سلام برچی نیوز | ایدئولوژی بی‌رهبر
  • انتشار: ۲ جوزا ۱۳۹۶
  • ساعت: ۱۰:۲۹ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 3001
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=3001

ایدئولوژی بی‌رهبر

فقدان رهبری بین بسیاری از گروه‌های سنتی و رادیکال اسلامی در ۵ دهه اخیر در افغانستان، باعث شده است که آنان همیشه دنباله‌رو یکی از سران و شخصیت‌های سایر کشورها بوده اما بعداز مدتی دوباره وی را ترک کنند. زمانی که دو سال پیش، سلمان بن عبدالعزیز پس از مرگ برادرش ملک عبدالله، در عربستان اعلام پادشاهی کرد، بسیاری از جریان‌های اسلامی و شخصیت‌های رادیکالی در افغانستان، از آن استقبال کردند و سلمان را منجی امت اسلامی نامیدند.

فقدان رهبری بین بسیاری از گروه‌های سنتی و رادیکال اسلامی در ۵ دهه اخیر در افغانستان، باعث شده است که آنان همیشه دنباله‌رو یکی از سران و شخصیت‌های سایر کشورها بوده اما بعداز مدتی دوباره وی را ترک کنند. زمانی که دو سال پیش، سلمان بن عبدالعزیز پس از مرگ برادرش ملک عبدالله، در عربستان اعلام پادشاهی کرد، بسیاری از جریان‌های اسلامی و شخصیت‌های رادیکالی در افغانستان، از آن استقبال کردند و سلمان را منجی امت اسلامی نامیدند.

البته جریانات بی‌سرپرست سیاسی در افغانستان، برای نخستین‌بار نبود که چشم به یک منجی موهوم دوخته بودند بلکه آنان در اوایل به دنبال «ابوالاعلی مودودی» موسس «حزب جماعت اسلامی پاکستان» و «سید قطب» نوسینده مصری بودند اما پس از مدتی این دو تن را رها کردند. چرخه همراهی اسلام سنتی در افغانستان همچنان از رهبران اخوان‌المسلمین مصر به سران مکتب «دیوبندی» رسید و سپس این میراث به «بن‌باز» مفتی عربستان، «یوسف قرضاوی»، «عبدالله عزام»، «ملامحمد عمر»، «گلبدین حکمتیار» و «اسامه بن لادن» و… منتقل شد اما هیچ کدام نتوانست که عطش آنان را فروبنشاند.

پس از خیزش‌ها در کشورهای عربی بسیاری از گروه‌های سنتی و رادیکالی در افغانستان نخست «راشد الغنوشی» رهبر مذهبی تونس را پیشوای خود عنوان کردند اما پس از مدتی از وی نیز روی برتافتند. آنان سپس به رهبران انقلابی اخوان‌المسلمین مصر از جمله «محمدمرسی» رجوع کرده اما در مدت کوتاهی خود را از جریان‌های مصری نیز کنار کشیده و چند روزی به «ابوبکر البغدادی» تمایل نشان دادند تا این که موضوع پادشاهی سلمان و حمله به یمن پیش آمد و توجه بسیاری ها را جلب کرد.

اکنون که سلمان بن عبدالعزیز در صدد نوازش دست همسر ترامپ برآمده، از دیروز تاکنون زمزمه‌های ناامیدی از سلمان نیز توسط همان جریان‌های بی‌سرپرست و یتیم اسلامی به گوش می‌رسد. برای اثبات این سخن، کافیست تا به رسانه‌های وابسته به جریان‌های ترور در افغانستان رجوع شود.

این را اضافه کنم که در حال حاضر تنها امید گروه‌های یتیم سیاسی- اسلامی در افغانستان، رجب طیب اردوغان رئیس جمهور ترکیه است؛ همان شخصی که از او نیز به زودی روی برخواهند تافت.

سوال این است که این همه تغییر و تبدیل رهبر برای چه؟

فقدان رهبری ایده‌آل برای گروه‌های سنتی در افغانستان باعث شده است که این مریدان سرگردان هرازگاهی به دنبال یکی از رهبران و شخصیت‌های کشورهای خارجی بروند. مادامی که آنان به رهبری آیده‌آل دست پیدا نکنند، این چرخه ادامه خواهد داشت. البته به نظر می‌رسد که آنان هیچگاه موفق به پیدا کردن رهبر ایده‌آل نخواهند شد زیرا زعیمی که آنان به دنبالش هستند، از نگاه فکری و ایدئولوژی، ظرفیت و توانایی اداره جامعه اسلامی را ندارد زیرا تاریخ این را ثابت کرده است. تازه؛ ایدئولوژی که گروه‌های سنتی از آن پیروی می‌کنند نیز ظرفیت داشتن یک رهبر ایده‌آل را ندارد و این را نیز تاریخ ثابت کرده است.

محمد مرادی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *