سلام برچی نیوز | طعمه‌شدن در کام بالع قدرت
  • انتشار: ۲۴ سرطان ۱۳۹۶
  • ساعت: ۷:۰۸ ق.ظ
  • سرویس: توره های فیس بوکی
  • کدخبر: 5251
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=5251

طعمه‌شدن در کام بالع قدرت

دولت غنی، از سویی با افراد با مزاجِ بی‌قانونی روبرو است و از سویی شخص غنی در هرم قدرت مصلحتی، طلسم مصلحت قومی را می‌شکند؛ طلسمی که به غنی احمدزی، حداقل خیال ریاست جمهوری را واقعی کرد. شکستن مصلحت قومی در شرایط به قدرت نشاندن از مجرای این مصلحت، آقای غنی را در برابر پشتون جنگی، ولی سخت مصالح‌نفعی و سران مصلحتی اقوام دیگر، ولی سخت اقوام قانون‌نفعی قرار داده‌است که با اندک‌اشتباه همگی طعمه‌ی قابل بلع در کام قدرت قومی می‌شود.

دولت غنی، از سویی با افراد با مزاجِ بی‌قانونی روبرو است و از سویی شخص غنی در هرم قدرت مصلحتی، طلسم مصلحت قومی را می‌شکند؛ طلسمی که به غنی احمدزی، حداقل خیال ریاست جمهوری را واقعی کرد. شکستن مصلحت قومی در شرایط به قدرت نشاندن از مجرای این مصلحت، آقای غنی را در برابر پشتون جنگی، ولی سخت مصالح‌نفعی و سران مصلحتی اقوام دیگر، ولی سخت اقوام قانون‌نفعی قرار داده‌است که با اندک‌اشتباه همگی طعمه‌ی قابل بلع در کام قدرت قومی می‌شود.

“ایتلاف نجات” هم در معنایابی مصلحت قومی تلاش می‌ورزد تا سرباز بی‌مزد قومیت را در برابر دموکراسی به فریاد و جنگ وادارد و خود‌ش از راه دموکراسی اعاده‌ی قدرت کند که بی‌گمان صف اعتراضی علیه آمریکا، نفرین به دموکراسی و دفاعیه‌ی بی‌مورد از جنرال دوستم همین معنا را واضح می‌نمایاند؛

عده‌ای از تبعیض دموکراسی می‌گوید و نفرین به دموکراسی و آمریکا می‌دهد، بدون این‌که محرومیت آن را بسنجد؛ آن هم در تجربه‌ی استبدادی تاریخ کشور؛ کشوری که اکنون دموکراسی جوان و خام دارد، ولی گریز از آن ندارد و همین طور پابندی به آن هم ندارد؛ یعنی متانت دموکراسی را هنوز برابر با خشونت استبداد، هم‌طراز معنا می‌کند؛ در حالی‌که تقسیم قدرت قومی؛ گر چند نادرست کجا وارزگان عبدالرحمان، کندی‌پشت طالبان و افشار شورای نظار کجا!؟ ما نباید متانت و آرامی نسبی فعلی را در تقدس‌گرایی مفرط قومی و مذهبی مسخ کنیم، بل‌که باید از دموکراسی ضعیف به پیش حرکت کنیم؛ یعنی نباید در ضدیت با ارزش‌های نوین گام برداریم، بل‌که باید حرکت مصلحاتی نسبت به دموکراسی داشته‌باشیم؛

همین طور در مورد دوستم؛ بی‌گمان عبدالرشید دوستم، در قضیه دعوایی ایشجی متهم به نقض حقوقی بود، ولی هم‌کاری نکردن وی با قضای دولت بی‌مهری ستم‌گرانه به قانون و قانون‌مندشدن کشور می‌باشد. بدتر از آن دفاعیه‌ی لابی‌گرانه‌ی ابلهانه‌ای است که ازبک را در دوستم تجسم می‌کند و حاضرشدن دوستم را در قضا، ننگ و سرگمی ازبک می‌خوانند؛ دوستمی که شط خون جاری کرد و با خون‌خواری به مقام معاونت اول ریاست جمهوری رسید، جنگ‌اش را علیه افراطیت هم‌گام با ناتو معنا کرد، ولی قوم‌اش قربان ویرانی افراطیت؛ به خصوص تحرک اسلامی، طالبان و داعش شد.

این گونه برخوردهای لابی‌ابلهانه در واقع طعمه‌شدن نیروی مردمی قدرت، بالعی است در کام قدرت‌های استبدادی ناقض دموکراسی و مردمی.

جلیل رونق

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *