• انتشار: ۱۵ حوت ۱۳۹۶
  • ساعت: ۱۰:۰۰ ق.ظ
  • سرویس: تیتر 1
  • کدخبر: 13488
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=13488

غزنی؛ پایتخت فرهنگی یا مرکز توحش و بربریت !

سه روز تمام است که شاهراه کابل – قندهار در مربوطات غزنی بسته است. پطرول جنگ قومی از گوشه – گوشه ولسوالی قره باغ تا مرکز این شهر پاشیده شده و تنها نیازمند یک جرقه است!

ماه ها پیش بیش از ۱۵ تن از مردم هزاره قره باغ ربوده و شمار اندک شان با پرداخت میلیون ها پول رها شدند؛ اما از سرنوشت زنده یا مرده دیگران تاکنون هیچ خبری نیست؛ طی دو مرحله چندین نفر از همین مردم کشته شدند درحالیکه نه هیچ صدای برای دادخواهی بلند شد، نه شاهراه بسته شد و نه هم حکومت که حافظ جان و مال همه است تا کنون کاری در باره آنان کرده است!

جمعه شب دو یا سه تن از قوم پشتون در قریه موسوم به شیرآباد قره باغ کشته و به همین تعداد ربوده شدند تاهنوز هیچ مرجعی تثبیت نکرده که آنان از سوی کیها کشته و ربوده شده اند اما اهالی پشتون منطقه گناه آن را به گردن قریه‌ای هزاره نشین بنام نیخته انداخته و تا این دم با شعار هزاره کاپراست، هر هزاره‌ای را حتی خبرنگار که در هرجا گیر آورده از توهین و تحقیر گرفته تا لت و کوب و ربودن شان کرده اند!

حکومت محلی هم متاسفانه طرفدار زورمندان است و از لوله دهان و تفنگ شان جز تهدید و جانبداری صدای دیگر و مرهمی برای زخم همه اقوام ساکن آن دیار شنیده نشده است.

حکومت باید بداند که بجان هم انداختن اقوام راه حل نیست به تنگ انداختن بخشی از مردم که الگوی بربریت را به قبله مدنیت تغییر داد، جفا و ستم تاریخی برای توسعه و تحول مدنی و فرهنگی زیستن در این کشور است.

حکومت باید این الگو را سرمشق همه قرار دهد و از زور و زور گویی هم خود بپرهیزد و هم دیگران را ممانعت نماید؛ چرا که اگر آنان به تنگ آیند بدون شک با تفنگ آیند!

علی بنیادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *