سلام برچی نیوز | از «دل پُر دَردم» بِشنو، «حکمتیار» می‌آید!
  • انتشار: ۱۰ دلو ۱۳۹۵
  • ساعت: ۱:۳۴ ب.ظ
  • سرویس: اندیشه
  • کدخبر: 738
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=738

از «دل پُر دَردم» بِشنو، «حکمتیار» می‌آید!

با آمدن حکمتیار ناخودآگاه یاد این آهنگ می‌اُفتم: «سبزه به ناز می‌آید…محرم راز می‌آید…از دل پر دردم بشنو…سوز و گداز می‌آید»، چون اگر این دو واژه‌ی به هم چسپیده(حکمتیار‌ ‌می‌آید) را به صورت ریتمیک ادا کنیم، شباهت فراوان آن را با این آهنگ تصور می‌توانیم؛‌ اما با این تفاوت که«سبزه به ناز می‌آید…محرم راز می‌آید…از دل پر دردم بشنو…حکمتیار می‌آید».

چند ماه قبل توافقنامه صلح میان دولت افغانستان و هیات مذاکره کننده حزب اسلامی به امضا رسید. به اساس این توافق دولت ضمانت می‌کند که در بدل برقراری آتش بس، به گلبدین حکمتیار و دیگر رهبران شورشی حزب اسلامی مصونیت قضایی اعطا خواهد شد. زندانیان سیاسی این حزب از زندان رها می‌شوند و نام گلبدین حکمتیار نیز از فهرست سیاه دولت امریکا و سازمان ملل حذف خواهد شد.

دولت همچنین متعهد شده که حکمتیار به عنوان رهبر جهادی از جانب رئیس جمهور با صدور فرمان ویژه‌ای «مورد اعزاز و احترام خاص» قرار گیرد و برای او در دو تا سه محل اقامت تعیین و هزینه و امنیت آن را تامین کند.

امین کریم نماینده‌ی حزب اسلامی نیز امروز گفت که آماد‌گی‌ها برای حضور گلبدین حکمتیار رهبر این حزب اتخاذ گردیده و او قبل از برداشته‌ شدن تحریم‌های جهانی بر خودش، به‌زودی در کابل حضور خواهد یافت. وی گفت: “آماد‌گی‌های تشریف‌آوری حکمتیار را از محلی که در افغانستان در حال حاضر سکونت دارد می‌گیریم و ما ضرورت به ویزه هیچ کشوری نداریم که در خاک خود داخل شویم”.

حالا حکمتیار می‌آید، اما باشندگان‌کابل چگونه از وی استقبال خواهند کرد؟ با گُل، یا با گِل؟ با شیپور و دول و اشپلاق، یا با فریاد و ضجه و دشنام؟ اصلا بیایید طور دیگری فرض کنیم. حکمتیار برای مردم از آن سوی خط دیورند چه سوغاتی می‌آورد؟‌ صلح و امنیت، یا پیکا و راکت؟ هرچه نباشد اسم حکمتیار به عنوان «جلاد کابل» در ذهن باشندگان این ولایت حک شده است.

با آمدن حکمتیار ناخودآگاه یاد این آهنگ می‌اُفتم: «سبزه به ناز می‌آید…محرم راز می‌آید…از دل پر دردم بشنو…سوز و گداز می‌آید»، چون اگر این دو واژه‌ی به هم چسپیده(حکمتیار‌ ‌می‌آید) را به صورت ریتمیک ادا کنیم، شباهت فراوان آن را با این آهنگ تصور می‌توانیم؛‌ اما با این تفاوت که«سبزه به ناز می‌آید…محرم راز می‌آید…از دل پر دردم بشنو…حکمتیار می‌آید».

آن‌چه که از حکمتیار در لابلای خاطرات مردم کابل باقی مانده است، چیزی نیست جز راکت و پیکا و کشتار مردم بی‌گناه. حکمتیار کسی بود که برای شکست دولت جمعیت در کابل، مردم شهر را به راکت و پیکا ‌‌بست. شاید نخستین باری باشد که هیچ‌ فردی در کابل از این که رهبر یکی از گروه‌های تروریستی کلاشنکوفش را به زمین می‌گذارد، اظهار خوشحالی نمی‌کند. کابل قربانی سیاستمداران بی‌شماری است، اما از حکمتیار خاطرات خونین‌فراوانی در دل مردم به جا مانده‌است؛ زیرا او نامدارترین‌ این سیاستمداران است. حکمتیار و دار و دسته‌اش طی ۱۵ سال اخیر نیز رهرو گروه‌های تروریستیِ همچون القاعده و طالبان بودند. در این مدت، حزب اسلامی به رهبری حکمتیار در دو زمینه فعالیت‌های چشمگیری را پیشه کرد:‌ یکی پخش اعلامیه‌های مناسبتی مانند عیدها و غیره، و دوم سازماندهی جنگ‌های پراکنده و انفجارهایی که موجب کشته شدن نظامیان و غیر نظامیان گردید.

پس از امضای توافق‌نامه صلح میان دولت افغانستان و هیات مذاکره کننده حزب اسلامی، صدها تن از باشندگان کابل دست به اعتراضات متعددی زدند. روی پلاکاردهای معترضین کابل شعارهایی از قبیل «نام حکمتیار از فهرست سیاه سازمان ملل حذف نگردد»، «جلاد کابل را نمی‌بخشیم»،‌ «اگر امریکا و غلامانش راکتیار و شرکای جرمی‌اش را ببخشد، تاریخ و مردم ما هرگز نمی‌بخشد» نگاشته شده بود.

دیده شود که آیا حالا که آمدن حکمتیار به کابل قطعی شده است، باز هم خاطرات وی مردم این شهر را آزار می‌دهد و آنان را برای اعتراضات گسترده بسیج می‌کند یا خیر؟!

محمد گوهری

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *