سلام برچی نیوز | استبداد راه حل نیست
  • انتشار: ۱۸ حوت ۱۳۹۵
  • ساعت: ۱۱:۰۸ ق.ظ
  • سرویس: توره های فیس بوکی
  • کدخبر: 1480
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=1480

استبداد راه حل نیست

روشن‌ترین سوال این است، چگونه تصمیم یک زمامدار که بر مبنای اراده ملی باشد و با کدام توجیهِ تاریخی و یا منطقی بگونۀ غیر قانونی تغییر می نماید؟ یا از ابتدای کار، غلط کرده است و یا اکنون می خواهد غلط کند که در هر دو صورت، دو غلط نمی تواند به یک صحیح بیانجامد اما جان مطلب جای دیگری است.

“تفرقه بیانداز و حکومت کن” در حاشیه شناسنامه های برقی.

روشن‌ترین سوال این است، چگونه تصمیم یک زمامدار که بر مبنای اراده ملی باشد و با کدام توجیهِ تاریخی و یا منطقی بگونۀ غیر قانونی تغییر می نماید؟ یا از ابتدای کار، غلط کرده است و یا اکنون می خواهد غلط کند که در هر دو صورت، دو غلط نمی تواند به یک صحیح بیانجامد اما جان مطلب جای دیگری است.

دقیقا با ایجاد همین سیاست های حساسیت برانگیز بود که در متن مجلس بزرگان (لوی جرگه) قانون اساسی، کتلۀ بزرگ نمایندگان مجاهدین را به دو کمپ زبانی و تبارى تقسیم نمودند تا اینکه عده ای انگشت شمار از راه رسیده، توانستند مسیر طبیعی دمکراسی نوپای و برخاسته از باورهای مردم را به چالش مواجه سازند و با این راهـکار، نطفه بحران های امروز را کاشتند.

جای تعجب نیست وقتی امریکا بسته ای را به نام “توافقنامه” میان دو طرف به امضا می رساند تا با تطبیق آن، به حل پاره ای از مشکل قانون اساسی پرداخته شود و اما رهبری حکومت برعکس، آگاهانه تلاش می نماید تا همین توافقنامه را عملا دَور بزند.

اولین باری که طرح آجندای ملی را بیرون دادم، جمعی بر این طرح خرده گرفتند، اینکه تا هنوز ملت نشده ایم، آجندای ملی یعنی چه! و تازمانیکه ملت نشده ایم، آجندای ملی به هیچ دردی نمی‌خورد. وقتی هم توضیح مساله می‌نمودم که دقیقا برای درمان همین درد تاریخی دولت‌_ملت شدن است که آجندای ملی را آماده ساخته ایم تا نسخه باشد در جهت تدوین استراتیژی ساختن افغانستان آینده، (آرزویی که قهرمان ملی در سر داشت). روی هم رفته برای بعضی ها فهم حقیقت مساله، سنگینی می نمود، عده ای هم با ابراز حساسیت با واژه “ملی”، آجندای ملی را یکسره نادیده می گرفتند.

امروزه، وقتی تنش های هویتی در شناسنامه برقی و صف آرایی ها میان حکومت و مردم بالا می گیرد، جدیدا همه احساس درد می‌نماییم و هر یک بر اساس صواب دید و وفق مراد خود با مساله برخورد می نمایند.

در طرح آجندای ملی به بحران های هویت، مشروعیت، مشارکت و اعتماد به تفصیل اشاره کرده بودیم و راه حل مسایل ملی را با آغاز گفتمان ملی‌_مدنی پیشنهاد داده بودیم. گشودن گره های تاریخی و پرداختن به مسایل ملی، خاک بر چشم مردم زدن و سرپوش گذاشتن بالای آن نیست، بلکه به رسمیت شناختن اصل مشکل است تا به یک راه حل رسید.

بحران های سرزمین ما ریشه های تاریخی دارند و بدین منظور و در این شرایط حساس کشور نیازمند راه حل های سنجیده، توام با گفتمان، حوصله مندی، تسامح، تفاهم و درک متفابل می باشد، در غیر آن سیاست “تفرقه بیانداز و حکومت کن”، از کهنه سیاست های زمامداران این سرزمین بوده است که در عمق آن همواره ایجاد عامدانۀ حساسیت های قومی و تباری نهفته است و استبداد از هـمین جاهـا جوانه می زند.

افغانستان امروز بیش از هرزمان دیگر، نیازمند همگرایی، عدالت گستری، وحدت و همدلی و همزبانی می باشد، اگر امیدی است تا زنده بماند و زنده بمانیم، ورنه دیر یا زود شاهد نام گم کردن خود خواهیم بود، چه رسد به تثبیت هویت جمعی و ملت واحد شدن.

احمد ولی مسعود

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *