سلام برچی نیوز | آیا برای صلح باید جنگید؟
  • انتشار: ۱ میزان ۱۳۹۶
  • ساعت: ۷:۳۵ ق.ظ
  • سرویس: x تیتر دو
  • کدخبر: 8028
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=8028

آیا برای صلح باید جنگید؟

صلح سخنی زیبای است که شاید هیچ انسانی نباشد از ین کلیمه زیبا خوشش نیاید،دقیقاً صلح یک پدیده ی گم شده و یک الماس گم شده ی بشر است که همه پشت این پدیده زیبا و نایاب سرگردان میگردند، آنقدر سرگردانند که حتا گم کرده راهی یافتن این پدیده زیبا راه.

صلح سخنی زیبای است که شاید هیچ انسانی نباشد از ین کلیمه زیبا خوشش نیاید،دقیقاً صلح یک پدیده ی گم شده و یک الماس گم شده ی بشر است که همه پشت این پدیده زیبا و نایاب سرگردان میگردند، آنقدر سرگردانند که حتا گم کرده راهی یافتن این پدیده زیبا راه.

همه میخواهند در آرامش زنده گی کنند ، همه میخواهند زنده گی ی کنند که هیچ دغدغه ی ناراحت کننده در آن نباشد چی رسد به کشتار وقتل وخون ریزی،ولی متاسفانه مشکلی ما اینست که بخشی از مردمی که پشت صلح سرگردان می گردند و با یک استراتیژی بسیار حساس و دراز مدت قول داده اند که باید صلح را در خانه و کشور وحتا جهان بیاورند.

در واقع کسانی را من از آنها گُم کرده گان صلح یاد کردم کسانی اند که یک استراتیژی دراز مدت برای احقاق صلح در سراسر جهان دارند چی گروه های بزرگ تروریستی چی اول قدرت های جهان،مثلا گروه های تروریستی چون داعیش گروه های اند که با برداشتی میخواهستند ویا میخواهند که جهان بصورت آرام آرام درآورند چون هدف آنها تسخیر دنیاست و بنا به برداشت شان وقتی دنیا را تسخیر کردند یک دنیای خلیفه ی را در دنیا حاکم میسازند که همه مسلمان ویا تحت تاثیر آنها باشند و وقتی همه مسلمان بود در چوکات حکومت اسلامی همه در صلح وامنیت زنده گی خواهند کرد،البته این برداشت و هدفیست که جهان وکیهان تروریستی چی در سطح دنیا و چی در سطح یک جغرافیای مشخص می کوشند.

البته ما تنها گروه های تروریستی را متهم کرده نمی توانیم که گُم کرده گان وناقصان صلح اند. در حقیقت اامروز اکثر جهانیان گُم کرده گان صلح هستند و این پدیده ی زیبا را گم کرده اند وهی کور کورانه وبینانه بایک روی کرد قدرت طلبی می دوند، درصورتی که چی در سطح جهان ویا در یک جغرافیای سیاسی و سیاست جغرافیای مشخص هم پذیری نبود صلح معنا ندارند.

امروز اولین سازمان کشوریی بزرگ دنیا که آمریکاست یگانه ناقص صلح بوده می توانند چون آمریکاه پذیریش یک روسیه ی قدرتمند از هر دیدگاهی ندارد ونمی خواهد کسی از من بلند باشد ونمیخواهند کشوری چنین باشد که اقتصاد بالاتر از من داشته باشد وهمینطور همه ی کشور ها و اینجاست که تروریست تقویت میکنند ورجز خوانی های سیاسی شروع می شوند و انسان کشی راه اندازی می کنند، در حالی که یکی از پدیده ها و ستون های پدیده ی صلح همدیگر پذیری است وقتی همدیگر پذیری نبود حتما جنگ و جنایت چی جنگ فزیکی و نظامی باشد چی جنگ روانی وجنگ سرد باشد.

و اینجاست که ما همه گُم کرده گان صُلح هستیم و این پدیده ی که همه می خواهیم ولی راه واقعی دست یافتن اش را گم کرده ایم، وبه سراحد گفته می توانم که همه ی جهان صلح را گُم کرده اند چون قدرت های جهانی صلح را در سایه ی حکمروای خود میدانند مثلن آمریکا می گویند وقتی صلح برقرار خواهد شد که همه ی دنیا مطیع یک حکم روایی من باشد واین خودش همپذیری را زیر سوال می برد ورعیت و حاکم سازی گفته می شود.

حالا افغانستان چندین ساله که حکومت باهمکاری نهاد های بین المللی برای صلح در افغانستان دالرها و انسان های را قربانی می کنند در صورتی که خود دولت و تیم حاکم در ارگ قادر به پذیریش یک قشر خاص نیست و در صدد رعیت ساختن آنهاست، آیا این خودش نقص قانون صلح عادلانه نیست؟

ما وقتی به یک صلح عادلانه وهمه جانبه دست پیداخواهیم کرد که اولتر از همه هم پذیری داشته باشیم این را در بین تمام مردم مان زهنیت سازی کنیم و همدیگر پذیر باشیم.

اولتر از همه باید نهادهای که خود را مدافع صلح میدانند هم پذیر باشند و صلح عادلانه را بدون جنگ در بین مردم زهنیت سازی کنند.

و وقتی به یک صلح عادلانه دست می یابیم که همدیگر پذیز باشیم.

نویسنده؛ نعمت رحیمی

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *