• انتشار: ۲۹ اسد ۱۳۹۶
  • ساعت: ۱۱:۲۸ ق.ظ
  • سرویس: بین الملل
  • کدخبر: 7106
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=7106

تحرکات برای تخریب نیروهای مردمی عراق

درگیری در شهر الرمادی که برخی از گزارش ها از سقوط این شهر توسط گروه تروریستی داعش حکایت دارد بار دیگر نقش نیروهای مردمی در آزاد سازی مناطق تحت اشغال را بیش از بیش روشن کرد.

درگیری در شهر الرمادی که برخی از گزارش ها از سقوط این شهر توسط گروه تروریستی داعش حکایت دارد بار دیگر نقش نیروهای مردمی در آزاد سازی مناطق تحت اشغال را بیش از بیش روشن کرد.

پس از اینکه داعش در تابستان سال ۲۰۱۴ با همسویی عناصری همچون آثیل النجیفی والی فراری نینوا موصل را به اشغال خود درآورد اینک این گروه تلاش دارد بر الرمادی مرکز ولایت الانبار نیز غلبه کند.

صهیب الراوی والی الانبار عراق در گفتگو با شبکه تلویزیونی الحدث گفت: شرق الرمادی و منطقه الجویبه تحت سیطره نیروهای امنیتی عراق قرار دارد. در برخی از مناطق در حومه الرمادی درگیری وجود دارد اما بیشتر مناطق الرمادی و مرکز این شهر اکنون تحت سیطره تروریست ها قرار دارد.

اگر بخواهیم مروری به حوادث مهم عراق از زمان سقوط نینوا به دست داعش تا حوادث الرمادی بنماییم می توانیم نموداری ترسیم کنیم که در این مدت نیروهای مردمی رسم کرده اند.

نیروهای مردمی برگرفته از فتوای آیت الله سیستانی صحنه های بی بدیلی خلق کردند و آثار جانفشانی آنها در آمرلی، جرف الصخر و دیالی و العلم، الدور و تکریت موجود است.اما به همین اندازه که نیروهای مردمی جانفشانی کردند توطئه ها هم به موازات آن وجود داشته است.

الحشد الشعبی یا الحشد الوطنی(بسیج مردمی یا ملی) به عنوان نیروهای نظامی مردمی وابسته به موسسات امنیتی عراق شناخته می شوند.

علاوه بر مردم عادی که تحت آموزش های نظامی قرار گرفته اند گروه های مقاومت اسلامی از جمله سازمان بدر که قبلا سابقه مبارزاتی داشته اند و عصائب اهل الحق و گردان های صلح وابسته به جریان صدر و گردان های حزب الله عراق و برخی دیگر از واحدهای نظامی حضور دارند.همچنین عشایر سنی ولایت های صلاح الدین و نینوا نیز حضور دارند.

همانطور که گفتیم نیروهای مردمی در هر کارزایی موفق عمل کرده اند اما مشکل زمانی رخ داد که اتهاماتی به این نیروهای خودجوش و بسیج مردمی زده شد و حیدر العبادی که در راستای سیاست های درهای باز خود نمی خواهد هیچ طرف داخلی و خارجی را از خود برنجاند دستور داد که نیروهای مردمی از برخی مناطق خارج شود.

متعاقب این تحولات و در حالی که بسیاری از فرماندهان نیروهای مردمی این ادعاهای مطرح شده درباره غارت در تکریت را تکذیب و آن را کار داعشی ها عنوان کردند، داعش از این اختلاف نهایت استفاده را کرد.

عراق گویا کشوری نفرین شده است و اختلاف هیچگاه قصد ندارد از میان سیاستمداران این کشور رخت بندد. این بار هم داعش با استفاده از حربه ای که به کار گرفته بود موفق شد بر بخش اعظم پالایشگاه بیجی مسلط شود.

این درحالی بود که هنوز میان نیروهای مردمی و حیدر العبادی بحث و اختلاف نظر  وجود داشت اما داعش که بدنه آن را بعثی ها تشکیل می دهند به خوبی فرصت را مغتنم شمرد و در حالی که نیروهای مردمی و از جمله هادی العامری فرمانده کهنه کار سازمان بدر از آمادگی کامل نیروهای مردمی در صورتی که العبادی دستور دهد خبر داده بودند اما به این ابراز آمادگی ها توجهی نشد و همان ادعاهای قدیمی از سوی برخی سیاستمداران مبنی بر اینکه شبه نظامیان شیعی نباید در مناطق سنی نشین دخالت کنند مطرح شد.

اما نتیجه چه شد؟ دومین مرکز ولایت در عراق یعنی الرمادی در آستانه سقوط است. شهر الرمادی مرکز الانبار در ۱۰۸ کیلومتری غرب بغداد واقع شده است. این شهر در جنوب غرب آنچه مثلث سنی عراق نامیده می شود، قرار گرفته است.عشایر الدیم، البوفهد، البوعلوان، البوذیاب، البوعساف، البومرعی، البو خلیفه، البو ریشه و البوعبید در آن قرار دارد.

این شهر به علت دور بودن از مرز ایران با عراق در جریان جنگ میان این دو کشور آسیب زیادی ندید. الرمادی یکی از شهرهای مهم در تجارت میان عراق با اردن و سوریه است.این شهر با خطوط مواصلاتی سریع با بغداد در ارتباط است و دارای آثار باستانی و دارای خط آهن به سوریه است.

الرمادی در فاصله سال های۱۸۶۹تا۱۸۷۲ میلادی از سوی مدحت پاشا والی بغداد بنا نهاده شد و بعدها به محلی برای تهیه آذوقه مسافران تبدیل شد.در سال ۱۹۳۲ این شهر توسعه یافت و به شکل کنونی درآمد.در فاصله میان الرمادی و الفلوجه میدان هوایی سن الذبان قرار دارد که انگلیسی ها در سال ۱۹۳۵ تاسیس کردند و در غرب فرات و نزدیکی الحبانیه قرار دارد.در سال ۱۹۵۵ به دنبال لغو معاهده ۱۹۳۵ ارتش عراق در این شهر حضور یافت.این شهر از کانون های ضد آمریکایی در جریان اشغال عراق محسوب می شود.

الرمادی در غرب عراق و مرکز الانبار است و سقوط آن می تواند در صورتی که به درازا بیانجامد خطر ساز باشد زیرا منطقه ای مهم است از سویی با سوریه در ارتباط است و از سوی دیگر با کربلا هم مرز است.

العبادی باید کاری که هم اکنون انجام داده است یعنی درخواست از نیروهای مردمی برای حضور در نبرد الانبار را خیلی زودتر قبل از اینکه داعش الرمادی را اشغال کند انجام می داد.

سعد الحدیثی سخنگوی نخست وزیر عراق اعلام کرد: فرمانده کل نیروهای مسلح از نیروهای مردمی خواسته است که آماده مشارکت در جنگ الانبار در حمایت از نیروهای مسلح و عشایر سنی برای بازپس گیری شهرهای الانبار باشند.

قبل از آن مهدی صالح النومان معاون والی الانبار در امور امنیتی از درخواستی که به العبادی برای حضور نیروهای مردمی داده شده است خبر داده بودند.

آنچه ضروری به نظر می رسد این است که قبل از اینکه داعش مراکز را بمب گذاری کند و تکریت دیگری را برای نیروهای مردمی رقم بزند باید سریعا عملیات بازپس گیری الرمادی از لوث داعش آغاز شود و انتظار می رود که طی ساعات آینده این نبرد سخت با داعشی ها شروع شود.

یکی از عوامل سقوط بخش اعظم شهر الرمادی را شاید بتوان همان سیاستمداران خارج نشینی دانست که سنگ مناطق سنی نشین را به سینه می زنند و اظهار نظرهای آنها در برابر کمره های تلویزیونی مبنی بر اینکه عشایر سلاح ندارند به مثابه پیامی به داعش برای ورود به الرمادی بود.

این درحالی است که کریم النوری سخنگوی نیروهای مردمی اعلام کرد: حوادثی که طی روزهای اخیر رخ داده است اهمیت نیروهای مردمی را بیش از قبل آشکار کرده است.این نیروها به مثابه نیروهای کار کُشته ای هستند که امنیت ملی عراق را تامین می کنند.دعوت فرمانده کل نیروهای مسلح در زمان مناسب انجام شده است و داعش را با چالش روبرو می کند.

وی افزود: نبرد الرمادی به مراتب آسانتر از نبرد صلاح الدین است زیرا مساحت های زیاد و دشت مانند این ولایت داعش را به مثابه صید آسانی تبدیل می کند و نیروهای مسلح به راحتی می توانند آنها را شکار کنند.ما طرح های لازم را در پیش رو داریم و طرح های داعش برای ما شناخته شده است.

النوری تاکید کرد: ما ثابت خواهیم کرد که مرد جنگ هستیم و داعشی ها به ماهیت افرادی که به آنها خواهند جنگید پی خواهند برد.نبرد به زودی رقم خواهد خورد.

اما به دنبال خطر سقوط کامل الرمادی ساکنان این شهر که به خوبی از وحشی گری های داعشی ها آگاه هستند به سوی عامر الفلوجه و الخالدیه فرار کرده اند.مسئولان محلی در الخالدیه اعلام کرده اند که بیش از سه هزار آواره در الخالدیه هستند و نیازمند کمک هستند.

در مجموع می توان گفت که حضور نیروهای مردمی می تواند نقطه عطف در نبرد دیگر این نیروها با داعشی ها باشد به ویژه که این نیروها همانطور که کریم النوری گفته است از فنون جنگ با داعش آگاه هستند و قبلا در مناطق صعب العبور تر مانند جرف الصخر در شمال بابل و نیز جهنم تکریت که داعش وجب به وجب آن را بمبگذاری کرده بود فائق آیند و می توانند پیروزی دیگری بر خلاف خواست آمریکا و همپیمانان منطقه ای آنها و نیز سیاستمدارانی که در امان و دیگر پایتخت های عربی نشسته و دم از حمایت مردم الانبار می زنند باشد.امید می رود که این بار دیگر از اتهامات بی اساس علیه نیروهای مردمی خودداری شود زیرا داعش دشمنی است که رحم نمی کند و از کوچکترین فرصتی استفاده می کند. امید می رود که آمریکایی هایی که مدتها در الانبار مشاوران دارند دست از کارشکنی بردارند و در مسیر این  نیروها سنگ اندازی نکنند.

اما اگر بخواهیم دلایل خطر سقوط الرمادی را بررسی کنیم می توان برخی عوامل را بر شماریم که از جمله آنها:

۱-نبود تصمیم قاطع برای عملیات نظامی و در واقع تردید حیدر العبادی برای به کارگیری نیروهای مردمی و یکسره کردن کار.

۲- نقش آمریکایی ها که با وجود داشتن مشاوران نظامی در این ولایت همانند تماشاگر عمل کردند و بر خلاف ادعاهای خود نشان دادند که تمایلی به نابودی داعش ندارند و فقط قصد اجرای سیاست ها خود را عراق دارند.

۳- بی ثباتی سیاسی و اختلاف نظرهای عراقی ها و  سم پاشی ها برخی نمایندگانی که خود را نماینده الانبار می دانند.

۴-موقعیت ویژه الانبار و نزدیکی آن را سوریه و استفاده تروریست ها از فلوجه و دیگر کانون های ثابت خود که در سال گذشته در این ولایت اشغال کرده اند و بهره گرفتن از دیگر همرزمان خود در داخل سوریه.

۵-تمایل داعش برای گسترش دامنه نفوذ خود و در اختیار گرفتن مناطق بیشتر برای تقویت خلافت خیالی خود و در صورت توان تهدید کربلا و بغداد با استفاده از الانبار و نیز جبران شکست های خود در مناطقی از صلاح الدین.

۶-ضعف توان نظامی عشایر و مخالفت سرسختانه برخی الانباری در مقابل ورود نیروهای مردمی.

۷- دیدگاه اشتباهی که نزد برخی ساکنان این ولایت درباره اینکه داعشی ها از به اصطلاح آنچه شبه نظامیان شیعه می خوانند، بهتر است و فراهم آوردن بستر لازم برای خواسته های شوم داعش.

۸- ضعف تاکتیک های به کار گرفته از سوی ارتش و پولیس و تمرکز عملیات های در الانبار در مناطق خارج از الرمادی مانند الکرمه و تلاش برای بازپس گیری مناطقی دور دست از الرمادی و عدم توجه به پاکسازی کانون های مرکزی و استحکام مواضع در این شهر.الرمادی می تواند به کانون مهمی برای شروع عملیات در دیگر مناطق الانبار منجر شود.

۹- اشتباه کُشنده عشایر و برخی مسئولان الانبار در توجه به آمریکا و تکیه کردن بر واشنگتن به جای همدلی با هم وطنان خود و کمک گرفتن از دولت مرکزی.

۱۰- سیاست های آمریکا در تقویت داعش و اینگونه وانمود کردن که تنها جنگنده های آمریکایی و ارتش معظم آمریکا قادر به نابودی داعش است و ضعیف نشان دادند نیروهای مردمی.

اگر مثلث نیروهای مردمی، عشایری و امنیتی در الانبار شکل گیرد داعش و دیگر تروریست های همدست بعثی آنها توان مقابله در برابر آنها را ندارند و مانند هم نوعان تروریست خود در القلمون متحمل شکست خواهند شد و اگر شکست بخورند نه تنها بخش زیادی را از دست خواهند داد بلکه عقبه آنها در داخل سوریه قطع خواهد شد و این مهم به آزاد سازی موصل عراق هم کمک خواهد کرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *