سلام برچی نیوز | روزشمار جنبش‌ تبسم!
  • انتشار: ۱۳ عقرب ۱۳۹۶
  • ساعت: ۹:۳۷ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 9343
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=9343

روزشمار جنبش‌ تبسم!

ولایت زابل که سکونتگاه هزاره‌ها بود، در زمان عبدالرحمن غصب و به قبایل مختلف اوغان واگذار گردید، از آن تاریخ به بعد، زابل به قتلگاه هزاره‌ها، تبدیل گردید، اوغان‌های مهاجر که در سرزمین غصب‌شده‌ی هزاره زندگی می‌کنند، در طول دهه‌های گذشته به بهانه‌های مختلف و تحت عناوین گوناگون به قتل و کشتار و غصب سرزمین هزاره‌ها اقدام کرده‌اند.

(قسمت اول)

ولایت زابل که سکونتگاه هزاره‌ها بود، در زمان عبدالرحمن غصب و به قبایل مختلف اوغان واگذار گردید، از آن تاریخ به بعد، زابل به قتلگاه هزاره‌ها، تبدیل گردید، اوغان‌های مهاجر که در سرزمین غصب‌شده‌ی هزاره زندگی می‌کنند، در طول دهه‌های گذشته به بهانه‌های مختلف و تحت عناوین گوناگون به قتل و کشتار و غصب سرزمین هزاره‌ها اقدام کرده‌اند.

در عصر پیش از انقلاب، بسیاری از مسافرین هزاره که برای کارکردن به پاکستان می‌رفتند (سفر شالکوت)، بسیاری از آن‌ها در مناطق مختلف ولابت زابل که مسیر عبور و مرور آن‌ها مسافرین بود، کشته می‌شدند و اموال شان به تاراج می‌رفت.

در عصر انقلاب نیز صدها مسافر هزاره که از ایران و پاکستان به وطن برمی‌گشتند و یا به ایران و پاکستان می‌رفتند، در مناطق مختلف ولایت زابل مانند تنگه‌اوتله، تنگه‌آغوجان، شاجوی، جنده، تازی و…، کشته و اموال شان غارت می‌گردید، در سال ۱۳۶۹ منطقه «اوتی» در ولسوالی دایچوپان این ولایت که محل سکوت هزاره‌ها بود، غصب و مردم آن آواره گردیدند، در عصر حکومت طالبان نیز بیش از چهار هزار مسافر هزاره در منطقه «کنده‌پشت» ولسوالی شاجوی ولایت زابل زنده زنده در زیر خاک دفن شدند. در یک کلام از زمان غصب سرزمین هزاره‌ها در زابل و استقرار اوغان‌های مهاجر و غاصب در این ولایت تا کنون این ولایت، قتلگاه هزاره‌ها بوده است.

در روز ۴ حوت ۱۳۹۳ حدود ۳۱ نفر مسافر هزاره که از قندهار به سمت کابل در حرکت بودند، توسط اوغان‌های زابل و مهمانان شأن (چچنی‌ها و ازبکستانی‌ها) از منطقه شاجوی این ولایت، از داخل دو دستگاه اتوبوس از بین سایر مسافرین جدا و به گروگان گرفته شدند، گروگان‌ها به ولسوالی «خاکیران» که طالبان آن را به «خاک افغان» تغییر نام داده‌اند، منتقل شدند.

دادخواهی برای رهایی مسافرین ربوده شده آغاز گردید، کاربران شبکه اجتماعی فیسبوک و نهادهای مدنی با تمام توان شان برای دادخواهی و از حکومت وحدت ملی می‌خواستند که برای رهایی آنان اقدام نماید. در اثر دادخواهی مردم و نهادهای مدنی، بالاخره در یکی از شب‌ها کماندوهای اردوی ملی، علمیاتی را برای رهایی گروگان‌ها در ولسوالی خاکیران آغاز کردند، اما این عملیات بسیار سریع و بدون نتیجه متوقف شد، در این عملیات، دو کماندوی هزاره که هر دو از پشت‌سر هدف قرار گرفته بودند، به شهادت رسیدند

مسئولین نهادهای امنیتی، دلیل توقف عملیات را بیان نکردند، اما شایعه شده بود که رهبری قول‌اردوی «اتل» که قطعات آن، در قندهار، زابل و ارزگان مستقر هستند، به کماندوها اخطار داده بودند که اگر عملیات تان را در خاکیران متوقف نکنید، نیروهای ما علیه شما وارد عمل خواهند شد، این سخن، در آن زمان شایعه بود، اما بعدها رئیس شورای ولایتی زابل افشا کرد که ولسوالی خاکیران در زمان کرزی رسماً به طالبان واگذار شده بود و حکومت حق ندارد در آن ولایت عملیات انجام دهد، این افشاگری، نشان داد که تهدید شدن کماندوها توسط رهبری قول اردوی «اتل» واقعیت داشته است.

با ناکام ماندن علمیات کماندوهای اردوی ملی در خاکیران، حکومت و حکومتی‌ها در قبال سرنوشت گروگان‌ها کاملا سکوت کرده و بی‌تفاوت بودند، خیمه‌های تحصن در نقاط مختلف کابل برپا گردید تا برای رهایی مسافرین ربوده شده دادخواهی کنند، کاربران شبکه اجتماعی فیسبوک نیز به دادخواهی شان ادامه دادند، بالاخره بعد از گذشت دو ماه و نیم، حدود ۱۹ نفر از گروگان‌ها در روز ۲۱ ثور ۱۳۹۴ آزاد و در منطقه «پاتو»ی ولسوالی جاغوری به مقامات محلی ولسوالی جاغوری تحویل داده شدند.

در حالیکه دادخواهی برای رهایی مسافران باقی‌مانده در دست تروریست‌ها ادامه داشت، این بار در خبرها منتشر شد که هفت نفر مسافر هزاره (باشندگان منطقه دهمرده جاغوری) شامل چهار مرد، دو زن و یک دختر ۹ ساله از منطقه گوار ولایت زابل، توسط افراد ناشناس گروگان گرفته شده و به ولسوالی خاکیران این ولایت، انتقال داده شده‌اند، انتشار این خبر، مردم را به شدت ناراحت و عصبانی کرد، زیرا برای اولین بار بود که زن و کودک، گروگان گرفته شده بودند.

داستان از این قرار بوده که روز ۲۱ میزان ۱۳۹۴ شهیده شکریه #تبسم و همراهان شان، صبح از دهمرده حرکت کرده و رهسپار قندهار می‌شوند، در منطقه «ناورک»؛ نرسیده به قلات (مرکز زابل)، طالبان موتر آن‌ها و دیگر موترها را متوقف می‌سازد، زیرا در شاهراه کابل _ قندهار طالبان با نیروهای امنیتی در حال جنگ بوده‌اند، موتر حامل تبسم و همراهانش تا حدود ساعت ۳ عصر صبر می‌کنند اما راه باز نمی‌شود، آن‌ها ترجیح که دوباره به دهمرده برگردند و فردا که راه باز شد، رهسپار قندهار و سپس کویته شوند، در مسیر بازگشت، نزدیکی‌های غروب روز ۲۱ میزان ۱۳۹۴ از منطقه گوار که نزدیک دهمرده است، گروگان گرفته شده و به خاکیران منتقل می‌شوند.

محمد نسیم جعفری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *