• انتشار: ۲۷ سنبله ۱۳۹۷
  • ساعت: ۱۱:۰۵ ق.ظ
  • سرویس: تیتر 2
  • کدخبر: 20786
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=20786

افغانستان یگانه کشوری در جهان معاصر است که با استعدادها برخورد قومی می‌کند

در جهان معاصر تقریباً در تمام کشورها، دولت‌ها و به خصوص دانشگاه‌ها سردرد پشت افراد با استعداد می گردند و حتی دانشگاه ها برای محصلین با استعداد امتیازهای گوناگون قایل می‌شوند؛ از جمله تحصیلات رایگان و اگر محصلی با استعداد اتباع دگر کشور ها باشد با دادن تابعیت تلاش می کنند که آن محصل را نگهدارند.

در جهان معاصر تقریباً در تمام کشورها، دولت‌ها و به خصوص دانشگاه‌ها سردرد پشت افراد با استعداد می گردند و حتی دانشگاه ها برای محصلین با استعداد امتیازهای گوناگون قایل می‌شوند؛ از جمله تحصیلات رایگان و اگر محصلی با استعداد اتباع دگر کشور ها باشد با دادن تابعیت تلاش می کنند که آن محصل را نگهدارند.

در سطح دولت ها هم شاید اصطلاح فرار مغزها را شنیده باشید که چگونه دولت‌ها کوشش می‌کنند که افراد با استعداد کشور های جهان سوم را به بهانه‌های مختلف جذب نمایند، اما در افغانستان متاسفانه به جای اینکه استعداد ها را جذب نمایند در سدد استعداد کشی برآمده‌اند و معیار تحصیل و استعداد را قومی ساخته اند.

در دانشگاه‌های افغانستان به جای استعداد، قومیت حکم‌روایی می کند، جالب در این است که در مانع ایجاد کردن از رشد استعداد هزاره ها فرق بین طالب، داعش و دولت وجود ندارد تمام آن ها فقط قشر آگاه، دانا و بینایی هزاره ها را هدف گرفته اند، اگر یکی در مرکز آموزشی موعود بر دانایی هزاره ها حمله می کند، دیگری در کلپ ورزشی میوند توانایی هزاره ها را هدف می گیرد و سومی هم هزاره های که از طریق نتایج امتحان کانکور به دانشگاه ها می روند نشانه می گیرد و محصلین هزاره با چه مشکلات و موانع است که مواجه نمی‌شوند که در هر دانشگاه ده ها قصه و افسانه در این زمینه وجود دارد و نمونه بارز آن برخورد وزارت دفاع با دانشجویان هزاره ها است.

اکنون شما از روی انصاف تصور کنید که اگر تمام همان ۵۷ نفر از طریق وزارت تحصیلات عالی که به طب نظامی معرفی شده اند از قوم محترم پشتون می بود آیا وزارت دفاع می گفت که رفته یک چند نفر محصل هزاره  تاجیک و یا اوزبیک را هم پیدا نمایید واضح است که نمی گفتند و خوشحال هم می شدند، چنانچه تا هنوز هیچ با انصاف و بی انصافی نپرسیده‌اند که چرا هزاره‌ها در سفارت خانه‌ها و نمایندگی های خارجی وجود ندارند، پس عامل عمده اینکه در کشورهای خارجی نام افغانستان مساوی است با وحشت، دهشت، خودترقانی، انتحاری و انفجاری این است که در افغانستان به علم و استعداد کسی ارزش نمی دهند و جلو رشد علم و استعداد را می گیرند و با کشتن استعدادها و قومی ساختن دانشگاه‌ها چگونه باید انتظار داشت که این وطن وطن می شود؟

در حالی که در تمام کشورهای جهان دانشگاه ها جای رشد، تکامل، بالندگی علم و دانش و محو تبعیض نژادی و قومی است و در افغانستان دانشگاه ها تبدیل گردیده است به وسیله جلوگیری از رشد علم و دانش، کشتن استعداد ها و دامن زدن به اختلافات قومی و تبلیغ افراط گرایی، واقعا مردم افغانستان راهی دور و درازی را برای مسأله شهروندی دارند در صورت که دگر کشور ها از حد قومی عبور نموده و به مثابه شهروند زندگی می کنند و پایه های شهروندی شدن هم از دانشگاه ها آغاز می گردد .

نگارنده: حسن علی عدالت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *