سلام برچی نیوز | به هفت و هشت ثور باختیم
  • انتشار: ۷ ثور ۱۳۹۶
  • ساعت: ۲:۲۰ ب.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 2447
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=2447

به هفت و هشت ثور باختیم

شاید تصاویر برژینسکی مشاور امنیت ملی جیمی کارتر را دیده باشید که در دوره جنگ سرد از هزاران کیلومتر آن طرف‌تر به پاکستان آمد و به مجاهدین مژده پیروزی داد و برای‌شان گفت که خدا با شما است و شما روزی به کشورتان می‌روید و پیروز می‌شوید.

شاید خیلی دردآور باشد که سیاست‌مدار مغرور و متکبری از آن سوی دنیا بیاید و برای منافع کشورش ما را اغفال کند و ما هم فریب سلاح‌ و پول‌هایش را بخوریم و ناآگاهانه و یا آگاهانه برای منافع آن‌ها بجنگیم. دولت حاکم در کابل در آن زمان نیز که از شوروی فرمان می‌گرفت، مرتکب این خیانت بود.

برژینسکی در تقویت تفکر افراطی در بین مخالفین حکومت حامی شوروی نقش بزرگی داشت. مردم افغانستان پیش از تجاوز شوروی هرگز قرائت ایدیولوژیک و بنیادگرایانه از دین نداشتند و مومنانی بودند که به گونه‌ی معتدلانه می‌زیستند. اما جنگ سرد و منافع امریکا تقاضای این را می‌کرد تا قرائت خاصی از دین در افغانستان به خصوص در روستاها ترویج و تلقین و با استفاده از آن منافع امریکا تأمین شود. برژینسکی به خاطر منافع کشورش پای افراطی‌های زیادی را از کشورهای عربی به جنگ افغانستان کشانید و افغانستان را میدان رقابت ساخت تا رقیب کشور شان را از پا درآورد.

ما ملتی هستیم که همیشه در دام‌ها سقوط کرده‌ایم، چه دام از بریتانیا بوده و یا امریکا و یا هم از شوروی و یا از پاکستان. تراژیدی بزرگ این است که تا این دم نتوانستیم ضعف‌های خود را بشناسیم و امروز هم یک کشور عقب‌مانده، وابسته و فقیر هستیم که از ما به عنوان ابزار قدرت‌های بزرگ استفاده می‌شود.

یکی از اندیش‌مندان بر این باور است که انقلاب‌ها همواره مزاحم تکامل جامعه بوده‌اند و هر زمانی‌ که جامعه به گونه تدریجی در مسیر طبیعی تکامل گام می‌گذارد، این انقلاب است که برای آن مزاحمت خلق کرده و سال‌ها پیش‌رفت را به عقب می‌اندازد. ما در صد سال گذشته تجربه‌های زیادی از کودتا، انقلاب، شورش‌گری و جنگ‌های داخلی را داریم و در هر دوره بازی‌چه قدرت‌های جهانی قرار گرفتیم و آگاهانه و یا ناآگاهانه برای منافع آن‌ها جنگیدیم و نتیجه آن را امروز می‌بینیم که همانا جهالت، فقر، جنگ، افراط‌گرایی و وابسته‌گی است.

در یک تعبیر می‌توان گفت که همه بر سر ما کلاه گذاشته‌اند و کشور ما را با خاک یک‌سان کرده و خون‌های زیادی ریختاندند، هم شوروی و هم امریکا کشور ما را به میدان رقابت‌های‌شان تبدیل کردند، اما نباید فراموش کنیم که ما مقصر اصلی بدبختی‌های خود هستیم. اگر ما سلاح بر نمی‌داشتیم و در دو جبهه قرار نمی‌گرفتیم، هیچ خارجی‌ای نمی‌توانست در برابر یک‌دیگر قرارمان بدهد.

اتحاد شوروی و امریکا برای منافع‌شان، افغانستان را به نابودی کشاندند اعتدال و همبسته‌گی ما را با استفاده از ضعف‌های ما به افراطیت و چنددسته‌گی تبدیل کردند و تنور جنگ را گرم نگه‌داشتند و مسیر پیش‌رفت ما را برای منافع‌شان سد کردند. اگر از هفت و هشت ثور امروز هم پند نگیریم، باید در انتظار تداوم جنگ، فقر و جهالت باشیم.

در دوره حکومت محمدظاهر شاه افغانستان گام‌های خوبی را به سوی پیش‌رفت بر ‌می‌داشت، قانون اساسی ۱۳۴۳ تبلور خواسته‌های روشن‌فکران آن زمان بود و جنبش‌های دانش‌جویی با انگیزه‌های اصلاح‌طلبانه خواستار تغییر بودند، تصور این سخت نیست که ادامه حکومت محمدظاهر شاه می‌توانست تا افغانستان را به یک کشور توسعه‌یافته و در ردیف ملل متمدن جهان قرار دهد، اما قدرت‌های بزرگ دنیا با استفاده از جهالت‌ ما، افغانستان را به میدان جنگ‌شان بدل کردند و ما را صدها سال از قافله‌ی پیش‌رفت عقب زدند.

با همه‌ی این‌ها باید گفت که افراد صادق و وطن‌دوستی نیز در میان مجاهدین و حامیان شوروی وجود داشتند که فکر می‌کردند آن چه آن‌ها انجام می‌دهند به نفع افغانستان است، اما امروز ثابت شده که آن‌ها اشتباه می‌کردند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *