سلام برچی نیوز | مشارکت ملی در وزارت یک نیم میلیون قرنی!!
  • انتشار: ۲۸ جدی ۱۳۹۶
  • ساعت: ۱۱:۰۳ ق.ظ
  • سرویس: توره های فیس بوکی
  • کدخبر: 11239
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=11239

مشارکت ملی در وزارت یک نیم میلیون قرنی!!

وقتی از سپیده دم صبح تا نمیه های شب از حقوق مساوی و برابری میان اقوام افغانستان سخن میرانید. پس کو این حقوق مساوی چرا در عمل ما شاهد این حقوق برابر نیستم.

وقتی از سپیده دم صبح تا نمیه های شب از حقوق مساوی و برابری میان اقوام افغانستان سخن میرانید. پس کو این حقوق مساوی چرا در عمل ما شاهد این حقوق برابر نیستم.

چرا گپها تنها به سخن خلاصه میشود. وزارت مخابرات نمونه یی از نمونه هایی وزارتها است. در اکثر وزارتها و ریاستها حقوق اکثریت اقوام پایمال شده است تنها و تنها یک قوم برتری بر اقوام دیگر دارد. از اداره هایی ارگ ریاست جمهوری گرفته تا وزارتها، ریاستهایی مرکز و ولایت ها و مدیریت ادارات در ولسوالیها همه و همه در گرو و انحصار یک قوم است، تا گلو غرق در تعصب و سیاست تک قومی و سیاست حذف دیگران است. چرا و برای چه آیا اقوام دیگر جز شهروندان این کشور نیست.

شما هایی که اینقدر پافشاری بر تطبیق ماده هایی قانون اساسی دارید، پس چرا در تطبیق ماده اصلی قانون اساسی که همانا رعایت حقوق همه اقوام از گزینه هایی درشت قانون اساسی است عمل نمی کنید. پس چرا در دادن حقوق اقوام دیگر افغانستان بصورت مساوی کوتاهی میکنید و همه امتیازات را برای یک قوم میخواهید و اجازه نمیدهید که اقوام دیگر از امتیازات و حقوق شهروندی خود بهره ببرند. با چنین رویکرد هایی فاشیستی افغانستان هیچگاه از بحرانها و آسیبهایی درونی و بیرونی در امان نخواهد ماند. تنها را بیرون رفت افغانستان از منجلاب بدبختی و در بدری همانا تقسیم حقوق مساوی و رعایت حقوق همه اقوام است. بدون مشارکت سیاسی همه اقوام در کلیه امور حکومتی افغانستان روی پیشرفت و رفاه را نخواهید دید. وقتی انسان با آمار مشارکت اقوام کشور در دستگاه یی ارگ و وزارتها و مخصوصا وزارت مالیه، خارجه، مخابرات، سرحدات، عدلیه، صحت عامه، فواید عامه، انرژی، تجارت، بر میخورد. از این رویکرد هایی تک قومی در بهت و حیرت فرو میرود. چرا حقوق دیگر اقوامها در این وزارت نقص شده است. اکثریت جوانان هزاره امروز جز سخنگوی در ادارات دولتی دیگر مشارکتی برجسته یی در بدنه حکومتی ندارد. این هم مایه تعجب است که چرا همه سخنگویان دولت قریب به اکثریت از قوم هزاره انتخاب میشود.

بیاییم برای بقایی افغانستان از سیاستهایی تک قومی و انحصار طلبی و قبیله یی بیرون آییم. و مشارکت همه اقوام را در ادارات دولتی جز اولویت هایی مان قرار دهیم. اگر این سیاست هایی تک قومی ادامه پیدا کند در اخیر جز تجزیه و یا جنگ داخلی و بدبختی برای افغانستان دیگر سودی ندارد. افغانستان یک کشور چند ملیتی است که در این کشور اگر برای برتری یک قوم تلاش شود و حقوق اقوام دیگران مد نظر گرفته نشود. جز جنگ تباهی دیگر سودی ندارد.

بعد از سرنگونی نظام تروریستی طالبان در افغانستان مردم هزاره اولین قومی بود که که از جنگ خونریزی دست کشید و با اراده محکم از حکومت جدید که در کنفرانس بن میان جناح هایی مختلف افغانستان با وساطت سازمان ملل تشکیل پایه گذاری شده بود. حمایت همه جانبه خود را اعلام نمود. مردم هزاره که از جنگ بدبختی و در بدری و خاکبسری و مهاجرت به تنگ امده بود. به امید یک آینده بهتر در کشور خودش این حکومت را یک روزنه امید پنداشته و سلاح را به زمین گذاشته و با تمام قوت و نیرو از حکومت جدید حمایت کرد. و در انتخابات با شرکت اکثریت به حکومت مشروعیت داد. اما جواب این حکومت دو دوره یی کرزی و حالا غنی جز حذف مردم هزاره و پایمال کردن حقوق هزاره و مانع شدن تطبیق پروژه هایی ملی در مناطق هزارستان و مانع ساخت ساز مکتب در این مناطق دیگر خیری به جامعه هزاره نداشت. هزاره ها باز هم بخاطر یک افغانستان با ثبات در مقابل همه این استبداد ها صبر کرد. اما الان فهمیده میشود که این حکومت ها جز حذف حقوق هزاره دیگر کاری برای مناطقی هزارستان در دستور کار ندارد. این کار زمانی هویدا شد وقتی بخاطر شناسنامه برقی کمتر از ۱۰ نفر در چهار راه پشتونستان تظاهرات کرد دولت مانع تطبیق شناسنامه یی شد که از طرف خود رهبران حکومت توشیح شده بود. اما میلونها هزاره یی که از دست بی عدالتی و حذف حقوق شان به جاده ها ریختن و صدای شانرا بلند کردند هم در شهادت تبسم هم در تظاهرات جنبش روشنایی دولت هیچگاه بخواست این مردمان احترام نگداشت بجایی احترام گذاشتن به ترفند حیله و نفاق در بین مردم هزاره را شروع کرد. حکومت وحدت ملی اگر حقوق ملتها را در نظر میداشت، باید به احترام خون #شهدایی_جنبش_روشنایی مانع تطبیق پروژه برق ۵۰۰ کیلوات ترکمنستان نمیشد. اگر این دولت وحدت ملی یک دولت شهروند محور میبود مانع کشتار و حذف سیتماتیک مردم هزاره میشد. و شاهد شهادت اعضایی جنبش روشنایی و شهادت مردمان مان در مساجد ها نمیبود. از زمان حکومت احمد شا ابدالی و تاکنون سران حکومت هایی افغانستان جز حذف حقوق اقوام دیگر و توهین به حقوق اقوام دیگر کاری برای وحدت مردم افغانستان انجام نداده است. با چنین حکومت هایی مستبد جز مبارزه دیگر راهی وجود ندارد. زبان چنین حکومت ها مدنیت، انسانیت، و عقلانیت نیست. زبان چنین حکومت زور، استبداد است. زمانی با چنین حکومت ها مقابله میتوانیم که از نیروی زور کار گیریم.

چرا حکومت وحدت ملی در تطبیق قانون اساسی و جلب نظر شهروندان کشور با گذشت سه سال از حکومتش ناکام است. علت اصلی این کار سیاست تک قومی و حذف اقوام دیگر از بدنه هایی اصلی دولت است. در جامعه چند ملیتی افغانستان این کار یک گزینه ناکام است. به همین سبب است که حکومت وحدت ملی هر روز بجایی محبوبیت در میان اقوام افغانستان به یک حکومت متنفر و غیر قابل اعتماد تبدیل میشود. این حکومت نمونه بارز از نمونه هایی حکومت است که در جامعه چند ملتی تلاش دارد که حقوق یک قشر عمده جامعه را نا دیده بگیرد. ضعف و ناکامی اکثریت حکومت گذشته افغانستان نا دیده گرفتن حقوق اقوام دیگر بوده است. تا زمانی که حکومت فراگیر با مشارکت همه اقوام افغانستان و با حفظ حقوق همه اقوام تشکیل نشود افغانستان از منجلاب بدبختی نجات نخواهد یافت.

کجاست سهم هزاره ها کجاست سهم نورستانی، ایماق، پشه یی، بلوچی، اوزبیک، ترکمن، تاجیک، قزلباش، براهوی، گوجر، هندو غیره…..

آمار وزارت مخابرات از اقوام

پشتون: %۶۳

تاجک: %۱۷

هزاره:%۵

ازبیک: %۵

 

نگارند: فداحسین نجفی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *