• انتشار: ۲۲ حمل ۱۳۹۷
  • ساعت: ۸:۵۶ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 15853
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=15853
انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری آینده

غنی و تیمش به تکاپو افتاده اند/ فریب عوام فریبی ها را نخورید/با عواطف شما بازی نشود!

حکومت همه‌روزه با قطع نوار پروژه‌هایی که تنها نام اند، به قطع نوار کارزار انتخابات پرداخته است و امکان این که سفرهای انتخاباتی و افتتاح پروژه‌های انتخاباتی بیشتر شوند، نیز بسیار محتمل به نظر می‌رسد.

سیاست‌مداران در کشورهای فقیر که سطح درک عموم از بازی‌های سیاسی و جریان‌های سیاسی به تناسب سطح دانش و آگاهی‌شان کمتر است، از کارهای عوام‌گرایانه همواره بیشترین سود را در بازی‌های انتخاباتی و در روند احراز قدرت می‌برند. افغانستان هم در این میان استثنا نیست و استند شمار زیادی از سیاست‌مدارانی که با اتکا به اقدامات عوام‌فریبانه و شعارهای عوام پسند، به قدرت می‌رسند و اعمال زور می‌کنند. همین اکنون شمار زیادی از آنانی که در حکومت فعلی در پست‌های عالی حکومتی لمیده‌اند، برخاسته از چنین وضعیتی اند و از چنین وضعیتی نیز سودهای کلان مالی و سیاسی می‌برند.

با توجه به الزاماتی که یک جامعه‌ی دموکراتیک برای افراد برای رسیدن به قدرت تعیین می‌کند، ما اکنون باید شاهد ظهور شماری از سیاست‌مدارانی که دارای استقرار فکر سیاسی و ثبات در عملکردهای‌شان باشند، می‌بودیم. در افغانستان اما کمتر چنین موردی را دیده‌ایم و کمتر با سیاست‌مدارانی مواجه شده‌ایم که دغدغه‌ی اصلی‌شان خدمت به جغرافیایی به نام افغانستان و خدمت به نظامی برخاسته از قوانین این کشور بوده است.

شماری از سیاست‌مدارانی که در طی فعالیت‌های سیاسی‌شان با توجه به پیوسته‌گی‌شان با جناح‌های جهانی قدرت، در این کشور به قدرت رسیده‌اند، هنوز فکر می‌کنند که عوام‌گرایی می‌تواند کلیدی برای احراز محبوبیت عمومی باشد. همین است که دیدگاه روشنی در مورد آینده، از سوی سیاست‌مدارانی که به قدرت دولتی دست یافته‌اند، کمتر دیده شده است و بیشتر توجه این سیاست‌مداران بازی با عواطف مردم بوده است.

با نزدیک شدن کارزارهای انتخاباتی، ما شاهد فعالیت‌هایی که پشتوانه‌ی درازمدت منطقه‌ای و یا هم ملی ندارند، خواهیم بود. با این حال، به نظر می‌رسد که برخی از اقدامات و عملکردهای انتخابات‌محور در یک سال گذشته نیز به نحوی کلید خورده‌اند. به عنوان مثال می‌توان از فرودگاه بامیان نام برد که تا حال چند بار افتتاح شده است و بار اخیر نیز رییس جمهور غنی برای گشایش این فرودگاه به بامیان سفر کرد. شمار پروژه‌های عمرانی و توسعه‌ای که از سوی مقامات ارشد حکومت، به ویژه رییس جمهور «افتتاح» شده‌اند، اندک نیست. رییس جمهور هم پیهم برای سفرهای پروژه‌ای برنامه می‌ریزد و به ولایت‌های مختلف سفر می‌کند. رییس اجرایی نیز پیهم در محافل و مجالسی حاضر می‌شود که بیشتر از محتوا، بار خبری سنگینی دارند و می‌توانند حاشیه‌هایی برای کارزارهای انتخاباتی خلق کنند.

قطع نوار پروژه‌های عمرانی در این اواخر، بیشتر از آن که متمرکز بر پروژه‌های عام‌المنفعه باشد، بازی در راستای آماده‌گی برای کارزارهای انتخاباتی است. سفرهای رییس جمهور به کشورهای منطقه و همچنان به ولایات، متمرکز به ایجاد زمینه‌های اقتصادی بهتر برای مردم، بهبود وضعیت معارف، برق، جاده‌سازی و اتصال دهکده‌ها به شهرها و غیره مسایل بوده است. با این حال، به نظر می‌رسد که رییس جمهور بی‌میل نیست که حتا به بهانه‌ی بهبود وضعیت معارف یک ولایت، در گماشتن رییس معارف یک ولایت نیز دخالت کند. نمونه‌ی این نوع دخالت را می‌توان در گماشتن افراد وفادار به رییس جمهور به عنوان رییس معارف برخی از ولایت‌ها و به امضای قاطع رییس جمهور یافت.

پروژه‌های بزرگ اقتصادی نیز که تنها با برگزاری محافل با شکوه و قطع نوار استقبال می‌شوند، نه تنها این که اکثراً نتیجه‌ی کار حکومت وحدت ملی نیستند، بلکه در زمان حکومت وحدت ملی به پایه‌ی اکمال نخواهند رسید، زیرا بروکراسی منفعت‌محور جناحی برای تمویل پروژه‌ها، مانع تطبیق این پروژه‌ها خواهند شد. همین اکنون که ماه‌ها از سال مالی جدید می‌گذرد، اکثر وزارت‌خانه‌ها نتوانسته‌اند منابع مالی را از وزارت مالیه برای تطبیق پروژه‌های‌شان به دست بیاورند و این نگرانی وجود دارد که در پایان سال، این منابع به صورت بی‌رویه و برای منافع جناحی و گروهی، آن هم بر محور بازی‌های انتخاباتی هزینه خواهند شد.

سفر رییس جمهور به هرات و غور، بیشتر از آن که یک سفر در جهت اصلاحات باشد، یک خبر در جهت ایجاد فضا برای محبوبیت‌های انتخاباتی بود. اگر این پروژه در کوتاه‌مدت عملی است و چار کشور در پی تحقق این پروژه‌اند، حالا باید پایپ لاین از مبدا این پروژه تا مرز افغانستان تکمیل بود و کشورهای دیگر نیز قراردادهایی را برای ایجاد زیرساخت‌ها در خاک‌شان می‌بستند و اقداماتی را انجام می‌دادند. پروژه‌ی تاپی هنوز جز چند لوله‌ی رنگ شده در مرز ترکمنستان، چیز دیگری نیست. هند و پاکستان هم منتظر اند تا آغاز کار این پروژه را در افغانستان ببینند.

فرودگاه خوست که در جریان جنگ‌های مجاهدین با حکومت داکتر نجیب‌الله، یگانه راه برای انتقالات ارتش و همچنان رابطه‌ی مرکز با خوست بود، یکبار دیگر در صدر خبرها قرار گرفت. برای کسانی که خوست را نمی‌شناسند، رفتن رییس جمهور به خوست، به معنای افتتاح فرودگاه خوست بوده است، اما در واقع آنچه در خوست اتفاق افتاد، گذاشتن سنگ تهداب ساختمان کوچکی بود که سیستم رادار این فرودگاه را در خودش جا خواهد داد.

رفتن رییس جمهور به پکتیا و افتتاح سب‌استیشن برق برای مردمی که سال‌ها در تاریکی به سر برده‌اند، یک اقدام نیک است، اما مشروط بر این که این اقدام، فقط یک فریب انتخاباتی نباشد. رییس جمهور دوست دارد پروژه‌هایی را خبرساز بسازد که دوران به کمال رسیدن‌شان در پس از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۹ اتفاق می‌افتد و احتمالاً تا دور بعدی ریاست جمهوری نیز کارشان به صورت جدی آغاز نخواهد شد.

مسافرت‌های خبرساز خارجی رییس جمهور نیز نه در قیمت گاز ترکمنستان اثری گذاشت و نه گندم با کیفیت ترکمنستانی را به دسترخوان مردم به ارمغان آورد. پروسه‌ی استانبول، سازمان همکاری‌های اسلامی و سایر تلاش‌هایی که برای ایجاد اجماع منطقه‌ای صورت می‌گیرند، نه تنها نتیجه‌ی ملموسی نداده‌اند، بلکه هر روز بیشتر از پیش به بی‌اعتمادی کشورها نسبت به رهبران افغانستان افزوده است. امارات متحده‌ی عربی با آمدن رییس جمهور غنی، صدور ویزا را برای شهروندان افغان دشوار ساخت و ترکیه نیز اعطای اقامت برای افغان‌ها را در این اواخر متوقف کرد. همین است که اکنون برخی از مقامات ارشد حکومتی نزدیک به اشرف غنی به عنوان «منیجر»های قونسل‌گری افغانستان در دوبی، کارت اقامت امارات را دریافت می‌کنند و قونسل‌گری افغانستان در دوبی نیز به مکانی برای استفاده‌های شخصی و جناحی عوامل نزدیک به رییس جمهور غنی بدل شده است. بعید نیست که امتیاز قونسل‌گری افغانستان در دوبی، خلاف تمام شعارهای عوام‌فریبانه‌ی رییس جمهور، در بدل حمایت‌های مالی شخص قونسل از اشرف غنی، به وی داده شده است.

اکنون چنین به نظر می‌رسد که حکومت همه‌روزه با قطع نوار پروژه‌هایی که تنها نام اند، به قطع نوار کارزار انتخابات پرداخته است و امکان این که سفرهای انتخاباتی و افتتاح پروژه‌های انتخاباتی بیشتر شوند، نیز بسیار محتمل به نظر می‌رسد. بهتر است حکومت به جای افتتاح فریبنده‌ی پروژه‌ها، به گزارش‌دهی از وضعیت پروژه‌هایی بپردازد که در سال‌های پیش افتتاح شده‌اند و هنوز که هنوز است به ثمر نرسیده‌اند.

۸ am

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *