سلام برچی نیوز | مهار خشونت و ترور، انگیزه و تدبیر می طلبد؛ هنوز فرصت است
  • انتشار: ۲۷ جوزا ۱۳۹۶
  • ساعت: ۵:۲۹ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 3892
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=3892

مهار خشونت و ترور، انگیزه و تدبیر می طلبد؛ هنوز فرصت است

در ادامه رویدادهای دردناک و حملات تروریستی، شامگاه پنجشنبه گروهی از جنایتکاران با حمله بر مؤمنین شب زنده دار در مسجد الزهرا (س) در غرب کابل جمعی از انسان های بی گناه را آماج قرار دادند؛ که منجر به شهادت پنج تن (شهید حاجی رمضان حسین زاده، شهید پهلوان عبدالله، افسر شجاع و فداکار شهید محمد صالح نوابی، شهید خادم حسین باتوری، شهید محمد ظاهر سلطانی) و جراحت شماری دیگر گردید.

به نام خداوند دادگر؛ در ادامه رویدادهای دردناک و حملات تروریستی، شامگاه پنجشنبه گروهی از جنایتکاران با حمله بر مؤمنین شب زنده دار در مسجد الزهرا (س) در غرب کابل جمعی از انسان های بی گناه را آماج قرار دادند؛ که منجر به شهادت پنج تن (شهید حاجی رمضان حسین زاده، شهید پهلوان عبدالله، افسر شجاع و فداکار شهید محمد صالح نوابی، شهید خادم حسین باتوری، شهید محمد ظاهر سلطانی) و جراحت شماری دیگر گردید.

انگیزه طراحان و عاملان چنین حملاتی نمی تواند چیزی جز حاکم ساختن جو رعب و وحشت بر جامعه باشد. این دهشت افکنی دوام دار محصول دسیسه های شیطانی و سیاست های ناسالمی است که در این چند سال علی رغم هشدارهای نیروهای دلسوز جامعه تداوم یافت و عرصه فراخی برای فعالیت شبکه های ترور و خشونت در کشور فراهم ساخت. متأسفانه در شرایط کنونی مردم مظلوم و هردم شهید افغانستان از هر تبار و با هر باور و مرامی هزینه سیاست های تروریست پرورانه را می پردازند و در خیابان و مسجد آماج گلوله و انتحار قرار می گیرند.

همزمان با رویدادهای خونین در پایتخت و چند شهر بزرگ کشور، اخبار دلخراشی از حملات غافلگیرانه بر مدافعین مردم در راه های ارتباطی ولایات غزنی و میدان وردک می رسد که گویای گسترده بودن دسیسه ها است. در این شرایط بر سران حاکمیت است که به جای تسلیت گویی های مدام برای بازماندگان، در مقابله با دهشت افکنان و حامیان شان در درون حکومت طرحی نو در اندازند.

آنچه تا کنون بارها برای حاکمیت یادآوری شده است و مورد توجه قرار نگرفته است نکات مهم و کلیدی است که هرگاه سران حکومت در برخورد با تروریزم صادق باشند باید به این نکات توجه جدی و عملی کنند:

نخست ـ شبکه های هراس افکنی نمی توانند بدون همراهی و یا چشم پوشی عده ای در مناصب حساس امنیتی، حملات این چنینی را در فواصل کوتاه و در بعضی مواقع به فاصله چند ساعت در قلب پایتخت سازماندهی و عملیاتی سازند. برای تامین امنیت مردم باید به این همراهی های جنایتکارانه و یا چشم پوشی های فریب کارانه پایان داده شود.

دوم ـ سیاست مدارا و نرمش دربرابر هیولای خشونت و ترور، تاکنون کمترین اثری در بهبود وضع امنیتی کشور نداشته و تنها سبب رهایی جنایتکاران و تقویت صفوف تروریست ها شده است. برای تغییر در وضع موجود، اصلاح سیاست های امنیتی کشور یک امر ناگزیر است.

سوم ـ اطلاع پیش از واقعه ـ انفعال در جلوگیری از فاجعه ـ محکوم کردن آن پس از کشتار، داستان همه روزه مسولان و مقامات ارشد حکومتی ما خصوصا مسولین ارشد امنیتی شده است. ناتوانی دوایر امنیتی در خنثی سازی یک یا چند مورد محدود را اگر بتوان پذیرفت، تکرار این داستان چنان که تبدیل به یک رویه معمول شده است جدا جای تأمل و بازبینی دارد.

چهارم ـ بی انگیزه بودن مقاماتی که متولی امنیت جامعه شده اند در امر برخورد با شبکه های ترور و دهشت یکی دیگر از علل گسترده شدن فعالیت های تروریستی در کشور است. در این میان ظنین بودن جامعه و حتی بخشی از حاکمیت به این دسته از مقامات و طرح ادعاها علیه آنان، مسولیت دوام وضعیت کنونی را متوجه حکومت ساخته است. تغییر در وضعیت موجود بدون تحول اساسی در رهبری و ساختار امنیتی و دفاعی کشور ناممکن است.

پنجم ـ حکومت مسؤل تأمین امنیت و معیشت جامعه است. در شرایط دشوار امنیتی انشقاق و درگیری همه روزه در میان اجزا حکومت، مناسب ترین فضا را در اختیار جنایت کاران و دشمنان مردم قرار می دهد. در چنین حالتی مقتدر ترین نظام ها نیز از درون خود دچار فروپاشی و اضمحلال می شوند. رهبری حکومت باید درک کرده باشد که وظیفه تامین مطالبات به جا و عدالتخواهانه مردم، پرهیز از تمامیت خواهی و در پیش گرفتن روحیه تعامل و همکاری با همه نیروهای مؤثر و وفادار به نظام، بیش از همه متوجه اوست و باید برای اجتناب از فروپاشی نظام و سامان یافتن اوضاع، در این راستا دست به کار شود.

 

سران حکومت باید بدانند که بدون چاره اندیشی همه جانبه و مسؤلانه، اوضاع پریشان این ملک به سامان نخواهد شد؛ همچنان که به این نکته نیز باید واقف باشند که دوام وضع موجود و تکرار جنایت ها، برای مردمی که درسراسر کشور در میان بی توجهی حاکمان شان، آماج حملات کور و وحشیانه واقع می شوند، قابل تحمل نخواهد بود.

دوام جنایت تروریزم، همراهی و یا چشم پوشی مسؤلین امنیتی، بی مبالاتی رهبری حکومت و سرریز شدن کاسه صبر و تحمل مردم، آینده تیره و تاری را برای سرزمین ما ترسیم می کند. دلسوزان این ملک در درون و بیرون از حکومت باید در تدبیر و چاره اندیشی، ملاحظات شخصی، حزبی، قومی و سمتی شان را کنار گذاشته، برای نجات کشور همسو و متحد شوند.

اگر شهامتی از این نوع در ما وجود داشته باشد، این همسویی و چاره اندیشی مناسب ترین تسلیت به جامعه ای است که در بی پناهی و گرفتاری، داد می خواهد این بیداد را.

احمد بهزاد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *