سلام برچی نیوز | حضور نداریم و هیچ نداریم!
  • انتشار: ۱۴ قوس ۱۳۹۶
  • ساعت: ۹:۴۷ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 10258
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=10258

حضور نداریم و هیچ نداریم!

مطابق یک قانون نانوشته ۷ میلیون هزاره در سطوح اول تصمیم گیری امنیتی داخلی نباید حضور داشته باشد. وقتی حضور نداری و در تصمیم گیری های امنیتی شریک نیستی در این کشور طاعون قومی زده دیگری در قبال امنیت و حفظ آبرو و جان و مال و زندگی تو احساس تکلیف جدی و مسولیت اساسی نمی کند!!

مطابق یک قانون نانوشته ۷ میلیون هزاره در سطوح اول تصمیم گیری امنیتی داخلی نباید حضور داشته باشد. وقتی حضور نداری و در تصمیم گیری های امنیتی شریک نیستی در این کشور طاعون قومی زده دیگری در قبال امنیت و حفظ آبرو و جان و مال و زندگی تو احساس تکلیف جدی و مسولیت اساسی نمی کند!!

امشب وقتی با اکثر مسولین امنیتی صحبت می کردم به گونه ای حرف می زدند که انگار هیچ اتفاقی نیافتاده است؛ درست مانند دوم اسد. راحت و بی غم بودند. آری نباید نگران هزاره بی چاره را بود. چون ضعیف است. چون قدرت ندارد. چون مدنی است. چون از دست اش کاری بر نمی آید. چون هزاره خدا داره!!

این قانون نانوشته؛ تو را از این پست ها در وزارت داخله کشور محروم کرده است:

هزاره :

– نه حق دارد وزیر داخله شود.

-نه حق دارد معین ارشد امنیتی شود.

– نه حق دارد قوماندان گارنیزیون شود

– نه حق دارد قوماندان شهر کابل شود.

– نه حق دارد معاون امنیتی قوماندانی کابل شود.

– نه حق دارد ریس استخبارات باشد

– نه حق دارد ریس تروریزم پولیس باشد

– نه حق دارد ریس جنایی شهر کابل باشد

نه در ۱۳ کندک قوماندانی کابل؛ حتی مسولیت اداره یک کندک را به تو نمی دهند.

هزاره به درد معاونت تامیناتی می خورد. و یا معاونت اطرافی و یا پست های تشریفاتی بدون اثر با حضور آدمک های شریف که حد اکثر در برابر زندگی فردی خود و چوکی که به ان چسپیده اند مسولند!!

و درحوزه سازمان امنیت ملی و مبارزه با تروریزم در کشوری به نام افغانستان و در شهری ۷ میلیونی مانند کابل که ۲ میلیونش را هزاره بی چاره تشکیل می دهد؛ هزاره حق ندارد:

– نه می توانی ریس امنیت باشی

– نه معاون اپراتیفی امنیت

– نه ریس مبارزه با تروریزم امنیت.

– نه مسول قطعه های خاص و نیروهای ورزیده.

– نه ریس امنیت کابل

– نه معاون امنیت کابل

-هزاره ها یا در بخش تعلیم باید باشند و یا در بخش تامینات. و یا هم باید معاون اطرافی و یا در بست های اضافی. ترجیحا اگر خانم باشند که چه بهتر.

حتی در حوزه های چندگانه هزاره نشین پولیس و امنیت یا تو هزاره بی چاره و ضعیف حضور نداری و یا حضور داری اما با حضور و شمار اندکی که هیچ به حساب نمی آیی.

نتیجه این می شود:

که باید هدف تروریست ها باشی.

تظاهراتت به خاک و خون کشیده شود

در معرض اختطاف و دزدی و قتل های سازمان یافته قرار بگیری

دختران و نوامیست کالای بی مقدار بازارهای بی عفتی.

مواد مخدر را به راحتی در میان فرزندانت پخش کنند.

زمین هایت را غصب و از نداشته هایت بدزدند.

در راه ها تو را گیروگان بگیرند.

در محیط شهر و بازار و کار اذیتت و توهین و تحقیرت بکنند

از پروژه های محلی و ملی محروم ازلی و ابدی باشی

از ابتکاراتت نه تنها تجلیل و تکریم و تشویق و استقبال نکنند که زهر زخم زبان و بیان اش را باید تحمل کنی.

در کانکور و استخدام ها و توزیع بورسیه ها محروم و سانسور شوی

و اگر اعتراض کردی قوم پرست و نفاق افکنت بخوانند

و اگر خاموش و بی روح و مجسمه وار بودی شریف و نجیبت بخوانند.

به انتخاباتت و رای و نظرت ات بهایی قایل نباشند….

راستی!

می دانیم‌ که برخی از این کاستی ها و نادیده انگاری ها زیر سر آدم نماهایی هست که چندین سال در چوکی های معاونت ها لم دادند و با بی عرضگی وضعیت حاضر را رقم‌ زدند. بخشی از این وضعیت اما ناشی از گوسفندوارگی مردم ماست که نه حق خود را از حکومت پرسیدند و نه از مجسمه های آدم‌ نمای شریف؛

و اما بخش عمده این وضعیت ناشی از همان قانون نانوشته است. قانونی که هزاره را از این مناصب اثر گذار بر زندگی و امنیت او و سایر اقوام و مردمان این دیار منع می‌کند و باز می دارد.

باید جنبش روشنایی را تقویت کرد؛ و در تصمیم گیری ها شریک شد. و آدم های توان مند و خلاق و جسور را به نمایندگی از مردم ما به حکومت فرستاد تا پاسبان نام و ناموس و حیثیت و امنیت جان و مال و آبروی ما باشند….

باید عزت و امنیت و آرامش هزاره ها را دوباره به ان ها برگرداند. باید این قانون و سایر قوانین نوشته و نانوشته تبعیض آمیز را از میان برد و قانون و ساختار عادلانه پدید آورد.

عارف رحمانی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *