سلام برچی نیوز | آقای عبدالله کناره گیری کند
  • انتشار: ۲۴ حمل ۱۳۹۶
  • ساعت: ۱:۴۳ ب.ظ
  • سرویس: x تیتر یک
  • کدخبر: 2045
  • لینک کوتاه: http://www.barchinews.com/?p=2045

آقای عبدالله کناره گیری کند

دو سال و نیم فرصت برای به سرانجام رسیدن مواد توافقنامه حکومت وحدت ملی برای رییس جمهور و ریاست اجرایی بود که خرج اختلاف و افشاگری شد، اشرف غنی از ابتدای به قدرت رسیدن، نه تنها خواهان شراکت با عبدالله نبود بلکه دیگر مقام های بلندپایه را ضعیف و خانه نشین کرد.

نسخه ای که امریکا برای تشکیل حکومت افغانستان پیچید، خود سرمنشا بحران است که شاهکار پادرمیانی را می توان در توافقنامه حکومت وحدت ملی دید که چه به روز افغانستان آورد: قدرت یافتن دو نامزد متقلب انتخابات بر اساس توافقنامه ای گنگ.

مفاد توافقنامه صلح برای کشوری چون افغانستان، قابل اجرا نیست به مانند اصل حکومت داری که از سوی غرب بر کشور تزریق شده است که همان، انحصار قدرت و اختیارهای بی حد و اندازه ریاست جمهوری می باشد.

کشوری که با نیرنگ خارجی ها به وجود تعصب و درگیری های قومی شهره جهان است و در چهار دهه رهبران آن بر هم تاختند و کشور را به ویرانه تبدیل کردند، چگونه می تواند در قدرت با همکاری و حس احترام به امضای پای توافقنامه، حکومت را به طور مساوی تقسیم کند و رهبران در مشورت با یکدیگر کشور را به سوی ثبات سوق دهند؟ در همین تاریخ گذشته، کدام همکاری براساس منافع ملی میان دو رهبر از دو جناح برقرار بوده است که اکنون غنی و عبدالله مشارکت در حکومت داشته باشند؟!

دو سال و نیم فرصت برای به سرانجام رسیدن مواد توافقنامه حکومت وحدت ملی برای رییس جمهور و ریاست اجرایی بود که خرج اختلاف و افشاگری شد، اشرف غنی از ابتدای به قدرت رسیدن، نه تنها خواهان شراکت با عبدالله نبود بلکه دیگر مقام های بلندپایه را ضعیف و خانه نشین کرد.

عبدالله به مترسکی می ماند در حکومت که دیگر کلاغ ها را هم نمی ترساند و اگر در ابتدای به قدرت رسیدن پشتوانه قوی چون عطا محمد نور، حزب جمعیت و قومیت خود را داشت اکنون بدون هیچ حامی، تنها با چنگ زدن به مقام ریاست اجرایی همچنان سایه نشین حکومت است.

زمانیکه قانون اساسی به رییس جمهور قدرت و اختیار تام داده و تیمی از زبده ترین معامله گران و دسیسه چینان، اشرف غنی را همراهی می کند که قدرت را در انحصار خود گرفته اند، چرا باید شخصی ضعیف و ناکارآمد چون عبدالله در حکومت حضور داشته باشد و سرمنشا اختلاف و کشمکش شود؟

عبدالله در حکومت بسیار ضعیف در مقابل غنی ظاهر شد و تمامی سرمایه مردمی و قومیتی خود را نیز از دست داد اما رییس جمهور توانست با از میان بردن وجهه اجتماعی و سیاسی مقام هایی چون وی و جنرال دوستم عملا حکومت را تهی از هر مقام مخالفی کند.

حال که این سپیدار نشین ضعیف دیگر وزنه ای برای حکومت نیست و پای عطا محمد نور به بازی قدرت باز شده و تاکنون به خوبی در مقابل دسیسه های ارگ، سیاستمدارانه عمل کرده، پس دیگر زمان کنار رفتن عبدالله رسیده است.

با نگاهی به وضعیت اسفبار امنیتی و یکه تازی اشرف غنی در حکومت، بهتر است مقام ریاست اجرایی حذف و فردی با صلاحیت تر از قوم تاجیک به مانند عطا محمد نور وارد معادلات سیاسی شود.

حزب جمعیت و قوم تاجیک در تضعیف عبدالله و گفتگوهای عطا محمد نور با ارگ در اختلاف های عمیق به سر می برد و بیم آن می رود که به مانند قومیت های ازبک و هزاره در چند دستگی دیگر نقش و قدرتی در حکومت نداشته باشد که به زیان همین نیم بند ثبات افغانستان است.

با برکناری عبدالله از حکومت، دیگر بهانه ای برای رییس جمهور نمی ماند که کشور را در وضعیت متزلزل و بی ثبات قرار دهد، سیاست افغانستان به شدت نیازمند سیاستمدارانی دوراندیش و با اقتدار است که توان بازی کردن را داشته باشند نه مانند عبدالله و دوستم که همیشه بازنده رقابت با ارگ بوده اند.

عبدالله سیاستمدار نیست، این را از سال های دور با وجود فرصت های بسیار به خوبی نشان داده است و هرچند به مانند دیگر مقام ها همواره تشنه قدرت بوده و هست اما در زمانیکه دیگر نه حامی بین المللی دارد و نه اعتباری میان مردم و حزب خود، پس چرا بر ماندن در قدرت پافشاری می کند و بیش از این تحقیر شدن در حکومت را بجان می خرد؟

شراکت در افغانستان آنهم در قدرت خود یک بحران و دلیل سقوط نظام است و برای گام برداشتن به ثبات و پایان دادن به اختلاف ها، تنها راه حل می ماند: کناره گیری عبدالله از قدرت تا بیش از این مردم قربانی کشمکش های درون حکومتی نشوند.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *