• انتشار: ۱ حوت ۱۳۹۶
  • ساعت: ۴:۱۹ ب.ظ
  • سرویس: شبکه های اجتماعی
  • کدخبر: 12489
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=12489

باج‌دادن تا کی؟

اقوام دیگر، برای همزیستی مسالمت‌آمیز نه تنها با پشتون‌ها تعامل نیک نموده، بلکه حتی باج هم داده‌اند، اما این تعامل‌ها و باج‌دادن‌ها را هم‌وطنان پشتون ما نشانه‌ی ضعف تلقی کرده و هر روز زیاده‌خواهی شان را بیشتر نموده‌اند.

اقوام دیگر، برای همزیستی مسالمت‌آمیز نه تنها با پشتون‌ها تعامل نیک نموده، بلکه حتی باج هم داده‌اند، اما این تعامل‌ها و باج‌دادن‌ها را هم‌وطنان پشتون ما نشانه‌ی ضعف تلقی کرده و هر روز زیاده‌خواهی شان را بیشتر نموده‌اند.

۱. نام کشور، از نام قوم آن‌ها،

۲. نام واحد پول، از نام قوم آن‌ها،

۳. سرود ملی، به زبان قوم آن‌ها،

۴. چوکی‌های کلیدی، در اختیار آن‌ها،

۴. کشور و وطن را بارها به خارجی‌ها فروختند نادیده گرفتیم،

۵. لشکر خارجی‌ها را بارها به کشور آوردند، چشم‌پوشی کردیم،

۶. قتل‌عام‌ها و نسل‌کشی‌ها راه انداختند، اغماض کردیم.

۷. سرزمین‌ها را غصب و سرزمین سوخته به وجود آوردند، نادیده گرفتیم،

۸. امروز نیز روزانه ده‌ها نفر را با انتحار و انفجار به خاک و خون می‌کشند، به روی شان نمی‌آوریم،

۹. اکنون نیز زیرساختهای کشور را تخریب و افغانستان را به ویرانه تبدیل می‌کنند، به خارجی‌ها نسبت می‌دهیم،

۱۰. با لباس زنانه انتحار و آدم‌کشی می‌کنند، به پاکستان فحش می‌دهیم.

۱۱. حالا زبان و هویت ما را هدف قرار داده‌اند، آیا بازهم بی‌تفاوت باشیم؟

از این همه باج‌دادن‌ها واقعا خسته شده‌ایم، چرا برای یکبار هم که شده پشتون‌ها از زیاده‌خواهی شان کوتاه نمی‌آیند؟

آیا این زورگویی نیست که اشرف‌غنی، قانون مصوب و توشیح‌شده را به خاطر تظاهرات یک کم چهل نفری اسماعیل یون، زیر پا بگذارد، اما صدای میلیون‌ها نفر را نشنود؟

محمد نسیم جعفری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *