• انتشار: ۱۳ دلو ۱۳۹۷
  • ساعت: ۵:۰۵ ب.ظ
  • سرویس: تحلیل و مقالات
  • کدخبر: 26954
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=26954

تنهایی ترحم‌برانگیز آقای غنی!

اشرف غنی؛ رئیس جمهوری روز (۱۰ دلو) چهارشنبه در خیمه لویه جرگه در جمع گروهی از جوانان گفت که نهاد‌های بین‌المللی در بخش صلح تجربه موفق ندارند.

اشرف غنی؛ رئیس جمهوری روز (۱۰ دلو) چهارشنبه در خیمه لویه جرگه در جمع گروهی از جوانان گفت که نهاد‌های بین‌المللی در بخش صلح تجربه موفق ندارند.

آقای غنی همچنین بر برگزاری انتخابات تاکید کرد و گفت که در کمیسیون‌های انتخاباتی اصلاحات گسترده ایجاد می‌شود.

او افزود که قانون انتخابات تعدیل می‌شود و رای‌گیری در انتخابات به صورت بایومتریک خواهد بود.

او گفت که انتظار دارد نتایج انتخابات ریاست جمهوری به صورت شفاف طی «دو روز» با مردم شریک شود.

غنی در حالی در مورد گفتگوهای صلح تردید دارد که جامعه بین المللی و سران جهادی و سیاسی کشور نیز به فرجام آن خوشبین هستند.

در مجالس سیاسی کابل بحث حکومت موقت نیز مطرح است موردی که به شدت باعث نگرانی آقای غنی شده است.

رئیس جمهور اما تنها مانده است.

او به تنهایی در برابر زلمی خلیلزاد و اراده امریکا برای صلح با طالبان می جنگد؛ صلحی که هرگز مطلوب او نیست؛ زیرا او در آن جایی ندارد.

او اکنون بیش از هر زمان دیگری، دموکرات و مردم گرا و قانونمدار شده است.

کسی که چهار سال تمام در برابر همه روندهای اصلاحی برای انتخابات، مانع ایجاد کرد و در نهایت، موجب بروز افتضاح شرم آور انتخابات پارلمانی شد، اکنون از انتخابات شفاف حرف می زند، وعده اصلاحات همه جانبه انتخاباتی می دهد، درباره انتخابات بیومتریک صحبت می کند و از روشن شدن نتایج انتخابات ریاست جمهوری، تنها در عرض «دو روز» سخن می گوید؛ چیزی که در افغانستان و به ویژه در دولت وحدت ملی، به یک معجزه شباهت دارد.

این را هم بخوانید:  در ولایت غور «۱/۵متر» برف باریده است

مهم تر از همه اینها اینکه آقای غنی اکنون به مردم رو می کند و در اجتماع جوانان سخن می گوید؛ او که در دوران حکومت اش، بدترین کارنامه را در زمینه سرکوب اعتراضات مردمی و مهار تظاهرات خیابانی جوانان با استفاده از گلوله های مرگبار جنگی را ثبت کرده است.

همه اینها نشان می دهد که آقای رئیس به شدت تنها شده است؛ تنهایی ترحم برانگیزی که بی شباهت به آخرین روزهای حکومت های سرکوبگر کمونیستی نیست.

آیا این بدان معناست که آقای غنی از جانب امریکا طرد شده است؟ مخالفت های او با روند صلح امریکا با طالبان، در شرایطی صورت می گیرد که او خود مشتاق تر از همه به صلح با طالبان بود.

او برای این منظور، حتی روی بدیهی ترین حقوق مردم افغانستان هم پا گذاشت و خون هزاران قربانی تروریزم خون آشام طالبانی را زیر پا گذاشت تا طالبان که هم پیش از این و هم در دوران حکومت وحدت ملی، مرتکب مرگبارترین جنایت های ضد بشری علیه مردم افغانستان شدند و تنها در چهار سال اول حکومت موجود، بربنیاد آماری که خود آقای غنی، ارائه کرده، جان ۴۵ هزار نیروی امنیتی را گرفتند، به دلیل ارتکاب این جنایات، مجازات نشوند و روند صلح با آن گروه، زیر سؤال نرود.

این را هم بخوانید:  پوتین: موشک‌های ما تمام خاک آمریکا را پوشش می دهد

با این وصف، آقای غنی که امروز سنگ مردم را به سینه می زند و از شفافیت روندهای مردم سالارانه ای مانند انتخابات سخن می گوید، دغدغه مردم را ندارد و دلیل تنش او با امریکا بر سر این نیست که چرا به نیابت از مردم افغانستان، وارد معامله صلح با طالبان شده است؛ زیرا او در طول این چهار سال، خود بزرگترین مانع در مسیر تحقق آرمان های مردم بود.

به بیان روشن تر، در دوره حکومت وحدت ملی، هیچکس به اندازه اشرف غنی، برای تحقق اهداف و منافع و خواسته های امریکا در افغانستان، تلاش نکرد. او در عین حال، فرصت، زمان، انرژی، سرمایه و امکانات فراوانی را صرف تبرئه و تطهیر تروریزم طالبانی کرد تا روند صلح با آن گروه، زیر سؤال نرود.

بنابراین، ریاکاری های امروز آقای غنی برای بازگشت به دامن مردم، چیزی جز تقلای مذبوحانه برای نجات خود و دولت و قدرت خویش از قربانی شدن برای صلح امریکا با طالبان نمی باشد.

این را هم بخوانید:  داوودزَی: کمتر از یکماه دیگر مذاکره مستقیم «دولت با طالبان» آغاز می شود

آقای غنی می داند که در صلح امریکا با طالبان، هیچ جایی برای او وجود ندارد. به همین دلیل، به گونه حیرت آوری، بر برگزاری انتخابات ریاست جمهوری تأکید می کند و وعده شفافیت و اصلاحات در آن را می دهد.

اما اکنون خیلی دیر شده است. رییس جمهوری که با انکار انتخاب مردم و به کمک امریکا، به قدرت رسید و در همه این سال ها، تمام توانش را صرف جلب رضایت و حمایت ایالات متحده کرد، دیگر فرصتی برای بازگشت به مردم ندارد و برگزاری همایش های تبلیغاتی و سخنرانی در اجتماع جوانان هم نشانگر تنهایی ترحم برانگیز کسی است که هرگز به قدرت مردم، ایمان نداشت؛ زیرا تصور می کرد که امریکا برای همیشه از او حمایت خواهد کرد.

خبرگزاری جمهور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *