سلام برچی نیوز | جنبش روشنایی و گفتمان انتقادی
  • انتشار: ۳ حوت ۱۳۹۵
  • ساعت: ۱۱:۴۵ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 1225
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=1225

جنبش روشنایی و گفتمان انتقادی

روز دوشنبه نشست علمی تحت عنوان «جنبش روشنایی و گفتمان انتقادی» از سوی انجمن علمی جامعه شناسی در سالن اجتماعات مؤسسه آموزش عالی انسانی، با سخنرانی آقایان: استاد ناصری نماینده پارلمان و عضو شورای عالی جنبش روشنایی، محمدیاسین بصیرت دانشجوی دکترای جامعه شناسی و حسین بیانی دانشجوی دکترای جامعه شناسی، در قم برگزار گردید، دبیری علمی این نشست را، آقای سلطانعلی کمالی ماستر جامعه شناسی برعهده داشت.

روز دوشنبه نشست علمی تحت عنوان «جنبش روشنایی و گفتمان انتقادی» از سوی انجمن علمی جامعه شناسی در سالن اجتماعات مؤسسه آموزش عالی انسانی، با سخنرانی آقایان: استاد ناصری نماینده پارلمان و عضو شورای عالی جنبش روشنایی، محمدیاسین بصیرت دانشجوی دکترای جامعه شناسی و حسین بیانی دانشجوی دکترای جامعه شناسی، در قم برگزار گردید، دبیری علمی این نشست را، آقای سلطانعلی کمالی ماستر جامعه شناسی برعهده داشت.

استاد ناصری گفت: جنبش روشنایی، یک خیزش قهری و جبری علیه تبعیض و بیعدالتی است، زیرا در موافقت نامه بُن که سنگ بنای نظام جدید افغانستان به شمار می رود، براساس مشارکت ملی، حضور هزاره ها در تمام لایه های قدرت، باید حداقل ۱۹% می بود؛ اما اکنون، طبق آمارها حضور هزاره ها در ادارات دولتی، حدود ۲% می باشد، از سوی دیگر، در قانون اساسی و میثاق ملی کشور، انکشاف متوازن توصیه شده و اِعمال هرگونه تبعیض و نابرابری بین شهروندان، ممنوع اعلام گردیده است؛ اما از کمک های ۱۲۹ میلیارد دلاری جامعه جهانی، حتی یک پروژه ملی به ارزش ۵۰۰ میلیون دلار هم در مناطق مرکزی اجرا و تطبیق نشده است.

استاد ناصری گفت: مردم هزاره با تمام توان شان از نظام جدید حمایت کردند؛ لذا به اعتراف کارشناسان داخلی و خارجی، مشارکت هزاره ها و به ویژه مشارکت زنان هزاره در انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری، بسیار بالا و گسترده بوده است، هزاره ها با تشکیل نهادهای مدنی و فعالیت های مدنی و فرهنگی شان، در نهادینه کردن دموکراسی و پایه گذاری افغانستان نوین، نقش اساسی ایفا نمودند، هزاره ها در طول پانزده سال گذشته هیچ نقشی در ناامنی کشور نداشته و مناطق مرکزی جزو امن ترین مناطق کشور به شمار می رود، در یک کلام، هزاره ها نه تنها از نظام جدید حمایت کردند؛ بلکه برای دفاع از نظام جدید، هزینه های سنگینی هم پرداخت نمودند؛ اما حکومت افغانستان، در برابر آن همه حمایت هزاره ها از نظام و حکومت، هیچگونه خدماتی را برای هزاره ها ارائه نکردند؛ بلکه علیه آنها تبعیض و بیعدالتی روا داشتند.

استاد ناصری گفت: تغییر ظالمانه مسیر انتقال برق «توتاپ» و یا «توتا» از بامیان به سالنگ، نشان داد که تبعیض و بیعدالتی در این حکومت چنان بیداد می کند که حاضر نیستند، حتی یک پروژه ملی از مناطق مرکزی عبور نماید، زیرا هم شرکت آلمانی فشنر و هم کارشناسان داخلی و خارجی، مسیر بامیان _ میدان وردک را برای انتقال برق ۵۰۰ کیلوولت ترکمنستان، از هر جهت مفید و مناسب ارزیابی کرده بودند؛ اما حکومت با یک نگاه تبعیض گرایانه این پروژه ملی را سیاسی ساخته و از مسیر اصلی آن منحرف نمود. اینجا بود که مردم از وجود این همه تبعیض و بیعدالتی آشکار به ستوه آمدند و جنبش روشنایی شکل گرفت.

استاد ناصری گفت: از دیدگاه جنبش روشنایی، مشکل ما تنها برق نیست، بلکه مشکل ما فرق است، یعنی اینکه هدف جنبش روشنایی، این است که تبعیض و بیعدالتی را از تمامی عرصه ها (از استخدام اداری گرفته تا انکشاف و توسعه کشور، از اختصاص بورس های تحصیلی گرفته تا نمایندگی های سیاسی افغانستان در خارج کشور)، بردارد و عدالت و رواداری را به ارمغان آورد، لذا جنبش روشنایی، یک جنبش اصلاحی است که می خواهد حکومت را وادار کند تا به احکام قانون اساسی عمل کند و بین شهروندان کشور، تبعیض و بیعدالتی روا ندارد، طبیعی است که‌ طرف مطالبه جنبش روشنایی فقط و فقط سران حکومت وحدت ملی است، نه هیچ شخص و جریان دیگر.

استاد ناصری همچنین گفت: جنبش روشنایی دارای پشتوانه گسترده و مستحکم مردمی است، آنهم مردمی که دارای آگاهی هستند و تبعیض و بیعدالتی را با گوشت و پوست شان درک می‌کند کنند؛ لذا فعالیت های عدالتخواهانه و مدنی جنبش روشنایی تا زمان رسیدن به هدف نهایی؛ یعنی رفع تبعیض و بیعدالتی، ادامه می یابد. ایشان یادآور گردید که‌ به فرموده رهبر شهید و براساس ایده مشارکت ملی، ما و همه اقوام ساکن در افغانستان باید در تصمیم‌گیری ها شریک باشند و مراکز تصمیم‌گیری از انحصار افراد خاص خارج شود.

دکتر بیانی Hossein Rad با بررسی پیشینه و انواع جنبش های اجتماعی، جنبش اجتماعی را یک جنبش اجتماعی و اصلاحی نامید و یادآور شد که‌ این جنبش، یک جنبش اعتراضی نسبت به وجود تبعیض و بیعدالتی در افغانستان است، در سابق ما را به صورت عریان می کشتند، قتل عام می کردند، سرزمین ما را غصب می کردند و از نظر جسمی ما را شکنجه می دادند، اما اکنون به صورت مدرن و نرم ما را شکنجه روحی و روانی می دهند، از ورود نخبگان ما در مراکز دانشگاهی و از استخدام نیروهای متخصص ما در ادارات دولتی ممانعت صورت می‌گیرد، در واقع همان تبعیض و بیعدالتی سابق در حق ما روا داشته می شود، اما به شکل مدرن و نرم که برای خیلی ها قابل درک نیست، لذا عده‌ای گمان می کنند که اوضاع بهبود و تبعیض کاهش یافته، در حالیکه چنین نیست.

دکتر بصیرت گفت: جنبش روشنایی در واقع یک گفتمان انتقادی نسبت به وضعیت موجود و گفتمان مسلط در جامعه افغانستان است، زیرا با اینکه نظام موجود در افغانستان، ادعای دموکراسی دارد، اما در عمل، همان نظام قبیله‌ای و انحصاری سابق، البته به شکل مدرن، تداوم یافته است، یعنی از یکسو، ادعای دموکراسی، رعایت حقوق شهروندی، عدم تبعیض بین شهروندان و…، تبلیغ می شود و این امر، انتظاراتی را به وجود می‌آورد، ولی از سوی دیگر در عمل، دانشجویان، تحصیل کردگان و نخبگان ما می بینند که تبعیض و بیعدالتی با شدیدترین شکل آن وجود دارد، لذا برای تغییر وضعیت موجود به وضعیت مطلوب و رفع تبعیض و بیعدالتی، اقدام و جنبش روشنایی را به وجود آوردند.

از برگه‌ی احمد بهزاد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *