسل کشی تمام عیار علیه شیعیان و هزاره ها در جریان است؛ درست شبیه آنچه پیش از این در مورد میرزاولنگ شاهد بودیم.

در حالی که تروریست های طالبان بیش از ۴۰۰ تن از نیروهای شان را از ولایت های همجوار فراهم آورده اند، از حکومت و کماندوهایش هیچ نشانی نیست.

یعنی جان مردم ارزگان حتی به اندازه صدها تروریست داعشی در درزاب هم برای حکومت مهم نیست تا با چنگ و دندان آنها را از معرکه مرگ طالبان، نجات دهد.

این نشان می دهد که کشتار سیستماتیک جاری در ارزگان که با رویکردهای قومی و نژادی و مذهبی صورت می گیرد، اگرچه در ظاهر امر توسط تروریست های خون آشام طالبان، انجام می شود؛ اما مورد تأیید حکومت محلی و دولت مرکزی هم هست.

حکومت محلی ارزگان به جای آنکه به دفاع از مردم ملکی و غیر نظامیان بی دفاع ارزگان خاص بپردازد، نقش یک فرمانده محلی ضد طالبان را برجسته می کند و می گوید که او علیه «پشتون ها» اقدام به حمله نظامی کرده است.

این در حالی است که بر اساس واقعیت های میدانی، این مردم غیر نظامی شیعه و هزاره هستند که آماج یک نسل کشی آشکار قرار گرفته اند و زن و کودک و پیر و جوان آنها از نظر تروریست های بازمانده از نسل عبدالرحمان دژخیم و خونخوار، هدف جنگی محسوب می شوند و باید نابود شوند.

شبکه های اجتماعی و فضای مجازی، سراسر آکنده از تصاویر تکان دهنده کودکانی است که قربانی این آپارتاید آشکار شده اند. زنان و کودکان آواره ارزگانی بی هیچ پناه و پشتوانه ای، در سوز و سرما، روزهای سخت و طاقت فرسایی را تجربه می کنند.

حکومت مرکزی اما از یکسو به دلیل مشکلی که با فرمانده عبدالحکیم شجاعی دارد و از سوی دیگر، به جهت همراهی با رویکردهای قومی طالبان در تضعیف و سرکوب و حذف سیستماتیک قومیت های دیگر، در برابر فریادهای دادخواهانه بخش عظیمی از مردم افغانستان، همچنان سکوت کرده است.

هزاره ها و شیعیان هزینه همراهی مدنی شان با پروژه های عوام فریبانه دولتی را می پردازند که با گذشت سه سال، حتی حاضر نیست طرح امنیتی هزاره جات را در دستور کار قرار دهد و به خواسته ها و مطالبات مشروع این مردم، از مسیرهای کاملا قانونی، پاسخ دهد.

از سوی دیگر، وقتی یک نفر از میان مردم سر برمی آورد تا به دفاع از مردم خویش در برابر دشمن دژخیم و خون آشام، سلاح برگیرد و به مبارزه برخیزد، این کماندوهای ارتش و نیروهای ویژه پولیس و امنیت ملی هستند که برای سرکوب و بازداشت او، لشکرکشی می کنند و برای رسیدن به اهداف خود، غیر نظامیان، زنان و کودکان را هم بی رحمانه آماج قرار می دهند.

با اینهمه، هزاره ها و شیعیان که در طول تاریخ، با این رویکردهای ستمکارانه و ظالمانه بیگانه نبوده اند، اکنون نیز این وضعیت رنج آور و دردناک را تحمل می کنند؛ اما هرگز دست تسلیم در برابر زور و ظلم، بالا نخواهند برد.

به نوشته جمهور نیوز،این روزهای سرد و سخت خواهد گذشت؛ اما انتظار می رود چند ماه بعد، فاشیست های بازمانده از نسل نحس عبدالرحمان، به شهرها و روستاهای محروم شیعه نشین، برای گدایی کردن رأی نروند.

شیعیان با مدنیت و صلح پذیری و مبارزه مسالمت آمیز، بلوغ فرهنگی و تعالی تمدنی خود را به نمایش می گذارند؛ اما اگر قرار بر وحشی گری و نسل کشی و خونریزی و جنگ قومی و آپارتاید و تصفیه نژادی باشد، آنها هم ناگزیر خواهند شد، پاسخ سپاهیان ستمگر عبدالرحمان دژخیم را با زبان خود شان بدهند.

نرگس اعتماد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *