• انتشار: ۱ قوس ۱۳۹۶
  • ساعت: ۲:۲۷ ب.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 9918
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=9918

خودکشی اعتراضی!

صدای اعتراض زهرا را کسی جدی نگرفت و به ناله جانسوز و دردآلود زهرا کسی گوش ندادد، زیرا زهرا از نسلی به دانشگاه می‌آمد که قرن‌ها پدران و نیاکان شان اجازه تحصیل را در نهادهاب آموزشی نداشت و آموختن علم برای شان جرم و محکوم به نابودی بود. زهرا از سرزمین ارزگان (دایکندی فعلی) از پدر دهقان و مادر خانه‌دار به دانشگاه می‌آمد، سر زمینی که قرن‌ها مردمان‌اش، طعم تلخ تعصب نژادی و تبعیض‌های سیستماتیک قومی و محرومیت‌های اقتصادی، سیاسی و آموزشی را چشیده است، آمده بود.

مرگ زهرا خاوری اعتراض در برابر یک فاجعه‌ای خاموش بود که در نظام فاسد تحصیلات عالی افغانستان وجود دارد.

شنیدن داستان خودکشی زهرا دردناک، مظلومانه، تکان‌دهند و رنج‌آور است، قلب انسان‌های آزاده را می‌شکند، با آن هم زهرا خودکشی نکرد؛ بلکه اعتراض کرد، اعتراض در مقابل یک فاجعه‌ای خاموش!

فاجعه‌ای که صدها زهرای دیگر را قربانی گرفته و هنوز هم می‌گیرد، صدای اعتراض زهرا را کسی جدی نگرفت و به ناله جانسوز و دردآلود زهرا کسی گوش ندادد، زیرا زهرا از نسلی به دانشگاه می‌آمد که قرن‌ها پدران و نیاکان شان اجازه تحصیل را در نهادهاب آموزشی نداشت و آموختن علم برای شان جرم و محکوم به نابودی بود. زهرا از سرزمین ارزگان (دایکندی فعلی) از پدر دهقان و مادر خانه‌دار به دانشگاه می‌آمد، سر زمینی که قرن‌ها مردمان‌اش، طعم تلخ تعصب نژادی و تبعیض‌های سیستماتیک قومی و محرومیت‌های اقتصادی، سیاسی و آموزشی را چشیده است، آمده بود.

زهرا، زندان‌های سیاسی، اقتصادی، جغرافیایی، سنتی و آموزشی را شکست تا وارد دانشگاه شود، علم بیاموزد، تحصیلات عالی به دست آورد و تخصص یاد بگیرد تا از این طریق، سرنوشت تلخ و محکوم خود و پدران و نسل بعد از خود را تغییر بدهد، زهرا خواهان تغییر سرنوشت خود و هزاران زهراهای دیگر بود که در مناطق مرکزی در زندان سیاسی و زنجیر سنت‌ها در بند است، اما زهرا وقتی با مبارزه‌ای نفسگیر و با هزاران امید وارد دانشگاه کابل می‌شود، دانشگاهی که درس تعصب و نفرت آموزش می‌دهد، لذا دانشگاه برای زهرا داعشگاه می‌شود و او با زندان محکم‌تر از زندان جغرافیایی برخورد می‌کند. زندانی که درد تلخ نیش‌ها و تحقیرها به خود و نژادش و تعصب کور و توهین‌ها قلب پاک زهرا را می‌درید و رفتار ددمنشانه و نفرت‌آلود استادی که برای زهرا مثل پدر باشد تبدیل به خفاش می‌شود، امیدها و آرزوهایش را می‌گیرد و به حسرت تبدیل می‌کند.

زهرا خواهان تغییر در سرنوشت سیاهش بود، اما این سیستم فاسد استادسالاری و داعشگاهی و تحصیلات عالی، قوی‌تر و محکم‌تر از آن است که زهرا بتوانند به تنهایی در برابر آن تاب بیاورد، در درون این داعشگاها خفاشان لانه ساخته که زیر هر سنگ و لایی هر خشت این داعشگاه را تخم کین و نفرت کاشته و درس برتری‌خواهانه، تعصب و نفرت آموزش می‌دهند.

برای اینکه دیگر زهرا و زهراهای دیگر قربانی نشود باید برخواست و تجدید میثاق با آرمان زهرا بست و تغییری را که زهرا می‌خواست و هزاران جوان دانشجوی دیگراندیش خواهانش بودند، به وجود آورد و با این سیستم فاسد مبارزه کرد، و این مکان‌های نفرت‌بار را به کانون علم، تفاهم و تخصص تبدیل کرد. بیایم اعتراض زهرای دانشجو را ادامه بدهم و تبدیل به یک خیزش دانشجویی نماییم و جنبش‌های دانشجویی تنها راه است بسوی رهایی.

زهرا یاد آور ژان اوپلتال پراکی، دانشجویان اعدام‌شده توسط رژیم نازی در پراک، دانشجویان زیر تانک‌شده در آتن و آرژانتین است. وابستگی‌های فکری نباید ما را از این فاجعه‌ای خاموش (مرگ زهرا) جدا و بیگانه سازد.

به این سیستم ارتجاعی، فاسد و کهنه باید اعتراض کرد، همه ما به نحوی از این اوضاع لجن‌شده می‌رنجیم، از کیفیت پایین تحصیلی و مواد درسی، از واسطه‌بازی، از فساد اخلاقی و نگاه قومی، منطقوی و جنسیتی و …، به یک درد و درک مشترک رسیده‌ایم، تصورات قالیبی را دور انداخته و روی همین درد و درک مشترک کنار آمده و با آگاهی انقلابی یک هویت مشترک دانشجویی تشکیل بدهیم، با تغییر نظام آموزشی، نظام فاسد تحصیلی را تحول انقلابی داده و فضای سیاسی و روابط اجتماعی را دیگرگون بسازیم، این محیط‌های ناکار آمد را از وجود خفاشانی که فکری داعشی- طالبانی دارند و واسکت انتحاری می‌پوشد پاکسازی کرده و فضای آکادمیک بخشیم، نقش نظاره‌گر دیگر بس است!

واقعیت‌ها و تجربه‌ها نشان می‌دهد که با یک صدور فرمان و یا وعده و نوید یک وزیر، مبنی بر منفک یک استاد فاسد این وضعیت لجن‌شده تغییرپذیر نیست. تنها راه رهایی از این وضعیت اسف‌بار، استفاده از تجربه دانشجویان نخبه است و جنبش‌های دانشجوی با درک و فکر انقلابی مشترک می‌توانند این حصارهای قومی و سمتی را از بین برده و راه را برای فضای آکادمیک نوین محیا بسازد، تا دیگر زهرایی نا امید و قربانی نشود!

نگارنده: محمدعلی یاسا

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *