سلام برچی نیوز | شکست تندیس آزادی
  • انتشار: ۱۸ سنبله ۱۳۹۶
  • ساعت: ۷:۲۴ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 7589
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=7589

شکست تندیس آزادی

شاید اسم کتاب «انسان موجود ناشناخته» نوشته «آلکسیس کارل» را شنیده یا شاید آن را خوانده باشید. حقیقت هم همین است که در بین همه موجودات عالم، انسان پیچیده‌ترین رفتار و ناشناخته‌ترین کردار را دارد.

شاید اسم کتاب «انسان موجود ناشناخته» نوشته «آلکسیس کارل» را شنیده یا شاید آن را خوانده باشید. حقیقت هم همین است که در بین همه موجودات عالم، انسان پیچیده‌ترین رفتار و ناشناخته‌ترین کردار را دارد.

انسان پکیجی از رفتارهای متضاد است که با دیدن یک تصویر نمی‌شود او را شناخت بلکه از جانداری به نام انسان باید فیلم گرفت و بارها و بارها کردار آدمی را به تماشا نشست تا درباره او به درستی قضاوت کرد.

اگر اهل خبر و دنیای سیاست باشید، حتماً اسم خانم «آنگ سان سوچی» را شنیده اید. او رهبر آزادی‌خواهان و نماد دموکراسی در میانمار یا برمه است. خانم سوچی، خود تلخی دنیا را چشیده و نزدیک به دو دهه زندان و حصر خانگی را گذرانده است. او حتی اجازه نیافت با همسر بریتانیایی‌اش که به دلیل بیماری سرطان درگذشت وداع کند. او همچنین در مدت حصر خانگی حتی اجازه دیدار با فرزندانش را نیز نداشت. به دلیل این جفایی که به خانم سوچی شده بود، برخی با گرفتن یک تصویر از زندگی او، وامصیبتا سر دادند و فریاد زدند که سوچی مظلوم‌ترین زن دنیا است. همین مظلوم‌نمایی از سوچی، باعث شد که برخی نهادهای حقوق بشری نیز تحت تاثیر واویلای عده‌ای قرار بگیرند و او را به عنوان نماد مظلومیت و استقامت معرفی کنند. همین شهرت کاذب باعث شد که سوچی در دوران حصر، برنده جایزه «صلح نوبل» شود.

رسانه‌های غربی در تمام سال‌هایی که سوچی در حصر خانگی بود، چنان از این خانم بزرگنمایی کردند که عده‌ای ناخودآگاه پذیرفتند؛ او واقعاً یک خانم مظلوم و در عین حال، مدافع حقوق بشر است اما غافل از این که سوچی، نه یک مدافع حقوق بشر بلکه یک سیاستمدار زیرک و ماهری است که رفتار پیچیده‌اش، جامعه جهانی را دو دهه فریب داد.

سوچی اولین بار در سال ۱۹۹۰ وارد دنیای سیاست شد و در انتخابات پارلمانی میانمار شرکت کرد. او که در زمان انتخابات در حصر خانگی بسر می‌برد، در ظاهر پیروز انتخابات شد اما نظامیان میانمار، انتخابات را باطل اعلام کردند و سوچی همچنان در حصر باقی ماند. حصر خانگی این خانم تا سال ۲۰۱۰ طول کشید اما پس از این سال، به عنوان یک رهبر سیاسی به اجتماع بازگشت و فعالیت‌های سیاسی خود را در چارچوب حزب «اتحادیه ملی برای دموکراسی» ادامه داد. سوچی در انتخابات پارلمانی سراسری آوریل ۲۰۱۲ حضور یافت و برنده شد. پس از آن که سوچی به پارلمان راه یافت، حزب او صاحب بزرگ‌ترین فراکسیون پارلمانی گردید.

سوچی در حال حاضر رهبر اکثریت حاکم در میانمار محسوب می‌شود. او اکنون نه به عنوان شخصیت اپوزیسیون و مدافع حقوق بشر، بلکه به حیث مدیر پشت‌پرده سناریوی کشتار مسلمانان در میانمار شناخته می‌شود. سوچی دیگر نه داد از حقوق بشر می‌زند نه از مظلومان دفاع می‌کند بلکه همواره بر کشتار مسلمانان در برمه سرپوش گذاشته و آن را یک موضوع خیلی عادی و پیش پا افتاده می‌داند. در صورت خوشبینانه، سوچی در برابر کشتار مسلمانان به دست بوداییان سکوت اختیار کرده اما حالت بدبینانه آن است که او گرداننده بحران فعلی در میانمار است. سوچی به خاطر ملاحظه جنرال‌های میانماری و بوداییان افراطی، از هرگونه اقدام برای جلوگیری نسل‌کشی مسلمانان در میانمار خودداری کرده است. او اکنون به نمادی از قساوت قلب شهرت یافته که دوره حصر و زندان، او را به بیماری «سادیسم» و «دیگرآزای» دچار کرده است. این خانم میانماری که زمانی به عنوان تندیس آزادی و مظلومیت شناخته می‌شد، نزدیک به ۵ سال است که تعادل روحی خود را از دست داده و رفتارهای غیرمتعارف اجتماعی از او سر می‌زند. از دیدگاه مدافعین حقوق بشر، سال‌هاست که تندیس قداست خانم سوچی شکسته و دیگر لیاقت داشتن جایزه صلح نوبل را ندارد اما هنوز کشورهای غربی چون آمریکا او را به عنوان نماد آزادی می‌شناسند. همان آزادی که فقط برای آمریکا قابل تمجید بوده اما برای سازمان‌های مستقل حقوق بشری، فاقد اعتبار است.

محمد مرادی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *