سلام برچی نیوز | شبح جهادیسم هنوز بر سرِمان سنگینی می کند
  • انتشار: ۱۶ جوزا ۱۳۹۶
  • ساعت: ۱۰:۴۶ ق.ظ
  • سرویس: توره های فیس بوکی
  • کدخبر: 3524
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=3524

شبح جهادیسم هنوز بر سرِمان سنگینی می کند

شبح جهادیسم هنوز بر سرِمان سنگینی می کند. شاید سالها زمان نیاز باشد تا از زیر سایه رهبران جهادی خلاص شویم. نسل جدید تاجیک و هزاره که در عصر پساطالبان رشد کرده، دانشگاه خوانده و آموزش دیده اند تا حد زیادی از ارزش های دینی مورد قبول پدران خود فاصله گرفته اند.

شبح جهادیسم هنوز بر سرِمان سنگینی می کند. شاید سالها زمان نیاز باشد تا از زیر سایه رهبران جهادی خلاص شویم. نسل جدید تاجیک و هزاره که در عصر پساطالبان رشد کرده، دانشگاه خوانده و آموزش دیده اند تا حد زیادی از ارزش های دینی مورد قبول پدران خود فاصله گرفته اند.

شریعت در زندگی شخصی شان جایی ندارد یا کم رنگ شده است. خود را سکولار می دانند اما با ارزش ها و ساختارهای زندگی دموکراتیک فاصله زیاد دارند.

در واقع سکولاریسم نسل جدید، سکولاریسمی غیردموکراتیک است. این نسل در نتیجه مواجهه با برخی از وجوه دنیای مدرن که معمولا به شکل خام و مبتذل از طریق رسانه های عامه پسند و شبکه های مجازی دریافت دریافت کرده، نتوانسته ارزش های اساسی حقوق بشر، کثرت گرایی و ماهیت دولت مدرن را درک، هضم و بپذیرند.

به بیان دیگر، دموکراسی به مثابه شیوه زندگی در زندگی این نسل جایی ندارد. از دل سنت کهن و ارزش های پدرسالارانه و ساختارهای سنتی کنده شده اما ارزشها، هنجارها و ساختارهای دموکراتیک در افراد این نسل سرگردان تثبیت و نهادینه نشده است.

مهم ترین دگرگونی در این نسل جایگزینی مذهب با قومیت است. اگر پدران، همه ارزش ها، سبک زندگی و شیوه عمل خود را از دین می گرفتد و به خاطر آن، حاضر بودند جان بدهند، در نسل پسران، طایفه و قوم این نقش را بر عهده گرفته است.

همین سرگردانی، از جا کندگی و بحران هویتی که دامنگیر نسل جدید شده، زمینه های شکارشان به دست رهبران کهنه کار جهادی را فراهم ساخته است؛ رهبران زیرکی که رگ خواب جامعه را در دست دارند و از شکاف های اجتماعی جامعه و بحران هویتی پسران شان به خوبی آگاه اند.

راز ناکامی حرکت های اعتراضی دو سال اخیر در همین نکته نهفته است. هر زمان که حرکتی مردمی در اعتراض به فقر، تبعیض، نابرابری یا بی مسئولیتی حکومت شکل گرفته است، در نیمه راه ربوده و مصادره شده است.

حرکت اعتراضی روزهای اخیر که با هماهنگی جوانان و لایه های مطرود و به حاشیه رفته جامعه در واکنش به اقدامات تروریستی دشمن و ناکامی حکومت در استقرار امنیت صورت گرفت، در همان ابتدا با دخالت عناصر فرصت طلب – جهادی های بیکار و بازمانده از شبکه قدرت و ماجراجوهای سیاست باز- مصادره گردید و مطالبات مشخص معترضان به خواسته های چند فرصت طلب سیاسی تبدیل شد.

چشم انداز روشنی برای جنبش های اجتماعی برابری طلب دیده نمی شود. تشدید خشونت و استفاده از ماشین کشتار توسط تروریست ها و همدلی و همراهی عناصر و حلقه های فاشیستی در درون نظام، امکان ظهور و سازماندهی هر گونه جنبش اعتراضیِ مدنی را دشوار ساخته است.

این نکته را هم باید افزود که جامعه مدنی نیم بندی که در عصر پساطالبان شکل گرفته بود، تضعیف شده است. با بحران اقتصادی دو-سه سال اخیر، مهاجرت بسیاری از نیروهای تکنوکرات و کنشگران مدنی به خارج از کشور و نیز ترفند حکومت برای جذب برخی از کنشگران جامعه مدنی در درون خود، دیگر صداهای اعتراضیِ جدی نخواهیم شنید. با وجود همه این تحولات، شبح سیاه و سنگین رهبران جهادی برای سالیان، بر سرِمان سنگینی خواهد کرد. شبحی که به این زودی ها امکان خلاصی از آن را نخواهیم یافت.

علی واعظی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *