سلام برچی نیوز | سقوط پلخمری؛ شکست غرور بغلانی های اصیل
  • انتشار: ۸ جوزا ۱۳۹۶
  • ساعت: ۹:۴۲ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 3207
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=3207

سقوط پلخمری؛ شکست غرور بغلانی های اصیل

هم زمان با باز تولید طالبان در کشور، مردم شاهد از سر گیری فعالیت های طالبان در بخش های از ولایت بغلان بوده اند. بخش از ولسوالی دهنه غوری و قسمت های از بغلان مرکزی بنا به روابط که با حامدکرزی از حیث تباری وزبانی داشتند، دست به فعالیت های ترورستی زده اند. حکومت مرکزی هم از این فعالیت های طالبان حمایت می کرد. کرزی بار بار طالبان بغلان را زیر نام «دیدار با بزرگان بغلان» به ارگ خواست و حمایت مالی کرد.

هم زمان با باز تولید طالبان در کشور، مردم شاهد از سر گیری فعالیت های طالبان در بخش های از ولایت بغلان بوده اند. بخش از ولسوالی دهنه غوری و قسمت های از بغلان مرکزی بنا به روابط که با حامدکرزی از حیث تباری وزبانی داشتند، دست به فعالیت های ترورستی زده اند. حکومت مرکزی هم از این فعالیت های طالبان حمایت می کرد. کرزی بار بار طالبان بغلان را زیر نام «دیدار با بزرگان بغلان» به ارگ خواست و حمایت مالی کرد.

در کنار این، بغلانی های اصیل آرام نه نشسته اند و بدون هیچ نوع حمایت بیرونی در برابر فعالیت های طالبان ایستاده اند و هنوزهم ایستاده. از باتولید طالبان در بغلان خیلی سال می گذرد ولی منطق طالبی به غیر از بخش زیاد دهنه غوری و قسمتی از بغلان مرکزی به دیگر ولسوالی ها ودره های بغلان پشتیبان پیدا نکرد.

باور من این است که طالبان هیچ وقت بخاطر دین نرزمیده اند و نمی رزمند. از آغاز شکل گیری طالبان در سال ۱۳۷۳ خورشیدی تا این دم دیده شده است که برای تطبیق داعیه زبان وقوم می رزمند. همین مشترکات نژادی و زبانی بوده که حکومت کرزی سیزده سال تمام از طالبان حمایت کرد و هم اکنون بخش از حکومت غنی طالبان را حمایت می کنند.

هدف قراردادن نیروهای ازادی خواه وقدرت طلب غیرپشتون از اهداف مهم و مشترک بخش از حکومت و گروه طالبان است.ظاهرن دیده شده است که حکومت مرکزی از طالبان برای سرکوبی حریف های سیاسی اش خوب استفاده کرده. انتحار کردن رهبران وفرماندهان غیرپشتون در نزدیکی های انتخابات و سقوط چند باره ولایت قندوز دلیل روشن بر این مدعا است.

اندراب هم در بغلان از مناطق تاریخ ساز است. مردم اندرآب پیش قراول داعیه آزادی طلبی و قدرت خواهی در بغلان هستند. هرچند روحیه ازادی خواهی وقدرت طلبی در بخش های از ولایات دیگری کشور نیز وجود دارد ولی حکومت مرکزی از آن نگران نیست. نگرانی بخش از حکومت مرکزی از مسلح بودن نیروهای ازادی خواه وقدرت طلب در بغلان است. برای همین، فاشیست ها در پی دسیسه چینی اند. والی روان می کنند؛ تارگیت می دهد که اندرآبی ها ونیرهای مقاومت پیشه را تضعیف شود. فرمانده امنیه می فرستند؛ تاکید می کنند که به هرصورت ممکن نیروهای ازادی خواه را خلع سلاح کند. خوش بختانه هر مقام محلی که برای اهداف مشخص قبیله ای به بغلان فرستاده می شود، یک ماه بعد به فاشیست ها حکومت مرکزی پیام می دهند؛ایستادن در برابرمردمان مقاومت گر بغلان ممکن نیست.

طالبان با حمایت های حکومتی که دارند، در تلاش عملی شدن هدف شان، گردن می برند و می کشند، اما در مقابل نیروهای مردمی که ماهیت طالبان وطلب پروری را درک کرده اند، نمی گذارند که طالبان بر سرنوشت شان حاکم شوند. فراموش نشود که درمیان خیزش های مردمی که از شهرپلخمری دفاع می کنند، در پهلوی اندرآبی ها با شنده گان همه ای ولسوالی های ولایت بغلان حضور دارند. خوستی ها ، نهرینی ها، جنجانی ها و مردمان برکه فعالیت چشم گیر دارند و البته باید گفت که در این میان پشتون ها حضور ندارند. شاید به دلیل موجودیت طالبان در مناطق پشتون نیشین بغلان؛ پشتون ها حضور فعال ندارند ویا هم از داعیه طالبان حمایت می کنند. نبود پشتون ها در جمع نیروهای ضد طالب از این دوگمان بدور نیست.

پرسش این جا است؛ چرا سقوط پلخمری به دست طالبان؛ شکست غرور اندرآبی ها را در پی دارد؟ همان گونه ای که نیروهای ازادی خواه قندوز را از آدرس طالبان حکومت مرکزی به حاشیه راند، تلاش دارد که در بغلان نیز نیروهای آزادی خواه وقدرت طلب را زیرپا در بیاورد. بدنام تاریخی بسازد. از این حثیت بیش از دوسال می شود که فاشیست ها در ارگ ریاست جمهوری تلاش می کنند که برای چند ساعت طالبان وارد شهر پلخمری شوند و مردمان مقاومت گر را بدنام تاریخی بسازند.

باید واضح و روشن بگویم، در صورت که طالبان به شهر پلخمری حضور پیدا بکنند به ناموس وعزت اندرآبی ودیگر نیروهای ازادی خواه تجاوز می کنند. مثلکه در قندوز کردند. می خواهند بدنام تاریخی بسازند نیروهای قدرت طلب را. این برنامه ای است که از بالا برای شان داده شده است. مردم باید مثل گذشته در کنار نیروهای امنیتی از خود دفاع بکنند و نگذارند که طالبان وارد شهر پلخمری شوند.

برای انسان های ازاده مردن عیب نیست. عیب آن است که بدنام تاریخی شود وتا صد سال دیگر طعنه دهند که فلانی ها(طالبان) امده اند و بر ناموس شما تجاوز کردند. از این بابت می گویم که سقوط شهر پلخمری؛ شکست غرور اندرآبی ها است. قبیله می داند که اندرآبی ها از دانشگاه گرفته تا لشکرگاه قربانی می دهند، اما خم به ابرو نمی آرند و غرور شان ورشکست نمی شود.

فاشیست ها تجاوز برننگ وناموس اندرآبی ها را یگانه راه شکست غرور اندرابی ها انتخاب کرده اند. واقعن غرور انسان آزاده زمانی می شکند که به خانواده اش تجاوز صورت بگیرد. من همان گونه ای که به خداونده ج باور دارم؛ همان گونه اعتقاد دارم که در موجویت اندرآبی ها ودیگر نیروهای ازاده از خوست ها و نهرین ها، شهر پلخمری به دست طالبان سقوط نمی کند. کرزی با تیم اش نتوانست. فاشیست های حکومت وحدت ملی هم این آرمان را به گور خواهند برد. از قلم بدست مان گرفته تا سلاح بدست؛ همه وهمه باید در برابر دشمن که به ناموس وعزت ما چشم دوخته، ایستاده شویم و نابودش کنیم.

شاهین شمال

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *