• انتشار: ۵ اسد ۱۳۹۶
  • ساعت: ۶:۳۶ ق.ظ
  • سرویس: توره های فیس بوکی
  • کدخبر: 5804
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=5804

ادبیات جنبش روشنایی

بی‌مهابا می‌شود نفس جنبش روشنایی را که یک داعیه عدالت‌خواهانه و انسانی بود، باید ستود. رویکرد دموکراتیک و خواست‌های جنبش روشنایی بر هیچ‌کسی پوشیده نیست.

بی‌مهابا می‌شود نفس جنبش روشنایی را که یک داعیه عدالت‌خواهانه و انسانی بود، باید ستود. رویکرد دموکراتیک و خواست‌های جنبش روشنایی بر هیچ‌کسی پوشیده نیست.

خلق شکوه و بردباری در این جنبش نیز از یادها نرفته و تا نهایت در سینه‌ای تاریخ اجتماعی قرار خواهد داشت. در این شکی هم نیست که «جنبش روشنایی» در شکوه و ظهورش نه‌تنها که یک نمونه بود، بلکه کمک بزرگی بر دموکراسی‌ای نوپای این جغرافیا نیز بود.

کم‌تر کسی از شکوه و بلندای این جنبش شاکی‌اند. به روایتی می‌شود جنبش روشنایی را بهترین ممثل ارزش‌های مردم‌سالار عنوان کرد و ستود. نظم، شعارها، برخورد نیک با نیروهای نظامی (تقدیم دسته‌های گل به سربازان)،… همه و همه در جنبش روشنایی خصوصاً در تظاهرات ۲۷ سنبله و ۲ اسد ۱۳۹۵ وجود داشت. پیام‌های روشن و درخور یک کشور مردم‌سالار را می‌شود در جنبش روشنایی به‌خوبی دید که در این باب بحثی هم وجود ندارد. یعنی تا زمانی که فاجعه ده‌مزنگ خلق نشد و برخی از نخبگان سیاسی از پیکر این جنبش جدا نشده بود، وضعیت به‌سوی بهبودی یک نظم نوین در جغرافیای بنام افغانستان درحرکت بود. امیدهای زیادی وجود داشتند که چنین حرکت‌های گیریم که پاسخ قناعت بخش از سوی دولت پیدا نکند، ولی برای دموکراسی و ارزش‌های نوین یکدست آورد بزرگ است.

رحمان رضایی

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *