• انتشار: ۲۴ حوت ۱۳۹۶
  • ساعت: ۱۰:۳۲ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 14239
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=14239
امریکا و افغانستان

از عقب نشینی ۲۰۱۴ تا خوش بینی ۲۰۱۸؛ آیا امریکا در افغانستان عزم جدی دارد؟

کشورهای منطقه در خصوص برنامۀ امریکا در افغانستان و منطقه مشکوک هستند و معتقد هستند که واشنگتن برنامه‎یی برای تأمین صلح و ثبات در افغانستان ندارد. حتا در جامعۀ افغانستان دیدگاه حاکم این است که اگر ایالات متحده امریکا بخواهد، در مدت کمی صلح را در افغانستان تأمین خواهد کرد.

وزیر دفاع امریکا در مسیر سفر به کابل اعلام کرد که واشنگتن نشانه‌هایی مبنی بر تمایل اعضای طالبان برای برگزاری مذاکرات صلح بعد از ۱۶ سال جنگ و درگیری دریافت کرده است.

جیمز ماتیس،‌ وزیر دفاع امریکا گفت که برخی از اعضای طالبان تمایل خود را برای مذاکرات اعلام کرده‌اند.

ماتیس گفت که به اعتقاد وی پیروزی در افغانستان هنوز امکان‌پذیر است نه فقط الزاما در میدان نبرد، بلکه در تسهیل روند آشتی طالبان با دولت افغانستان.

ماتیس گفت: ما به دنبال پیروزی در افغانستان هستیم نه پیروزی نظامی، این پیروزی در آشتی سیاسی با طالبان خواهد بود. وی این اقدامات را تلاشی برای پاسخ به کسانی دانست که از ۱۶ سال جنگ خسته شده‌اند.

وی پیروزی در افغانستان را آشتی سیاسی میان طالبان و دولت افغانستان و توانمندی ارتش افغانستان در حفظ امنیت کشور دانست و گفت: افغانستان در این مرحله دیگر پناهگاهی برای انجام حملات بین‌المللی نظیر سوء استفاده القاعده از این کشور به عنوان سکوی پرتابی برای حملات ۱۱ سپتمبر نخواهد شد.

واکنش طالبان به برنامۀ صلح حکومت تشدید جنگ بود

سخنان وزیر دفاع امریکا درحالی ابراز می‎شود که حکومت افغانستان اخیراً طرح صلح را به طالبان ارایه کرد. در این طرح، حکومت افغانستان ۱۸۰ درجه از مواضع خویش عقب‎نشینی کرده است. اما گروه طالبان نه تنها به طرح صلح کابل جواب مثبت ندادند؛ بل‌که حملات خویش را در میدان جنگ تشدید بخشیدند. چنانچه در یک هفتۀ پسین صدها تن از نیروهای امنیتی افغانستان در نبرد سنگین با طالبان جان‎های شان را از دست داده‎اند. بر بنیاد گزارش‌ها، در روزهای پیش رو میزان خشونت‎ها به طور چشمگیری افزایش خواهد یافت.

طالبان اعلام کرده‎اند که در جنگ جاری طرف‎ آن‎ها واشنگتن است و حکومت افغانستان را به رسمیت نمی‎شناسند و بنابراین حاضر به گفت‎وگو و مذاکره با کابل نیستند.

ایالات متحده امریکا درحالی از نشانه‌ها در پروسۀ صلح افغانستان سخن می‌زند که مذاکرات صلح از چند ماه بدین سو عملاً متوقف می‎باشد. برخی کشورهای منطقه پیوسته خواستار میزبانی مذاکرات صلح بین‎الافغانی بوده‎اند. اما واشنگتن عملاً با این پروسه‌‎ها مخالفت کرده است. ظاهراً حکومت وحدت ملی افغانستان نیز به این همکاری‎های منطقه‎یی بی‎اعتنا بوده است.

این درحالی است که پژوهشگران معتقد هستند که بدون کمک و همکاری کشورهای منطقه امکان تأمین صلح در افغانستان وجود ندارد.

عقب‌نشینی امریکا در جنگ افغانستان

ایالات متحده با اعلام استراتژی تازه‎اش در جنوب آسیا و افغانستان، به پیروزی نظامی بر گروه‎های هراس‌افگن تأکید ورزید و گفت که طالبان را در میدان جنگ شکست خواهند داد و به زور آن‌ها را حاضر به مذاکره و گفت‎وگو خواهند ساخت.

اما امروز وزیر دفاع امریکا اعلام می‎کند که دیگر گزینۀ پیروزی نظامی روی دست نیست و تلاش دارند که با طالبان به تفاهم برسند و از طریق مذاکرات سیاسی قضیۀ افغانستان را حل و فصل سازند. واشنگتن در جریان چندماه گذشته به تکرار دربارۀ صلح افغانستان دیدگاه‎های متضاد و متناقض ارایه کرده است. گاهی از صلح سخن می‎گویند و گاهی بر طبل جنگ و غلبۀ نظامی بر شورشیان مسلح می‌کوبد.

اما کشورهای منطقه پیوسته گفته‎اند که «جنگ افغانستان راه حل نظامی ندارد.» واقعیت این است که با جنگ و افزایش خشونت‎ها نمی‎توان قضیۀ افغانستان را یک‎طرفه ساخت. بهترین راه برای پایان خشونت‎های ویرانگر جاری در این کشور، تداوم مذاکرات داخلی و بین‎الافغانی است.

خلق خوش‌بینی کاذب

جنگ افغانستان ابعاد وسیع داخلی، منطقه‎یی و جهانی دارد. نخست، باید گروه‌های سیاسی و اجتماعی در درون جامعۀ افغانستان در پیوند به مسایل کلان کشوری به توافق و اجماع نظر دست یابند و سپس به دنبال تفاهم و گفت‎وگو با گروه‎های شورشی برایند. متأسفانه اکنون در پیوند به مذاکرات صلح و دیگر مسایل مهم ملی، میان چهره‎های سیاسی و مردم دیدگاه واحد وجود ندارد.

از جانب دیگر، قضیۀ افغانستان با منازعات کلان منطقه‎یی گره خورده است. سال‎ها یک منازعۀ روشن میان هند و پاکستان، ایران و عربستان و برخی کشورهای دیگر در قضیۀ افغانستان و دیگر مسایل منطقه‎یی وجود دارد.

مهمتر از همه، کشورهای منطقه در خصوص برنامۀ امریکا در افغانستان و منطقه مشکوک هستند و معتقد هستند که واشنگتن برنامه‎یی برای تأمین صلح و ثبات در افغانستان ندارد. حتا در جامعۀ افغانستان دیدگاه حاکم این است که اگر ایالات متحده امریکا بخواهد، در مدت کمی صلح را در افغانستان تأمین خواهد کرد.

با این وضع، خلق خوش‌بینی دربارۀ وضعیت افغانستان کمکی به وضعیت ناهنجار و بحرانی این کشور نمی‎کند. جامعۀ جهانی باید برای پایان خشونت‎های طولانی و طاقت‎فرسا در افغانستان راهکار سازنده و قابل قبولی را ارایه کند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *