سلام برچی نیوز | اگر به‌جای دکتر عبدالله‌عبدالله بودم!!!
  • انتشار: ۵ دلو ۱۳۹۵
  • ساعت: ۲:۴۸ ب.ظ
  • سرویس: دسته‌بندی نشده
  • کدخبر: 607
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=607

اگر به‌جای دکتر عبدالله‌عبدالله بودم!!!

اتوریته ریاست اجراییه را مثل امروز که چیزی جز مشاوردانی نیست، به‌مثابه یک نهاد دیگری از قدرت سیاسی حفظ می‌کردم و از آن به‌عنوان یک سکوی کلان سیاسی آدرسی برای کسانی می‌ساختم که سال‌های در برابر فکر تروریستی و طالبانی رزمیده بودند

 

اگر به‌جای رییس اجراییه بودم و حمایت میلیون‌ها و اکثریت قاطع مردم را مثل او در زمان انتخابات می‌داشتم، این کارها را یا تا امروز انجام می‌دادم یا شرافت‌مندانه استعفا می‌کردم:

۱- در نخستین گام، هرگز به طرح وحدت‌ملی قناعت نمی‌کردم. یا براساس رای برحق مردم کرسی ریاست جمهوری را می‌گرفتم و یا تا انتخابات بعدی در اپوزیسیون می‌ماندم و برنامه برای کار محکم‌تر می‌ساختم و رابطه‌های خارجی خود را گسترش می‌دادم.

۲- گیریم زیر فشار افکار عمومی و وضعیت اجتماعی، زهر وحدت‌ملی را نوشیده بودم، در نخستین گام با قاطعیت اعضای کمیسیون انتخابات را که با سرنوشت سیاسی مردم بازی کرده بودند، محاکمه آنان را از پیش‌شرط‌های حکومت وحدت‌ملی اعلام می‌کردم.

۳- طرح ۵۰/۵۰ را با شیوه امروز نه بلکه جدی و شمرده‌شده تطبیق می‌کردم. مثل امروز از مهره‌های فلترشده ارگ به‌نام سهم سیاسی در حکومت دل‌خوش نمی‌کردم و در نهادهای سهم خویش، افراد ورزیده و متعهد را استخدام می‌کردم.

۴- اتوریته ریاست اجراییه را مثل امروز که چیزی جز مشاوردانی نیست، به‌مثابه یک نهاد دیگری از قدرت سیاسی حفظ می‌کردم و از آن به‌عنوان یک سکوی کلان سیاسی آدرسی برای کسانی می‌ساختم که سال‌های در برابر فکر تروریستی و طالبانی رزمیده بودند.

۵- پروسه توزیع تذکره‌های برقی را که مربوط به‌وزارت داخله از نهادهای سهم سیاسی خودم بود، هرچه عاجل فرمان می‌دادم تا کارش را آغاز کند.

۶- به‌ولایت بلخ سفر می‌کردم و در نخستین گام با محفلی پرشکوه استاد عطامحمد نور را که میلیون‌ها دالر در کمپاین برای تکت انتخاباتی‌ام مصرف کرده بود به‌عنوان والی بلخ فرمان می‌دادم و از آدرس خود آن را معرفی می‌کردم.

۷- در برابر هیچ‌یک از عمل‌کردهای انحصارگرایانه ارگ خاموش نمی‌ماندم بلکه با شیوه‌ها و رفتارهای استراتژیک سیاسی نشان می‌دادم که به‌حیث یکی از شریک‌های قدرت پنجاه‌پنجاه زنده هستم و بی‌تفاوت نه!

۸- پس از دوسال، طرح تغییر نظام سیاسی را که از ماده‌های تفاهم‌نامه سیاسی است تطبیق می‌کردم و یک‌سانتی هم از این خواست حیاتی عدول نمی‌کردم.

۹- پراکندگی سیاسی در بین سران مقاومت را با راهکارهای گوناگون از بین می‌بردم و در نزدیک‌سازی افکار سیاسی آنان تلاش بی‌دریغ می‌کردم.

نجیب بارور ـ روزنامه نگار و شاعر

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *