سلام برچی نیوز | حکومت و تبعیض در احداث سرک برای هزارستان
  • انتشار: ۲۰ میزان ۱۳۹۶
  • ساعت: ۷:۰۷ ق.ظ
  • سرویس: توره های فیس بوکی
  • کدخبر: 8664
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=8664

حکومت و تبعیض در احداث سرک برای هزارستان

ما در افغانستان دو نوع جاده داریم: الف: جاده ای که ما را به مرزها یا کشورهای همسایه وصل می کند مثل شاهراه کابل – قندهار -هرات که یکی به پاکستان منتهی می شود و دیگری به ایران و ترکمنستان که سرکهای حلقوی نام دارد و این سرک ها متعلق به ولایات نیست و جاده های ملی است. ب: سرکهای محلی درون ولایات و ولسوالیها و قریه جات است که به ظاهر هرکدام جزوی از امتیاز یک ولایت و توابع آن است.

ما در افغانستان دو نوع جاده داریم: الف: جاده ای که ما را به مرزها یا کشورهای همسایه وصل می کند مثل شاهراه کابل – قندهار -هرات که یکی به پاکستان منتهی می شود و دیگری به ایران و ترکمنستان که سرکهای حلقوی نام دارد و این سرک ها متعلق به ولایات نیست و جاده های ملی است. ب: سرکهای محلی درون ولایات و ولسوالیها و قریه جات است که به ظاهر هرکدام جزوی از امتیاز یک ولایت و توابع آن است.

با این مقدمه، نگاهی ملی به تاریخ جاده ها در افغانستان می اندازیم که آیا در گذشته جاده های محلی مطابق نیاز و رفاه شهروندی در ولایات و ولسوالیها ساخته شده است یا نه؟

از بیانات رییس جمهور و سخنگویش دریافت می شود که جاده سازی توأم با تبعیض بوده که رییس جمهور هزاره جات را در زندان جغرافیایی قلمروش تعریف می کند و همچنین گذشته احداث سرک گردن دیوال که از هزاره جات بطرف هرات امتداد دارد جزوی از پلان پنجساله سردار داودخان بوده است و مثل جاده های دیگر حلقوی افغانستان و هم اکثر جاده ها که در پلان داودخان بنام سرک درجه یک و دو آمده است؛ لذا احداث این سرک ها ابتکار توسط حکومت وحدت ملی نیست.

مسئله ی جالب در راستای جاده سازی، ساخت جاده ها بصورت عملی به دیگر ولایات و ولسوالیهاست که هیچکس از قرارداد، منبع تمویل، رقابت و برنده شدن شرکتها و دیگر مراحل هفت خوان رستمش خبر نمی شود. در همین کابل برای چند خانه از پُل خشک برچی تا قلعه قاضی، جاده آسفالت شد ولی اطرافش هنوز خاکی و گلی است و…

اما در مورد ساخت چند کیلومتر جاده در هزاره جات که از چهل کیلومتر تجاوز نمی کند این همه هنجار شکنی صورت می گیرد. باید صادق باشیم؛ کسی حاتم گری و تاج بخشی نمیکند از پول گدایی، پنج دهم درصد به هزاره جات مصرف نمی شود. اگر قبول ندارید بیایید پروژه همبستگی ملی در تمام ولایات، ولسوالیها و قریه جات را ارزیابی کنیم؛

کل جاده های هزاره جات به اندازه سرکهای ساخته شده یک ولایت خاص نمی باشد و هنوز از پول و کار عملی خبری در هزاره جات نیست؛ ولی گلو پاره می کنیم که دیوارهای بلند زندان… فرو ریخت! و افغانستان مرکزی می گویند تا هزاره جات که این خود تبعیض است.

دیوار آلمان شرقی و غربی فرو ریخت که امروزه مردمش از رفاه و امتیازات شهروندی مساوی برخوردارند. تکنالوژی شرقی و غربی مدرن و بروز شد که در خدمت آلمانهاست و در آنها هزاران شهروند کار می کنند. دیوار با چند کیلومتر سرک فرو نمی ریزد در حالیکه صدها جوان ما بیکارند و امنیت نداریم!

دیوار ستم زمانی ویران می شود که یک شهرک مثل عینو مینه در بامیان و دایکندی ساخته شود و کارخانه تولیدی به هزاره جات برود.

من و سخنگوی رئیس جمهور از زادگاه مان خوب آگاه هستیم که اگر صاحب انرژی شود ده ها کارخانه سنگبری ایجاد میشود و با ایجاد آن هزاران شغل پیدا می شود. اگر این را اشرف غنی انجام دهد آنوقت می گویم دیوار بلند ستم و تبعیض فرور ریخت نه آنکه هنوز عملا کاری نشده، فریاد کنیم!

در پایان یادآوری کنم که توتاپ تحت نام دیگر با ترکمنستان در حال مذاکره است و در نتیجه ساخت سرک و آوردن رفاه با موجودیت حصار خزنده حصار شکنی نیست و ما تدبر و رصد میکنیم. مردم بیدارند و زمان هم متفاوت از گذشته است.

نگارنده: خداداد فقیهی

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *