• انتشار: ۱۹ سرطان ۱۳۹۶
  • ساعت: ۴:۳۶ ب.ظ
  • سرویس: بین الملل
  • کدخبر: 6013
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=6013

توان و جایگاه روس‌ ها در بحران سوریه

راهبرد چند ماه اخیر روس‌ ها نشانگر آن است، که مسکو در پی ایجاد توافق میان گروه های داخلی سوریه و حل بحران در این کشور با کمترین هزینه ممکن است.

در واقع، روس‌ ها تلاش‌ می‌ کنند، با پایین آوردن هزینه ‌ها، شرایط و وضعیت را آنگونه که مناسب می دانند، شکل دهند.

 

روسیه به عنوان یکی از مهم‌ ترین قدرت‌ های بین‌ المللی حضور و نقشی فعال را در عرصه بحران سوریه دارا می باشد. در واقع، روس‌ها پس از ورود به بحران سوریه در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۵ یکی از مهم‌ ترین بازیگرانی بوده‌اند، که نقشی تاثیرگذار را در روند تحولات داشته ‌اند. بنا برهمین ملاحظه موقعیت و جایگاه میدانی ارتش سوریه از اهمیت قابل ملا‌حظه ‌ای برخوردار است. در همین راستا، این مساله که ارتش سوریه چه پایگاه ‌هایی را در اختیار دارند؛ یعنی در چه مناطقی از سوریه مستقر هستند و مهم‌ ترین اقدامات و راهبردهای آن‌ها چیست؟ مهم ‌ترین موضوعی می‌ باشد که در گزارش حاضر به آن پرداخته شده است.

از ابتدای ورود روسیه به بحران سوریه تا یک ماه اخیر هیچ آمار رسمی و تعداد دقیقی از نیروهای نظامی روس در دست نبود و دستگاه‌ های سیاسی و نظامی روسیه نیز هیچ آمار روشنی را ارائه نمی ‌کردند. با این وجود در اوایل تیرماه سال جاری در قالب قانون رسیدگی به وضعیت «کهنه سربازان» روس که از سوی نمایندگان روسیه تصویب شد، تعداد نیروهای روس شرکت کننده در عملیات نظامی در سوریه را علنی گردید. به گزارش پایگاه خبری شبکۀ العالم، بر پایۀ اطلاعاتی که دربارۀ این قانون منتشر شده است، ۲۵ هزار نیروی نظامی و غیرنظامی روس از سپتامبر ۲۰۱۵ تاکنون در سوریه حضور یافته ‌اند. علاوه بر این تعداد از نیروهای نظامی، مهم ‌ترین پایگاه های محل استقرار ارتش روسیه در کشور سوریه را می‌ توان در چهار موقعیت تبیین کرد.

۱- پایگاه هوایی فدراسیون روسیه در «لاذقیه»

پایگاه هوایی لاذقیه را می‌توان مهم‌ ترین و راهبردی ‌ترین پایگاه نظامی برای روس‌ها دانست. از ابتدای ورود مسکو به بحران سوریه در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۵ تا کنون این پایگاه به عنوان مهم ‌ترین پایگاه و مکان برای ضربه‌ زدن به داعش استفاده می‌ شود. به‌ گونه ‌ای که جنگنده ‌ها، بالگردها و بمب‌ افکن‌های روسی اکثراً در لاذقیه مستقر هستند. براساس گزارش سایت باشگاه خبرنگاران جوان، برای حفاظت از پایگاه هوایی لاذقیه سامانه‌ های موشکی پنتسیر-اس۱ (Pantsir-S1) و بوک-ام۲ای (Buk-M2E) به کار گرفته شده ‌اند. به طور کلی، از ابتدای ورود روس‌ ها به بحران سوریه این پایگاه مهم ‌ترین نقش را در انجام عملیات هوایی و شناسایی مواضع دشمنان داشته است.

۲- پایگاه نظامی فدراسیون روسیه در «بندر طرطوس»

پایگاه نظامی طرطوس در سال ۱۹۷۱ در جهت گسترش ناوگان اتحاد جماهیر شوروی سابق ایجاد شده است. نیروهای دریایی ارتش روسیه درغرب سوریه در این پایگاه نظامی مستقر هستند. این پایگاه نظامی در ابعاد کوچک بوده و در راستای تعمیر و نگهداری ناوهای جنگی نیروی دریایی ارتش فدراسیون روسیه انجام وظیفه می‌ کند. پایگاه نظامی “طرطوس” در راستای  سفر و نگهداری از ادوات فدراسیون روسیه ایجاد شده و در سفر ناوگروه‌های این کشور در منطقه مدیترانه ایفای نقش می‌ کند.

۳- پایگاه هوایی فدراسیون روسیه در «الشعیرات»

سومین پایگاه نظامی روس‌ها را در عرصه بحران سوریه می ‌توان پایگاه هوایی «الشعیرات» در استان حمص دانست. در این پایگاه نظامی نیروی هوایی روسیه با همکاری نیروی هوایی حکومت مرکزی سوریه، حضور دارند و در جریان آزاد سازی استان حلب در اوخر سال ۲۰۱۶ و پیش‌ روی‌های ارتش سوریه در جبهه شمال، این پایگاه از نقش مهمی برخوردار بوده است. شایان ذکر است این پایگاه در ۷ آوریل ۲۰۱۷ به بهانه‌ جویی انقام از حادثه شیمیایی خان شیخون با فرمان دونالد ترامپ با موشک ‌های آمریکایی مورد هدف قرار گرفت.

۴- فرودگاه نظامی  «کویرس»

چهارمین پایگاه نظامی روس ‌ها در عرصه بحران سوریه، فرودگاه کویرس در شمال استان حلب است. این فرودگاه به واسطه قرار گرفتن در ۴۰ کیلومتری شهر حلب از اهمیت استراتژیکی در عرصه معادلات نظامی سوریه برخوردار بود و نقش قابل توجهی را در پیروزی ‌های میدانی ارتش سوریه از ابتدای سال ۲۰۱۶ تا کنون دارد.

به ‌طورکلی، روسیه با داشتن نیروها و تسلیحات پیشرفته در این چهار پایگاه نظامی استراتژیک در مقاطع مختلف و در قالب عملیات‌ های چند گانه، نقش بسیار پررنگی را در تغییر معادلات سیاسی بحران سوریه داشته است. در ابتدای ورود روس‌ها به بحران، معارضان و تروریست‌ ها کنترل حدود دو سوم از نواحی سرزمینی سوریه را در دست گرفته بودند. در این میان داعش بیشترین سهم را داشت و دیگر نیروهای تروریست در مناطق شمال و شرق سوریه سهم کمتری نیز داشتند؛ اما با ورود مسکو به بحران و جدیت این کشور در حمایت از ارتش و حکومت قانونی و مشروع سوریه، و قرار گرفتن در کنار متحدان این کشور، پیروزی های بشار اسد و عقب ‌نشینی معارضان روندی دیگر یافت و فزونی گرفت.

از اوایل سال ۲۰۱۶ ، ابتدا شهرک ‌های نبل و الزهرا آزاد شدند و در ادامه فتح بزرگ با آزاد سازی شهر استراتژیک حلب از کنترل تروریست‌ ها اتفاق افتاد. پس از این پیروزی، روسیه در قالب توافق با ایران و ترکیه تلاش کرد عرصه را برای رسیدن به توافق از طریق گفت ‌وگو ایجاد کند.

در قالب نشست‌ های آستانه و توافق آتش‌ بس ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶ نیز تلاش‌ های دیپلماتیک آغاز شد. با وجود تمامی این تفاسیر راهبرد چند ماه اخیر روس‌ ها نشان گر آن است، که مسکو در پی ایجاد توافق میان گروههای داخلی سوریه و حل بحران در این کشور با کمترین هزینه ممکن است. در واقع، روس‌ ها تلاش‌ می‌ کنند با پایین آوردن هزینه ‌ها، شرایط و وضعیت را آنگونه که مناسب می دانند، شکل دهند.  با این حال، به نظر می‌ رسد که آنها به هیچ عنوان حاضر به عقب‌ نشینی در مواضع خود نسبت به آمریکا نیستند و تا زمانی که ثبات کامل درنظام سیاسی سوریه مستقر نشود حاضر به بیرون بردن نیروهای نظامی و جنگنده ‌های خود از دمشق نخواهند شد.

علاوه بر اینها  باید گفت، روسیه بعنوان یکی از اعضای دائم شورای امنیت، در تحولات اخیر سوریه، از این منظر جایگاه ویژه دارد و همین مسئله یکی از مهمترین چالشهای ایالات متحده آمریکا و متحدان آن در مقابله و خصومت علیه نظام سوریه و مردم این کشور در جهت تأمین منافع و امنیت رژیم اشغالگر قدس، در پرونده سوریه می باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *