سلام برچی نیوز | طالبان لابی دارند
  • انتشار: ۱۲ ثور ۱۳۹۶
  • ساعت: ۱۱:۴۴ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 2549
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=2549

طالبان لابی دارند

طالبان در بدخشان روزبه‌روز تقویت می‌شوند و عمارت‌های دولتی را اشغال می‌کنند. گروه طالبان حاکم‌نشین زیباک را تازه اشغال کرده‌اند. خطر سقوط اشکاشم هم وجود دارد. اما جالب این است که در پاسخ به این پیشروی‌های طالبان، نیروهای امنیتی عملیات کوبنده علیه طالبان راه‌اندازی نمی‌کنند.

یکی از عوامل عدم راه‌اندازی عملیات‌های کوبنده در تخار و بدخشان، لابی‌گری‌های برخی از سیاستمداران و نماینده‌گان پارلمان به سود طالبان در این دو ولایت است.

واقعیت این است که حضور طالبان در بخش‌های مرزی ولایات تخار و بدخشان برای برخی از سیاستمداران و نماینده‌گان پارلمان بدل به گاو شیری شده است. مناطق سرحدی بدخشان و تخار، محل قاچاق مواد مخدر به آسیای میانه است. در این مناطق معادن هم به صورت غیرقانونی استخراج می‌شود. برخی از نماینده‌گان پارلمان و سیاستمداران در این تجارت سیاه منافع دارند. اگر طالبان بر این مناطق مسلط نباشند، این تجارت سیاه یا از بین می‌رود، یا کم‌رنگ می‌شود.

تجارت سیاه مواد مخدر و استخراج غیرقانونی معادن، منافع برخی از سیاستمداران کابل‌نشین، نماینده‌گان پارلمان و سردسته‌های طالبان را در تخار و بدخشان به هم دیگر گره زده است. این نماینده‌گان و سیاستمداران از بابت استخراج معادن به طالبان باج می‌دهند و خود هم از این ناحیه نفع می‌برند. کیسه‌های این نماینده‌گان و سیاستمداران از درآمد تجارت سیاه پر است و به آنان امکان می‌دهد که در هر انتخاباتی با پرداخت رشوه و راه‌اندازی کارزارهای تبلیغاتی گسترده، دوباره برنده شوند.

روشن است که مقام‌های فاسد پولیس مرزی کشورهای آسیای میانه هم، در این تجارت سیاه سهم دارند. رابطه طالبان و برخی از کشورهای آسیای میانه و روسیه را هم در قدم اول همین تجارت سیاه تامین کرده است. سران حکومت هم به دلیل مصلحت‌های سیاسی، روابط فسادآلود سردسته‌های طالبان در ولایات تخار و بدخشان و برخی از نماینده‌گان پارلمان و سیاستمداران کابل‌نشین را افشا نمی‌کنند.

سران حکومت هم به حمایت سیاسی برخی از این تاجران مواد مخدر و سنگ‌های قیمتی دل بسته‌اند و نمی‌خواهند که حقیقت را در این مورد به مردم افغانستان بگویند. گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی بارها اسامی ‌قاچاقچیان معادن و کسانی را که با طالبان منافع مشترک در تجارت سیاه دارند، افشا کرد. روشن است که همین اشخاص و افراد می‌خواهند که فرایند فساد ادامه یابد.

رهبران حکومت وحدت ملی هم سیاست حامی‌پروری را در پیش گرفته اند. آنان در مناطق مختلف حامیانی دارند که در روز انتخابات به درد آنان می‌خورد. آنان در انتخابات‌ها برای سیاستمداران دفتر می‌زنند، تبلیغ می‌کنند، رای می‌خرند و تقلب می‌کنند. آنان هزینه‌های انتخابات سیاستمدار‌ها را در سطح محلات می‌پردازند، به همین دلیل هیچ سیاستمداری با آنان کار ندارد. سران حکومت هم در انتخابات‌ها با همین اشخاص معامله کردند، حالا نمی‌خواهند آنان را برنجانند.

این وضعیت سبب شده است که فرآیند فساد، بی‌قانونی و گسترش جزایر فاقد حاکمیت دولت، ادامه یابد. رهبران حکومت هیچ اراده‌ای برای مبارزه با این وضعیت ندارند. همان گونه که جنرال‌های پاکستانی علاقه‌ای به مبارزه با تروریسم ندارند، سران حکومت افغانستان هم علاقه‌ای به شکستن روابط فسادآلود و ضربه زدن به منافع عده‌ای از سیاستمداران و نماینده‌گان مجلس ندارند. واقعیت تلخ دیگر این است که فساد در ولایات تخار و بدخشان به نهاد‌های امنیتی هم سرایت کرده است. مردم محل می‌گویند گاهی برخی از فرماندهان نیروهای امنیتی از طالبان و قاچاقچیان پول می‌گیرند، از پوسته‌ها فرار می‌کنند و عمدا اسلحه و تخنیک نظامی‌ خود را جا می‌گذارند، تا به دست طالبان بیفتد.

برخی از فرماندهان فاسد هم، گلوله و اسلحه را به طالبان می‌فروشند. پول خرید گلوله و اسلحه را هم قاچاقچیان و شبکه‌های فساد می‌پردازند. وقتی که فساد تا این حد گسترده شود روشن است که دیگر چیزی از امنیت و نظم دولتی باقی نمی‌ماند. هزینه این وضعیت را هم مردم عام می‌دهند. طالبان در آن مناطقی از تخار و بدخشان که در اختیار این گروه است، به خانه‌های مردم می‌روند و از آنان غذا و البسه می‌خواهند. اگر کسی در آن‌جا از فرمان این گروه سرکشی کند، جان خود را از دست می‌دهد. قاچاقچی‌ها و دیگر شبکه‌های اقتصاد جرمی ‌هم به مردم ظلم می‌کنند. مقام‌های فاسد حکومتی هم مزید بر علت شده اند. تا زمانی که رهبران حکومت کمر به مبارزه با فساد نبندند، وضعیت همین گونه خواهد بود.

روزنامه هشت صبح:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *