• انتشار: ۲۰ حمل ۱۳۹۷
  • ساعت: ۱:۲۸ ب.ظ
  • سرویس: شبکه های اجتماعی
  • کدخبر: 15742
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=15742

حمایت از تظاهرات پشتون های پاکستان، خیانت به استقلالیت افغانستان!

جریان پشتون‌خواهی مردم پاکستان هیچ ربطی به مردم افغانستان ندارد. اگر (افغان‌ها‌/پشتون‌های) افغانستان، از جنبش پشتون‌خواهی آن‌طرف مرز دیورند به هدف اشتراکات ‌زبانی یا ‌نژادی حمایت می‌کنند، خیانت آشکار به استقلال کشور است و مداخله در امور کشور همسایه.

هر گروه سیاسی و قومی که به‌منظور آزادی‌خواهی شکل می‌گیرد و در برابر حکومت‌های توتالیتر و مستبد قرار می‌گیرند، قابل تایید اند؛ اما!

جریان پشتون‌خواهی مردم پاکستان هیچ ربطی به مردم افغانستان ندارد. اگر (افغان‌ها‌/پشتون‌های) افغانستان، از جنبش پشتون‌خواهی آن‌طرف مرز دیورند به هدف اشتراکات ‌زبانی یا ‌نژادی حمایت می‌کنند، خیانت آشکار به استقلال کشور است و مداخله در امور کشور همسایه.

افغانستان کشوری‌ست که بدنهٔ‌های بزرگ اقوامش در بیرون از مرزهایش قرار دارند. اکثریت تاجیکان یا فارسی‌زبانان در کشور تاجیکستان، ایران، اوزبیکستان و… قرار دارند. بدنهٔ بزرگ اوزبیک‌ها در اوزبیک‌‌ستان، ترک‌منستان، ترکیه و… قرار دارند. همین‌طور بخش عظیمی از پشتون‌ها در پاکستان قرار دارند. اکر قرار باشد تنها پشتون‌های آن‌طرف مرز دیورند برای مردم افغانستان به‌خاطر این‌که (پشتون) هستند اهمیت داشته باشند و پاره‌های اقوام دیگر اهمیت ندارد، این یک محاسبه احمقانه است. در حال حاضر از سر سینهٔ بدخشانی‌ها میان افغانستان و تاجیکستان مرز کشیده شده که نیم بدخشان این‌طرف باقی مانده است و نیم بدخشان دیگر آن‌طرف مرز در خاک تاجیکستان قرار گرفته‌است؛ اما در بدخشان کسی شعار (لر او بر یو خلک) سر نداده. مرز میان مشهد و هرات دو خانواده‌ای بزرگ قومی‌را را جدا کرده. اوزبیکان عملن از یک خانواده قومی در دو کشور پُشت مرز‌های سیاسی زنده‌گی می‌کنند. آیا این اقوام حس هم‌نژادی ندارند؟ این‌روزها می‌بینیم که از حکومت افغانستان شروع تا شورای ملی تا حلقات ویژه در حمایت از پاکستانی‌ها بر سر مردم «کلاه» می‌گذارند و آنان‌را تحریک می‌کنند. این سیاست در حقیقت کشور را چند قدم به «تجزیه» نزدیک‌تر می‌سازد. سیاست پشتونستان‌خواهی بی‌گمان که بر اقوام دیگر نیز سرایت می‌کند و تاجیکان در مرزهای شمال و غرب خواستار الحاق تاجیکان و فارسی‌زبانان می‌شوند. اوزبیک‌ها هم در مرزهای شمال خواستار الحاق با اوزبیکان همسایه می‌شوند. این باعث می‌گردد کشورهای قومی مانند پشتوانستان واحد، تاجیکستان واحد، اوزبکستان واحد و… در منطقه شکل بگیرد و چیزی به‌نام افغانستان در نقشه باقی نماند. آن‌های که در حمایت از پشتون‌های پاکستان کمر بسته اند، به‌یاد داشته باشند که این مداخله زیانِ جدی به استقلال نیم‌بند کشور خودمان وارد می‌کند. اگر فکر می‌کنید پشتون‌ افغانستان حق دارد پشتون آن‌سوی مرز را پارهٔ تن خود بداند، این حق‌را اوزبیک، تاجیک و هزاره هم دارد تا با پاره‌های گم‌شده‌ی شان روزی یکی شوند.

نگارنده: هارون معترف

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *