سلام برچی نیوز | احیای «حزب وطن»/نگاهی به کارنامه عبدالجبار قهرمان
  • انتشار: ۸ اسد ۱۳۹۶
  • ساعت: ۶:۲۳ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 6239
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=6239

احیای «حزب وطن»/نگاهی به کارنامه عبدالجبار قهرمان

پس از آن که داکتر نجیب‌الله در سال ۱۳۶۵ رئیس جمهور افغانستان شد، «حزب دموکراتیک خلق افغانستان»، به «حزب وطن» تغییر نام داد و نجیب‌الله در رأس آن قرار گرفت. پس از سقوط دولت نجیب‌الله توسط مجاهدین، حزب وطن عملاً منحل شد. این حزب پس از پایان دوره طالبان، در سال ۱۳۸۳ از دولت کرزی، مجوز فعالیت گرفت اما فعالیت چشمگیری نداشت.

پس از آن که داکتر نجیب‌الله در سال ۱۳۶۵ رئیس جمهور افغانستان شد، «حزب دموکراتیک خلق افغانستان»، به «حزب وطن» تغییر نام داد و نجیب‌الله در رأس آن قرار گرفت. پس از سقوط دولت نجیب‌الله توسط مجاهدین، حزب وطن عملاً منحل شد. این حزب پس از پایان دوره طالبان، در سال ۱۳۸۳ از دولت کرزی، مجوز فعالیت گرفت اما فعالیت چشمگیری نداشت. در یک سال گذشته بین اعضای حزب وطن که برخی به آنان کمونیست‌های سابق نیز می‌گویند، جنب و جوش بیشتری دیده می‌شود. دیروز جمعه صدها تن از آنان طی یک گردهمایی در کابل، بر احیاء و فعالیت بیشتر حزب وطن تأکید کردند. یکی از لیدرها و خط‌دهندگان این جریان، شخصی به اسم «عبدالجبار قهرمان» است. از او قبلاً نیز گفته و نوشته بودم اما از آنجا که این شخص در آینده بیشتر مطرح خواهد شد، لازم است تا چند جمله‌ای بیشتر درباره اش بنویسم.
عبدالجبار مشهور به «جبارخان» یکی از کهنه‌کاران نظامی در افغانستان است که بیش از ۵ سال در پارلمان این کشور نیز نقش‌آفرینی کرده است. جبار ۵۸ ساله در زمان اشغال افغانستان توسط ارتش سرخ، نقش کلیدی را در حمایت از حزب دموکراتیک خلق افغانستان در جنوب این کشور بازی کرد. در آن زمان مرکز فرماندهی جبار ولایت هلمند به خصوص مناطق «گرمسیر» و «ریگ = دیشو» بود اما گستره فعالیت‌های ملیشا یا شبه‌نظامیانش تا به ولایت‌های فراه و قندهار نیز می‌رسید. نیروهای وابسته به جبار در دهه شصت شمسی، عمدتاً کمربند امنیتی شهر لشکرگاه مرکز ولایت هلمند را به دوش داشتند. در آن زمان رقیبان جبارخان، فرماندهان جهادی چون مولوی «نسیم آخوندزاده» و مولوی «غفار آخوندزاده» و همچنین «عبدالواحد» مشهور به «رئیس بغران» بودند. حوزه استحفاظی این فرماندهان جهادی بیشتر مناطق شمالی ولایت هلمند مثل «نوزاد»، «موسی‌قلعه»، «سنگین» و «بغران» بود. با وجود آن که درگیری‌های شدیدی بین جبارخان و این سه فرمانده جهادی به وقوع پیوست اما در سال‌های پایانی دولت دکتر نجیب‌الله، صلح نانوشته‌ای بین آنان امضاء شده بود.
چنانچه قبلاً ذکر شد، حوزه فعالیت جبارخان تنها به ولایت هلمند محدود نمی‌شد بلکه منطقه «میوند» قندهار از دیگر مناطقی بود که جبارخان نفوذ گسترده داشت. جبارخان از جمله افرادی بود که نقش کلیدی در تسلیم شدن «عصمت‌مسلم اچکزی» از فرماندهان مجاهدین در قندهار، به دولت وقت داشت. در دهه شصت، عملیات‌های متعدی توسط نیروهای وابسته به جبار در منطقه، «گندگان»، «میرویس مینه» و «سنجری= سنځری» قندهار انجام شد که بخشی از آن بر پایگاه‌های مجاهدین فارسی‌زبان قندهار صورت می‌گرفت. وی ضمن داشتن روحیه «پای‌لوچی= پای لوڅی = لاتی‌گری» رفتارهای جوانمردانه نیز داشت و دارد. مثلاً در سال ۱۳۶۸، کاروانی از اسلحه و مهمات مجاهدین فارسی‌زبان قندهار را در منطقه ریگ هلمند تصرف کرد اما در کمال ناباوری، کامیون‌ها و رانندگان آن را آزاد و فقط سلاح‌ها را ضبط کرد. ژنرال جبارخان در جنوب افغانستان همان نقش ژنرال دوستم را در شمال این کشور داشت. زمانی که دولت دکتر نجیب‌الله سقوط کرد، وی نیز مثل بسیاری از فرماندهان دولت نجیب، هلمند را به گروه‌های مسلح رقیبی چون گروه مولوی نسیم و مولوی غفار و همچنین به رئیس بغران تحویل داد. جبار در سال ۱۳۷۱ش افغانستان را به مقصد روسیه ترک کرد و چندین سال در این کشور پناهنده بود. وی پس از سقوط حاکمیت طالبان به افغانستان بازگشت و چند سال بعد پس از مشاجرات انتخاباتی، به عنوان نماینده هلمند وارد پارلمان شد و در حال حاضر نیز عضویت این مجلس را دارد.
اشرف غنی سال گذشته، جبارخان را به عنوان نماینده خود به ولایت هلمند فرستاد تا امنیت را در آن سامان تأمین کند که چنین نشد. اشرف غنی به این تصور بود که سابقه افراد نقش کلیدی را در تأمین امنیت بازی خواهد کرد اما غافل از این که مدت‌هاست ساختارهای اجتماعی افغانستان مرزهای سنتی را شکسته و وارد فاز جدیدی از روابط اجتماعی شده است. بنابر این، سال گذشته همزمان با ورود جبارخان به هلمند، نظامیان افغان چندین منطقه از جمله «نوزاد» و «موسی‌قلعه» را به طالبان واگذار کردند. جبارخان در بدو ورود به هلمند بیان داشت که طبق استراتژی او، به زودی جنگ در هلمند فروکش خواهد کرد اما همان‌طور که دیده شد، پیشگویی او، برعکس نتیجه داد. جبارخان ماه گذشته به خاطر سرپوش گذاشتن بر شکست‌های خود در هلمند، غنی را به خسیسی متهم کرد و گفت که او مثل کرزی شکلات/ چالکیت ندارد تا آدم‌ها را جذب کند.
در اخیر این نکته را نیز اضافه کنم که عبدالجبار قهرمان فرزند محمدحسن در سال ١٣٣٧ش در منطقه اسپین بولدک قندهار متولد شد. او در سال ١٣۶١ش از دانشکده نظامی کابل مدرک لیسانس خود را دریافت کرد و بلافاصله به یاری حزب دموکراتیک خلق افغانستان شتافت. در حال حاضر تنها امید بازماندگان و طرفداران نجیب‌الله، به عبدالجبار قهرمان است اما با توجه

سید احمد موسوی مبلغ, [۲۹.۰۷.۱۷ ۱۳:۱۷]
به کارنامه غیرموفق او، حزب وطن نیز با تکیه بر او، راهی به جای نخواهد برد؛ همانگونه که احزاب دیگر افغانستان نیز راهی به جای نبرده اند.

 

محمد مرادی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *