• انتشار: ۳ اسد ۱۳۹۶
  • ساعت: ۶:۴۲ ق.ظ
  • سرویس: گپ های فیس بوکی
  • کدخبر: 5705
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=5705

سناریو های پس از مذاکره

یکم، حکومت وحدت ملی به خواسته اصلی جنبش روشنایی “توتاپ از مسیر بامیان” در نتیجه مذاکرات پاسخ مثبت، میدهد. نتیجه این سناریو، در واقع همان بازی برد، بردwin ,win است. دولت به این دلیل این بازی را می برد که حمایت همه جانبه و قریب به اتفاق جامعه هزاره را بدست خواهد آورد. در شرایطی که حکومت با چالش های خطرناک سیاسی، اجتماعی و امنیتی مواجه می باشد، استاد شدن یک نیروی عظیم و تاثیر گذار اجتماعی، علمی و فرهنگی در کنار حکومت، به استحکام و تقویت پایه های آن منجر میگردد و مخالفان سیاسی درون و بیرون حکومتی را خلع سلاح بسیج اجتماعی میکند.

یکم، حکومت وحدت ملی به خواسته اصلی جنبش روشنایی “توتاپ از مسیر بامیان” در نتیجه مذاکرات پاسخ مثبت، میدهد. نتیجه این سناریو، در واقع همان بازی برد، بردwin ,win است. دولت به این دلیل این بازی را می برد که حمایت همه جانبه و قریب به اتفاق جامعه هزاره را بدست خواهد آورد. در شرایطی که حکومت با چالش های خطرناک سیاسی، اجتماعی و امنیتی مواجه می باشد، استاد شدن یک نیروی عظیم و تاثیر گذار اجتماعی، علمی و فرهنگی در کنار حکومت، به استحکام و تقویت پایه های آن منجر میگردد و مخالفان سیاسی درون و بیرون حکومتی را خلع سلاح بسیج اجتماعی میکند. جنبش روشنایی هم به خواست اساسی خود میرسد که برای جنبش پس از تقبل مشکلات و قربانی های زیاد، یک برد است.

دوم؛ حکومت، به خواسته های جنبش پاسخ مثبت نمیدهد و همان پروژه های بدیل را با بسته های جدید چون تجلیل از قربانیان ۲ اسد بسنده میکند. در مقابل جنبش روشنایی به خواست اصلی خود تاکید میکند و کوتاه نمی آید، در این صورت بازی باخت، بردlose , win خواهد بود. بر اساس این سناریو حکومت از مذاکره چیزی بدست نخواهد آورد و افکار عمومی جامعه هزاره بیشتر از قبل در مقابل حکومت حساس خواهد شد. در طرف دیگر قضیه اعضای شورای عالی برنده خواهد بود. انها با بوق و کرنای بیشتر وارد صحنه خواهد شد و به قهرمانان که در مذاکره معامله نکردند مبدل میشوند. انها از یکسو این اتهام که به مذاکره باور ندارند را بی بنیاد میسازند و از سوی دیگر به مردم نشان میدهند که بر تعهد خود در قبال‌توتاپ پابند هستند.

سوم؛ حکومت به خواست جنبش پاسخ مثبت نمیدهد و همان پروژه های بدیل را دوباره روی میز مذاکره میآورد و بسته های تشویقی را پیشکش میکند، شورای عالی جنبش روشنای آن را می پذیرد. بر اساس این سناریو نتیجه بازی باخت، باخت خواهد بود. شورای عالی جنبش روشنایی به همان جای سقوط خواهد کرد که سال گذشته یک تعداد از رهبران سیاسی در همانجا فروغلطیدند. مردم عاشق قیافه ای هیچ کسی نیست و نبودند و نخواهد بود. بنابراین فاتحه سیاسی ان های که از ۷ ثور ۱۳۹۵ به این طرف فریاد عدالت و ایستادگی در برابر محرومیت و تبعیض سردادند خوانده خواهد شد و به زباله دان تاریخ سیاسی مردم انداخته میشوند.حکومت اگرچه از طریق مذاکره شورای عالی جنبش را از سر راه خود برداشته است و دست آنها را از یخن خود کوتاه ساخته ولی در مقابل سنگر مخالفین سیاسی خود را تقویت نموده است. وقتی مردم احساس کند که خواسته اساسی آنها در مذاکره نادیده گرفته شده است هم پشت حکومت و هم پشت شورای عالی جنبش روشنایی را خالی خواهد کرد و به کاروان ائتلافهای سیاسی خواهد پیوست که از جنبه های مختلف به مراتب برای حکومت درد سر سازتر است.

لطیف فیاض

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *