سلام برچی نیوز | مشکل در کجا است؟
  • انتشار: ۲۹ میزان ۱۳۹۶
  • ساعت: ۷:۳۴ ق.ظ
  • سرویس: توره های فیس بوکی
  • کدخبر: 8938
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=8938

مشکل در کجا است؟

وقتیکه یک پسته امنیتی مورد تهاجم طالبان قرار می گیرد و نیروهای امنیتی از مرکز ولایت و یا از کابل درخواست کمک می کنند ولی در اکثر موارد کمک های حمایت کننده یا اصلا نمی رسد و پسته امنیتی بکلی تارو مار می شود و یا کمک به موقع نمی رسد و تلفات جانی زیاد بر نیروهای امنیتی وارد می شود. مشکل در کجا است؟

وقتیکه یک پسته امنیتی مورد تهاجم طالبان قرار می گیرد و نیروهای امنیتی از مرکز ولایت و یا از کابل درخواست کمک می کنند ولی در اکثر موارد کمک های حمایت کننده یا اصلا نمی رسد و پسته امنیتی بکلی تارو مار می شود و یا کمک به موقع نمی رسد و تلفات جانی زیاد بر نیروهای امنیتی وارد می شود. مشکل در کجا است؟

جالب اینکه، در خواست کمک علاوه بر اینکه از طریق برخی رسانه‌ها و شبکه های اجتماعی مطرح می شود، از طریق تمام نمایندگان آن ولایت که در آن طالبان بر پسته های امنیتی آن حمله کرده است هم مکرراً به گوش نیروهای امنیتی در وزارت های مربوطه رسانیده میشود، اما باز هم نیروهای امنیتی کمک نمی شود و یا دیر کمک می شود!

مشکل در کجا است؟

در قضیه اندر غزنی ، همچنان برخی پسته های امنیتی در محاصره طالبان است و برخی پسته ها هم سقوط کرده است ؛ اما علی رغم اینکه تمام نمایندگان این ولایت و مقامات دولتی این ولایت از کابل تقاضای کمک کردند ولی تاهنوز این فاجعه پایان نیافته است و دولت با ارسال نیروهای کمکی قضیه را یک طرفه نکرده است.

مشکل در کجا است؟

در این مورد و موارد مشابه فرضیه های حدس زده می‌شود:

۱) دولت از نظر نیروهای هوایی ضعیف است و توان پوشش هوایی بموقع را ندارد.

۲) ممکن است نیروی هوایی کافی باشد اما هماهنگی مدیریتی بین نیروهای امنیتی وجود ندارد.

۳) ممکن است که مدیریت و امکانات هوایی باشد اما اراده برای سرکوب و تضعیف طالبان در دولت وجود ندارد.

بهرحال، انتظار نمی رود که یک دولت و مقامات مربوطه عمدا در پی تضعیف نهاد های خود باشد و دست روی دست گذاشته که قلمرو سلطه آنها بدست مخالفین مسلح سقوط کند.

احتمال دیگر این است که دخالت استخبارات کشورهای مداخله گر بحدی است که دست دولت افغانستان را از پشت بسته ، دولت و نهادهای امنیتی بکلی دچار روزمره گی شده و همه چیز را به گذشت زمان واگذار نموده است.

عزیز جعفری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *