سلام برچی نیوز | دولت از کشتار مردم در دامنه‌ی فرمانروایی خود چه سودی می‌برد؟
  • انتشار: ۱۰ جوزا ۱۳۹۶
  • ساعت: ۱۲:۳۸ ب.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 3319
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=3319

دولت از کشتار مردم در دامنه‌ی فرمانروایی خود چه سودی می‌برد؟

بعضی از هم‌‌وطنان وقتی که خشمگین می‌شوند، آماده‌ترین واکنش فوری شان در برابر حمله‌های تروریستی این است که دولت را مستقیما همدست و همکار تروریست‌ها اعلام کنند. در جایی دیدم که لطیف پدرام خواهان انقلاب شده و از مردم خواسته که کار این دولت را یکسره کنند.

بعضی از هم‌‌وطنان وقتی که خشمگین می‌شوند، آماده‌ترین واکنش فوری شان در برابر حمله‌های تروریستی این است که دولت را مستقیما همدست و همکار تروریست‌ها اعلام کنند. در جایی دیدم که لطیف پدرام خواهان انقلاب شده و از مردم خواسته که کار این دولت را یکسره کنند.

در این که سیاست‌های ناکارآمد، غلط و طایفه‌محور ِ دولت به رشد تروریسم در افغانستان کمک کرده و می‌کند تردیدی نیست. اما به نظر من، دست دولت را در این انفجار‌ها دیدن و خواهان سقوط حکومت شدن علامت ِ هر چیز دیگر باشد، نشان عقلانیت نیست. دولت از کشتار مردم و ایجاد آشوب در دامنه‌ی فرمانروایی خود چه سودی می‌برد تا تروریست‌ها را آزاد بگذارد طرح‌های خود را بدون رو به رو شدن با مانعی اجرا کنند؟ این دولت، حداقل در مواردی چون انفجار امروز، بیشتر بی‌کفایت و آشفته و ناکارآمد است تا همکار تروریست‌ها. بعد، گیریم این دولت سقوط کند؛ جاگزین‌اش چیزی به مراتب بدتر از همین دولت ِ بی‌کفایت خواهد شد. این را از یاد نبریم.

چند روز بعد انفجار یا حمله‌ی انتحاری دیگری می‌شود و باز ما بر مسند کج‌بینی می‌نشینیم و خواهان سقوط دولت می‌شویم. واقعیت اما این است که حتا اگر صادق‌ترین دولت هم سر کار باشد، جلوگیری کردن از حملات انتحاری و انفجارهای درون‌شهری در کشور ضعیفی چون افغانستان به هر حال کار آسانی نیست. نیروهای امنیتی و نهادهای اطلاعاتی افغانستان از آسمان نازل نشده اند و پیشینه‌ی تجربی دوصد ساله هم ندارند. همه‌ی ضعف‌هایی که در دیگر حوزه‌های زندگی ما جاری اند، در این نهادها هم جاری اند. اگر چنین نبود، ما افغانستان نبودیم؛ آلمان بودیم یا امریکا یا انگلستان. در همان انگلستان که از بهترین سرویس اطلاعاتی برخوردار است، هفته‌ی گذشته تروریست‌ها خون ده‌ها آدم را ریختند…

تصویر کلان را فراموش نکنیم و عنان عقل مان را یکسره به دست خشم و درماندگی نسپاریم.

سخیداد هاتف

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *