سلام برچی نیوز | تبانی چهار «امریکایی»/ غنی مدویدفِ کرزی می‌شود؟
  • انتشار: ۲ جوزا ۱۳۹۶
  • ساعت: ۱:۰۷ ب.ظ
  • سرویس: x تیتر یک
  • کدخبر: 3016
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=3016
كرزي خطاب به خليلزاد: از ديوانه حمايت مي كنم

تبانی چهار «امریکایی»/ غنی مدویدفِ کرزی می‌شود؟

قای کرزی در سه سال حکومت وحدت ملی در ظاهر همواره ساز مخالفت با این حکومت و امریکایی‌ها داشته است. وی با سفرهای مختلف به کشورهایی چون روسیه و چین هم از موضع‌گیری‌های ضد امریکایی خود دریغ نکرده است. در حوزۀ سیاست داخلی کشور نیز به نوعی تلاش داشته تا نفوذ خود را بر این حکومت و تصمیم‌گیری‌های کلان کشور داشته باشد. با این حال گاهی اما خود را حامی این حکومت هم قلمداد کرده است. این نوع سیاست آقای کرزی، تحلیل‌ها و تفسیرهای مختلفی را میان روزنامه‌گاران و گروه‌های سیاسی در پی داشته است. چرا آقای کرزی چنین سیاستی را داشته و دارد؟ در واقع پشت این سیاست چه اهدافی می‌تواند وجود داشته باشد؟

آقای کرزی در سه سال حکومت وحدت ملی در ظاهر همواره ساز مخالفت با این حکومت و امریکایی‌ها داشته است. وی با سفرهای مختلف به کشورهایی چون روسیه و چین هم از موضع‌گیری‌های ضد امریکایی خود دریغ نکرده است. در حوزۀ سیاست داخلی کشور نیز به نوعی تلاش داشته تا نفوذ خود را بر این حکومت و تصمیم‌گیری‌های کلان کشور داشته باشد. با این حال گاهی اما خود را حامی این حکومت هم قلمداد کرده است. این نوع سیاست آقای کرزی، تحلیل‌ها و تفسیرهای مختلفی را میان روزنامه‌گاران و گروه‌های سیاسی در پی داشته است. چرا آقای کرزی چنین سیاستی را داشته و دارد؟ در واقع پشت این سیاست چه اهدافی می‌تواند وجود داشته باشد؟

قبل از انتخابات ریاست جمهوری سال ٢٠١۴، صف‌کشی‌ها و گمانه‌زنی‌های زیادی نسبت به کاندیدا شدن تعداد زیادی از چهره‌ها در انتخابات ریاست جمهوری افغانستان، شکل گرفته بود.

عبدالله عبدالله که حمایت بیشتر جبهۀ شمال را با خود داشت به عنوان کاندیدای این حوزۀ سیاسی وارد صحنه شده بود. در آن روزها جمعی از سران پشتون‌تبار در تلاش این بودند تا در حوزۀ پشتون‌های افغانستان نیز کاندیدای واحدی وارد عمل شود و یا از تعدد نامزدان، جلوگیری گردد.

محمداشرف غنی، محمدحنیف اتمر، علی‌احمد جلالی، زلمی خلیل‌زاد، حمیدالله فاروقی و حدود پنج تن دیگر از چهره‌های پشتون که داوطلب نامزدی در انتخابات بودند دور هم جمع شدند. تلاش این‌ها بر این بود تا توافقی بر سر یک کاندیدا صورت گیرد.

پس از توافق‌های ابتدایی، سرانجام به پیشنهاد آقای حنیف اتمر، فاکتورها و شاخصه‌های افراد به بررسی گرفته می‌شود. در کنار فاکتورهایی چون داشتن حمایت ایالات متحده امریکا، روابط نیک با همسایگان و کشورهای دور و نزدیک و حمایت رییس‌جمهور برحال (حامد کرزی) از مهم‌ترین نکته‌های تمایز و برتری یک کاندیدا مورد تایید همۀ اعضای این گروه قرار می‌گیرد.

پس از بحث و پرس‌وجوی زیاد، سرانجام اشرف‌غنی احمدزی مدعی می‌شود که من حمایت رییس‌جمهور کرزی را با خود دارم و از این جهت گزینه مطلوب برای احراز ریاست جمهوری شمرده می‌شوم.

اعضای مجلس ادعای اشرف‌غنی را آن‌چنان که باور می‌کردند نکردند و فیصله نمودند تا دو نفر به نمایندگی از تمام اعضای جلسه، در دیدار با آقای کرزی، خواستار وضاحت این ادعا شوند.

دیدار هیات با حامد کرزی

علی‌احمد جلالی و زلمی خلیل‌زاد، دو فردی بودند که می‌بایست در خصوص ادعای اشرف‌غنی با کرزی صحبت می‌کردند.

زلمی خلیل‌زاد صحبت را آغاز می‌کند. خطاب به آقای کرزی می‌گوید که ما چهار نفر چند سال قبل توافقی داشتیم که امروز باید در موردش صحبت کنیم.

خلیل‌زاد به کرزی می‌گوید: «زمانی که من سفیر امریکا در افغانستان بودم، توافقی با هم کردیم که در افغانستان نباید قدرت از چهار نفر امریکایی (حامد کرزی، زلمی خلیل‌زاد، علی‌احمد جلالی و اشرف‌غنی احمدزی) به کسانی دیگر منتقل شود.

خلیل‌زاد می‌افزاید: «حالا که قانون اجازۀ ماندن و برگشتن به قدرت را به شما نمی‌دهد، اگر به توافق قبلی پابند هستید، از میان سه چهرۀ دیگر امریکایی یکی را انتخاب و حمایت کنید.»

خلیل‌زاد علاوه می‌کند که دوران قانونی حکومت کرزی خاتمه یافته است. اشرف‌غنی هم که «…» است. حالا از میان من و جلالی بالای هر کدام ما که دست بگذارید، دیگر اعتراضی نخواهیم کرد.

کرزی ضمن آنکه تاکید بر انجام تعهدهایش می‌کند، خطاب به جلالی و خلیل‌زاد می‌گوید که چهرۀ مورد حمایت من همان «…» (اشرف‌غنی احمدزی) است.

سرانجام جلالی و خلیل‌زاد از موضع حامد کرزی برآشفته می‌شوند و به نحوی دست از پیکارها و بازی‌های انتخاباتی در افغانستان برمی‌دارند.

همزمان با پا پس کشیدن این دو چهرۀ امریکایی، میدان برای کرزی و غنی بهتر و بیشتر مساعد می‌شود. حتا گفته‌هایی وجود دارد که غنی به کرزی تعهد می‌سپارد تا او را دوباره به قدرت برساند.

با توجه به بازی‌های انجام‌شده، حالا باید با دید عمیق‌تر تحول‌ها و بازی‌های عجیب سیاسی و انتخاباتی ٢٠١۴ را مطالعه و بررسی کرد. باید دریافت که آیا غنی و کرزی همان بازی مدویدوف و پوتین که در روسیه انجام شد را روی دست گرفته‌اند و یا اینکه سناریوی دیگری در راه است.

بر بنیاد برخی گزارش‌ها، هرازگاهی حامد کرزی دور از چشم افراد مشخص از جمله دادفر اسپنتا؛ به‌عنوان نزدیک‌ترین فرد به خودش و حنیف اتمر که گفته می‌شود او را دشمن منافع خویش می‌داند، دیدارهای دو به دو و فوق سری با اشرف‌غنی در ارگ ریاست جمهوری داشته و دارند.

حالا دیده شود کرزی با تقلا‌هایی بی‌شایبه‌یی که برای استحکام روابط دوباره‌اش با امریکا نمود و البته شکست خورد، با افتادن در دام روسیه، هند و ایران، عاملی برای تحکیم پایه‌های سیاسی حکومت غنی خواهد شد یا اینکه به مثابه شگونی نامیمون در کنار ناکامی‌های سیاست‌های احساساتی و پوپلیستی غنی، زمینه‌ساز مشکلاتی برای حاکمیت فعلی خواهد گردید.

روزنامه راه مدنیت

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *